NU.nl: Kinderen met gescheiden ouders: 'Laat ons geen kant kiezen'

Buddy's Sophie en Amber vertellen bij Blok & Toine op NPO Radio 1 hoe zij de scheiding van hun ouders hebben ervaren. Beide waren nog heel jong (2 en 3) toen hun ouders uit elkaar gingen. Door hun ouders of omgeving zijn ze gestimuleerd om rond hun 10e met een psycholoog te gaan praten, dat heeft zowel Sophie als Amber veel geholpen. Al op jonge leeftijd leerden zij emoties te uiten en te praten over wat je dwars zit. Toen zij jong waren bestond Villa Pinedo en het Buddyprogramma nog niet, anders hadden zij zelf ook graag ervaringen gedeeld met een Buddy. Sophie geeft aan: Een gevoel wat overeenkomt bij veel kinderen met gescheiden is: "Ik doe het wel alleen, ik red me wel". Daarom geven wij als kinderen de boodschap mee 'Je hoeft het niet alleen te doen', praat erover.Luister het fragment hier terug.

Als Zorg+Welzijn redacteur Sterre onze Buddy Arne interviewt, gebeurt er ineens iets onverwachts.Een avondje eten met je broers en ouders. Het is voor veel kinderen heel normaal. Niet voor Arne. Zijn ouders zijn namelijk op zijn twaalfde gescheiden. Toen hij 21 was had hij desalniettemin een gezellige avond met zijn ouders en broers en in plaats van gelukkig kwam hij woedend thuis. ‘Ik begreep niet meer waarom ik dit had moeten missen al die jaren. Ik wist niet eens dat dit een behoefte van mij was. Ineens kwam alle onderdrukte boosheid naar boven.’HuilenToen hij dat zei moest Sterre huilen. Zij heeft inmiddels ruim 500 interviews gedaan in haar leven, en vaak genoeg over onderwerpen die haar naar de keel grepen, maar dit was de eerste keer dat het haar tijdens een interview te kwaad werd. Het kwam omdat Arne iets zei wat haar raakte. En net als Arne dacht ze: wat gebeurt me nou?Lees de volledige column van Sterre hier.

In een persoonlijk en ontroerend artikel vertelt onze eigen Amber van Riessen hoe de scheiding van haar ouders haar van een vrolijk meisje veranderde in een stil “muisje”. Ze blikt terug op die periode en deelt hoe belangrijk het was dat er volwassenen waren die écht zagen hoe het met haar ging. Amber laat zien hoe pedagogisch medewerkers een verschil kunnen maken door oog te hebben voor de stille signalen van een kind en door er simpelweg te zijn.Benieuwd naar het volledige artikel? Je leest het hier!