Buddy Pieter in Zembla

Beschadiging bij kinderen door (v)echtscheidingVilla Pinedo krijgt een eenmalige schenking van € 250.000,- om beschadiging bij kinderen in (v)echtscheidingen te voorkomen of verzachten. De eenmalige schenking wordt ingezet om ons online-buddyproject landelijk uit te rollen en het aantal buddy’s te vergroten.De buddy’s zijn leeftijdgenoten met dezelfde ervaring en opgeleid om kinderen en jongeren tussen 12 en 24 jaar te begeleiden in het verwerken van de scheiding van hun ouders. Gedurende een aantal maanden worden deze kinderen en jongeren online bijgestaan door hun buddy. Klik hier voor meer informatie over ons online-buddyproject.Bron: http://www.vriendenloterij.nl/goede-doelen/goed-geld-gala-2017.htm

Met trots presenteerden wij vandaag aflevering #3 van de YouTube-serie Expeditie Scheiding!Met deze online campagne worden jongeren met gescheiden ouders ervan bewust gemaakt dat het goed is om te praten over de scheiding met iemand die zij vertrouwen. Als zij hun hart willen luchten bij een ervaringsdeskundige kunnen ze terecht bij Villa Pinedo. Villa Pinedo is hiermee de eerste die met behulp van een YouTube serie direct aansluit bij de doelgroep zelf. Door hen zelf aan hetwoord te laten bieden zij elkaar steun, tips en advies. Omroep Assen interviewde onze Coördinator Buddyprogramma Sophie Mulder over de campagne en de Buddy's. Luister het interview hier terug (vanaf minuut 45). 

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.