Tijd voor MAX: Marsha en Demi over hun boek voor kinderen met gescheiden ouders

Misschien heb je er wel eens over gehoord: onze Scheid-doos, met daarin allemaal informatie en spulletjes die wij graag hadden gekregen toen onze ouders uit elkaar gingen. In het radioprogramma De Zeeuwse Kamer praten kinderbehartiger Daniëlle Bakker en onze directeur Sanne Abrahams over de Scheid-doos en de impact van een scheiding op kinderen. Benieuwd naar de aflevering? Je vindt 'm hier!Met de speciale SCHEID💔DOOS willen we kinderen en jongeren ondersteunen in hun zoektocht naar informatie en hen een hart onder de riem steken als hun ouders uit elkaar gaan of al (een tijdje) zijn. In de doos zit het boek ‘Je hoeft het niet alleen te doen’, de nodige tips, het spel ‘Vraag-Maar!’ en verschillende leuke hebbedingetjes. Een doos vol informatie en spullen om het (over)leven met gescheiden ouders makkelijker te maken.Ken jij iemand die wel een steuntje in de rug kan gebruiken? Je bestelt de SCHEID💔DOOS hier!

Het is vandaag de Dag van de Scheiding. Renée is Buddy en werd door LINDA.nl geïnterviewd. Zo vertelt zij: “Ik vond dat ik, met mijn eigen ervaring, andere kinderen die nog wel ergens mee zitten kan helpen. En ook al heb ik de scheiding van mijn ouders zelf inmiddels een plekje kunnen geven, dit werk helpt mij ook terugblikken op mijn eigen situatie. Toen ik in hun schoenen stond, hoe voelde ík mij toen?”Het hele artikel lees je hier.

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.