Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small
Buddy Pieter in Zembla

Buddy Pieter in Zembla

Door: Elise

Geplaatst op: 07-12-2017

DEEL dit mediabericht MET ANDEREN

respond to letter

Meer mediaberichten voor jou

Een brief vol stiekem verdriet

Een brief vol stiekem verdriet

Een brief vol stiekem verdriet. Dit artikel is geschreven naar aanleiding van de Open Brief aan ouders.Jaarlijks krijgen zo’n 70.000 kinderen in Nederland te maken met een scheiding. In de praktijk blijkt maar al te vaak dat er tijdens en zeker ook na dit proces te weinig aandacht bestaat voor de gedachten en gevoelens van kinderen. Om hier verandering in te brengen heeft Villa Pinedo samen met jongeren een open brief opgesteld. Deze open brief moet volwassenen bewust maken wat er in het hoofd en hart omgaat van kinderen tijdens het scheidingsproces.Het NRC schreef ook over onze Open Brief. Bron: ‘De open brief is een heel goed initiatief’ zegt pedagoog Inge van der Valk (Universiteit Utrecht) in het NRC van 29 augustus. Klik hier voor het hele artikel.Wil je de Open Brief voor ouders lezen?Klik dan hier.  

14-09-2012

Lees nieuwsbericht
Buddyproject op EenVandaag tv

Buddyproject op EenVandaag tv

In EenVandaag uitgebreid aandacht voor ons Buddyproject. Het idee is ontstaan uit het feit dat veel kinderen zich alleen voelen wanneer ouders gaan scheiden. Ze moeten vaak een kant kiezen of komen tussen de ouders in te staan. Een Buddy is een luisterend oor en kan adviezen geven.In de uitzending komt het Buddykoppel Thijs (13) en Yannick (24) aan het woord. Zij zijn sinds september een koppel en vertellen over hun ervaringen en wat er nou zo fijn is aan een Buddy.Bekijk hier de televisie-uitzending.

21-11-2016

Lees nieuwsbericht
NRC: Kinderen met gescheiden ouders helpen elkaar

NRC: Kinderen met gescheiden ouders helpen elkaar

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.

21-05-2021

Lees nieuwsbericht