Van papa naar mama naar papa naar mama

Gisteren kwam de film 'Vechtmeisje' voor het eerst in de bioscoop. In deze film zie je hoe een meisje omgaat met de vechtscheiding van haar ouders. Buddy Dionne (23) vertelde in Editie NL wat deze film met haar doet. "Het gevoel wat het meisje ervaart, 'Ik moet het allemaal zelf dragen, niks gaat goed, hoe kom ik hier uit?' Dat was voor mij heel erg herkenbaar."Dionne had achteraf gewild dat ze vroeger over de scheiding had gepraat en niet had gedaan of alles goed met haar ging. Daarom is ze erg blij dat ze nu als Buddy zelf andere kinderen kan helpen die een vechtscheiding mee maken.Ook Marsha Pinedo komt aan het woord en vertelt hoe fijn het voor kinderen is om te merken dat ze niet de enige zijn en terecht kunnen bij iemand die het ook heeft meegemaakt. Meer informatie over het Buddyproject vind je hier.Bekijk het fragment in Editie NL hier terug (vanaf minuut 10 minuut 30). Dionne schreef ook een blog over de film waarin zij uitgebreider vertelt wat de film met haar doet en hoe zij zich er in herkent.

Een brief vol stiekem verdriet. Dit artikel is geschreven naar aanleiding van de Open Brief aan ouders.Jaarlijks krijgen zo’n 70.000 kinderen in Nederland te maken met een scheiding. In de praktijk blijkt maar al te vaak dat er tijdens en zeker ook na dit proces te weinig aandacht bestaat voor de gedachten en gevoelens van kinderen. Om hier verandering in te brengen heeft Villa Pinedo samen met jongeren een open brief opgesteld. Deze open brief moet volwassenen bewust maken wat er in het hoofd en hart omgaat van kinderen tijdens het scheidingsproces.Het NRC schreef ook over onze Open Brief. Bron: ‘De open brief is een heel goed initiatief’ zegt pedagoog Inge van der Valk (Universiteit Utrecht) in het NRC van 29 augustus. Klik hier voor het hele artikel.Wil je de Open Brief voor ouders lezen?Klik dan hier.  

Als Zorg+Welzijn redacteur Sterre onze Buddy Arne interviewt, gebeurt er ineens iets onverwachts.Een avondje eten met je broers en ouders. Het is voor veel kinderen heel normaal. Niet voor Arne. Zijn ouders zijn namelijk op zijn twaalfde gescheiden. Toen hij 21 was had hij desalniettemin een gezellige avond met zijn ouders en broers en in plaats van gelukkig kwam hij woedend thuis. ‘Ik begreep niet meer waarom ik dit had moeten missen al die jaren. Ik wist niet eens dat dit een behoefte van mij was. Ineens kwam alle onderdrukte boosheid naar boven.’HuilenToen hij dat zei moest Sterre huilen. Zij heeft inmiddels ruim 500 interviews gedaan in haar leven, en vaak genoeg over onderwerpen die haar naar de keel grepen, maar dit was de eerste keer dat het haar tijdens een interview te kwaad werd. Het kwam omdat Arne iets zei wat haar raakte. En net als Arne dacht ze: wat gebeurt me nou?Lees de volledige column van Sterre hier.