Reporter Jeen in NOS Jeugdjournaal

Bijna de helft van de mensen van wie de ouders zijn gescheiden, ziet zijn stiefvader later als 'echte vader’. Eén op de vijf zag zijn biologische vader het afgelopen jaar helemaal niet. Dat blijkt uit onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en Universiteit van Amsterdam (UvA) dat vandaag verschijnt.Marsha Pinedo benadrukt in het AD dat een goede relatie met een stiefvader niets zegt over de kwaliteit van de band met hun biologische ouder. "Als een stiefvader dagelijks in het leven van kinderen is, kunnen die hem gaan zien als vaderfiguur. Als het contact met de biologische vader ook goed is, kunnen stiefvaders een hele mooie aanvulling zijn in het leven van kinderen.''Lees het hele artikel hier.

Mae is een van onze 400 (!) vrijwilligers die dagelijks haar ervaring inzet om andere kinderen met gescheiden ouders te steunen. In het Noordhollands Dagblad deelt ze haar verhaal en vertelt ze wat er in de tien jaar tijd dat haar ouders gescheiden zijn, is gebeurd. Waar worstelde ze mee? Wat heeft haar geholpen en hoe kijkt ze nu terug?Ze geeft een puur inkijkje wat er in haar hart en hoofd is omgegaan, iets dat ze ook doet als vrijwilliger bij Villa Pinedo. Zo is ze bijvoorbeeld spreker op bijeenkomsten voor ouders of beroepskrachten en chat ze online met kinderen die een zelfde soort verhaal hebben als zij. Ook daar vertelt ze uitgebreid over.Benieuwd naar het volledige artikel? Je leest het hier!

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.