Mijn ouders zijn kinderen want ze maaken ruizie maar echt op een kinder manier ze schreeuwen en ze praten niet tegen elkaar en ze verbieden mij veel dingen zoals ik mag niet met me moeder appen en andersom 😰😰

Ik ben nu 1 week bij mijn vader, woensdag ga ik met mijn moeder naar het museum en donderdag ga ik met papa naar de film. Ik had met mama en papa afgesproken dat ik woensdag avond zou kijken hoe ik mij voel( ik voel mij de laatste tijd niet zo lekker) en of ik dan naar papa ga of nog 1 dag bij mama blijf. Maar omdat de kaartjes voor de film al gekocht zijn, moet ik nu wel gelijk woensdag avond naar papa en ik weet niet of ik daar wel zin in heb. Ik durf niet tegen papa te zeggen dat ik donderdag misschien toch bij mama blijf. Ik ben bang dat hij dan boos wordt. De band met mij en papa is niet volledig, dat komt omdat we meer bij mama zijn, en omdat ik papa's vriendin niet mag. Wat moet ik tegen papa zeggen zonder dat hij boos wordt!??

Hey ik ben naiemi ik ben bijna 17 ik wil uit huis omdat me vader mij elke dag slaat elke dag mij uitschold voor niks kan ik op ze zelf wonen

Ik heb al een eeuwigheid ruzie met mijn vader ik ben na 5 jaar het zat ik kan het niet meer aan.

het gaat niet zo goed met mijn ouders en daar heb ik veel last van als ze ruzie maken dan huil ik vaak en ik weet niet echt wat ik moet doen

Wat moet ik doen als mijn ouders ruzie hebben?

Hey, ik zit er dus mee dat als mijn vader iets met mij wil doen en ik dat vraag aan mijn moeder word ze boos dat ik niet zeg tegen mijn vader dat hij mijn moeder moet appen en word ze boos, maar als ik iets met hem wil doen mag dat niet en ben ik bang om het te vragen want dan word ze weer boos. met vakantie zegt ze niks tegen mijn vader terwijl ze al lang weet wanneer wij op vakantie gaan en zegt ze dat ik ook niks moet zeggen tegen hem, en plant onze vakantie net op de datum dat mijn vader en ik naar een concert gaan waar ze al maanden wist dat we heen gingen en ik snap niet waarom.

Altijd als mijn ouders ruzie maken, zit ik er altijd tussen, het geeft me vaak een gevoel als of ik een kant moet kiezen wat ik helemaal niet wil. Heeft iemand tips voor mij?

Ik en mijn vader hebben een ruzie gehad waardoor hij over dingen heeft gelogen, ik heb mijn vader nu al bijna een maand niet gezien en hij wil wel op mijn musical komen, hij heeft mij ook vandaag geappt. Ik heb nog niet gereageerd want ik ben bang dat hij gaat vragen waarom ik niet meer kom, ik heb het gevoel alsof mijn vader niet meer van mij houd. Iemand tips?

Mijn ouders zijn al 30 jaar getrouwd, alleen de laatste tijd gaat het de slechte kant op. Vorig jaar kwamen we erachter dat mijn vader vreemdging. Dit was hartbrekend voor mijn moeder zus en ik. Een man waar je naar opkijkt, er razen zoveel emoties door je heen maar voornamelijk teleurstelling. We besloten gezamenlijk hem nog 1 kans te geven. Ik heb altijd een goede band gehad met mijn vader. Vanaf dat moment is het nooit meer hersteld, ik gedraag me normaal, maar het doet ontzettend veel pijn als ik naar hem kijk. Mijn moeder heeft het erg moeilijk om het te verwerken. Maar we zijn nu al een jaar verder op een moment moet je het kunnen laten rusten, of je moet er een punt achter zetten. Op het moment voelt m’n moeder zich niet meer gehoord door mij en m’n zus. Alleen na een jaar lang gezeik over je heen te krijgen is dat logisch, ik wil zo graag dat het weer normaal word maar dat zal het nooit zijn. Dit huwelijk wat weer is voortgezet is uitstel van executie, ik verwacht ook niet dat dit meer ooit zal werken. Het wordt met de tijd erger en erger en ik voel me hierdoor zo eenzaam. Ik ben van nature altijd heel gelukkig, maar iedere keer als ik thuis kom en ik merk weer dat er ruzie is geweest zakt het moed me weer in de schoenen. Mijn wens is dat m’n ouders het met elkaar oppakken en weer verder gaan met hun leven, misschien ben ik naïef of durf ik de waarheid niet onder ogen te zien. De tijd zal het leren.