Villa Pinedo in jongerenkrant 7Days

Als Zorg+Welzijn redacteur Sterre onze Buddy Arne interviewt, gebeurt er ineens iets onverwachts.Een avondje eten met je broers en ouders. Het is voor veel kinderen heel normaal. Niet voor Arne. Zijn ouders zijn namelijk op zijn twaalfde gescheiden. Toen hij 21 was had hij desalniettemin een gezellige avond met zijn ouders en broers en in plaats van gelukkig kwam hij woedend thuis. ‘Ik begreep niet meer waarom ik dit had moeten missen al die jaren. Ik wist niet eens dat dit een behoefte van mij was. Ineens kwam alle onderdrukte boosheid naar boven.’HuilenToen hij dat zei moest Sterre huilen. Zij heeft inmiddels ruim 500 interviews gedaan in haar leven, en vaak genoeg over onderwerpen die haar naar de keel grepen, maar dit was de eerste keer dat het haar tijdens een interview te kwaad werd. Het kwam omdat Arne iets zei wat haar raakte. En net als Arne dacht ze: wat gebeurt me nou?Lees de volledige column van Sterre hier.

In het programma Zorg voor de Jeugd werken gemeenten samen met professionals, jeugd(hulp)organisaties, ministeries en cliëntenorganisaties aan betere hulp voor kinderen, jongeren en gezinnen. Niet vanachter een bureau, maar vanuit de lokale praktijk.Voor hun website interviewden zij Marsha Pinedo en Buddy Demi. Ook Mayke komt aan het woord. Zij meldde zich als 16-jarige aan voor steun van een Buddy en is inmiddels zelf Buddy. Het interview is hier terug te lezen. Vanaf september 2016 hebben we een buddyprogramma, voor kinderen vanaf 10 jaar. Met buddy’s die zelf gescheiden ouders hebben. Via een app praten kinderen met hun eigen buddy. Kinderen vertellen bijvoorbeeld over de coronamaatregelen en hoe van de ene ouder veel mag en van de andere niets. Voor zulke verwarrende situaties vragen ze steun. Of omdat een ouder met een nieuwe partner gaat samenwonen en een kind daardoor zijn kamer moet delen. Voor zowel de buddy’s als de kinderen is de hulp helend: de buddy’s zetten hun negatieve ervaringen om in iets positiefs en kinderen voelen zich gehoord. De buddy’s krijgen van ons trainingen en coaching om dit werk te kunnen doen. We matchen kind en buddy zo goed mogelijk op basis van soortgelijke ervaringen. Kinderen hebben hiervoor geen toestemming van hun ouders nodig. Het allermooiste? Dat jongeren op jonge leeftijd vrijwilligerswerk doen door andere kinderen te helpen en hierdoor een hoger geluksgevoel ervaren.

Eva Magazine van de EO praat met Buddy Lisa en Demi, Manager Buddyprogramma. Waarom is Villa Pinedo nodig?Lisa: ‘’Toen mijn ouders gingen scheiden miste ik contact met anderen die hetzelfde meemaakten. Ik twijfelde over dat wat ik voelde en ervaarde normaal was. Het forum op onze website is toegankelijk. De drempel om advies te vragen aan anderen is laag. Daardoor voelen kinderen zich minder eenzaam.’’ Wat is jullie belangrijkste taak?Demi: ‘’Naast het kind gaan staan. We zijn er voor het kind en bieden een luisterend oor aan. Een soort virtuele arm om iemands schouder. We willen kinderen het gevoel geven dat zij niet alleen zijn. En hun laten zien dat lotgenoten ook door zo’n moeilijke tijd zijn gekomen. Dat er hoop is voor de toekomst. Als puber dacht ik weleens: ik ben even helemaal klaar met mijn gescheiden ouders, en weet niet meer wat ik met de situatie aan moet. Maar nu ben ik hier en voel ik me goed. Ik kijk nu positief terug op die tijd en kan ervan leren. Dat perspectief hopen wij door middel van buddy’s te geven aan kinderen met gescheiden ouders.’’ Lisa, hoe heb jij de scheiding van jouw ouders ervaren?Lisa: ‘’De scheiding van mijn ouders kwam voor mijn gevoel uit het niets. Ik vond het heel gek dat ze uit elkaar gingen. Ik zat net in de overgang van groep 8 naar de brugklas. Ik ging naar een nieuwe school en kende daar nog niemand. In groep 8 was ik de enige van wie de ouders ging scheiden.’ Wat wordt onderschat door ouders?Demi: ‘’Praktische zaken zoals het inpakken van je tas wordt weleens onderschat door ouders. We hebben een online training voor ouders waarin een opdracht staat om zelf de ene week in een huis te wonen, en de andere week in een ander huis. Om voortdurend uit een koffer te leven. Dat je wakker wordt en je even niet weet in welk huis je bent. Zo verplaats je je in de situatie van je kind, waardoor er meer begrip kan ontstaan.Ik hoor vaak terug van kinderen dat het fijn is als ouders daar begrip voor hebben. Dat, als het financieel mogelijk is, twee keer het boekenpakket voor school aan te schaffen, zodat het kind niet elke keer met de boeken heen en weer hoeft. Een andere tip die we ouders vaak meegeven is dat het nooit te laat is om het over de scheiding te hebben. Toen ik in de puberteit kwam, ontstonden er allemaal vragen bij mij. Ik wilde weten waarom mijn ouders echt gescheiden waren. Ik durfde daarover niet in gesprek te gaan met mijn ouders. Want straks had mijn vader een ander verhaal dan mijn moeder. En dan moest ik kiezen, en dat wilde ik niet.Lees hier het volledige interview.