Het Jeugdjournaal bij de Dag van de Scheiding

Familierechters in Overijssel gaan ouders die in scheiding liggen, verplichten om met hun kinderen te overleggen over toekomstige zorgtaken. Buddy Simone (19) was 16 toen haar ouders scheidden en heeft nooit zo'n gesprek gehad maar had dit best graag willen hebben. "Het was bij mijn ouders echt een vechtscheiding, daarom was het niet mogelijk voor hen om goed met elkaar te communiceren. Ik moest met mijn broer en zus veel zelf opknappen. Zo waren er geen afspraken gemaakt over waar we welke feestdagen vierden."Bij Editie NL vertelt Simone hier meer over en ook Marsha Pinedo vertelt hoe zij denkt over inspraak van kinderen bij het ouderschapsplan.Bekijk de uitzending hier (vanaf minuut 3.13).

Een brief vol stiekem verdriet. Dit artikel is geschreven naar aanleiding van de Open Brief aan ouders.Jaarlijks krijgen zo’n 70.000 kinderen in Nederland te maken met een scheiding. In de praktijk blijkt maar al te vaak dat er tijdens en zeker ook na dit proces te weinig aandacht bestaat voor de gedachten en gevoelens van kinderen. Om hier verandering in te brengen heeft Villa Pinedo samen met jongeren een open brief opgesteld. Deze open brief moet volwassenen bewust maken wat er in het hoofd en hart omgaat van kinderen tijdens het scheidingsproces.Het NRC schreef ook over onze Open Brief. Bron: ‘De open brief is een heel goed initiatief’ zegt pedagoog Inge van der Valk (Universiteit Utrecht) in het NRC van 29 augustus. Klik hier voor het hele artikel.Wil je de Open Brief voor ouders lezen?Klik dan hier.  

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.