Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 5 was, mijn ouders kunnen niet met elkaar praten en als ze dat wel doen krijgen ze altijd ruzie. Alles gaat dan ook via mijn zus en mij. mijn ouders praten ook heel naar over elkaar en willen dan ook zeker niet met elkaar vergeleken worden. ik voel me hier heel naar over maar durf er ook niks over te zeggen tegen mijn ouders. Gr. Meisje uit Rotterdam

hoi ik ben imre ik ben 13 . Mijn ouders zijn gescheden toen ik 4 was. Mijn vader heeft nu een nieuwe vriedin het gaat alleen niet goed met die vriendin. ik ben ooit geslagen door die vriendin van mijn vader en hij zat er naast maar hij zij dat het niet zag en later ontkende hij het ook nog. nu ga ik al 1 jaar niet meer naar mijn vader ik zie hem alleen nog als hij ons zusje haalt. en mijn moeder heeft ook een vriend maar die is best oke. nou dit is een deel van mijn verhaal .

Goedemiddag aan alle kinderen, Door middel van dit bericht wil ik jullie laten weten dat een slechte middag ook een goedemiddag kan worden;). Als je te horen krijgt dat je ouders gaan scheiden of ze zijn kortgeleden gescheiden of ze zijn al 20 jaar gescheiden. In elke situatie kan het een heleboel emoties en vragen met zich meebrengen. Daarom zijn jullie allen van harte welkom om je vraag, je verhaal, je emoties, je ervaringen te delen met ons en alle andere bezoekers van deze site. Zit je er even doorheen en weet je niet met wie je wil of kunt praten dan is er altijd nog Villa Pinedo waar jij je verhaal in je eigen woorden mag vertellen. Je kan weglaten wat je niet belangrijk vindt en je mag juist eruit SCHREEUWEN wat je wel belangrijk vindt. Er zijn altijd mensen die jouw verhaal zullen lezen en zich erin herkennen, met je meevoelen en sommige kunnen je zelfs helpen met tips. Het geeft niet in welke situatie jij zit alles mag bespreekbaar gemaakt worden. Niks is raar of vreemd, maar soms moeilijk. Er zijn overal en altijd mensen die jou steun willen bieden door woorden. Deel je verhaal en ga de situatie dapper ter strijd;). en maak van je eventuele slechte middag ook een goedemiddag;). Met vriendelijke groeten voor alle kinderen, Jonathan

Mijn ouders zijn nu 4 jaar geleden gescheiden, ze waren niet getrouwd dat wilde ik wel graag alleen mijn vader wilde dat niet. Naar 3 maanden woonde hij samen met iemand anders ze is 15 jaar jonger. Nu heeft papa haar wél ten huwelijk gevraagd. Is het raar als ik hier eigenlijk niet helemaal achter sta en dat ik er best verdrietig van wordt? En is het fout om dat te zeggen tegen papa? Groetjes

Hallo, Mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik 5 jaar was volgens mij. Ik weet het niet meer. Maar mijn vader heeft een nieuwe vrouw. Ik voel me niet zo op mijn gemak bij haar en ze vraagt altijd zoveel. Mijn vader zegt dat dat uit interesse is. Ik ben altijd stil bij haar en dan is het nooit goed en als ik praat is het ook niet goed. Ik ook weet niet wat haar ouders voor me zijn. Ik heb zelf geen opa's en oma's meer en wil ze niet accepteren. Hoe ouder ik wordt, hoe meer moeite ik hiermee heb. Heeft iemand tips voor mij? Ik sta er soort van alleen voor. De rest is ingewikkeld.

Hoii, Mijn ouders zijn nu al bijna 10 jaar gescheiden. Vaak heb ik het er nog erg moeilijk mee, omdat mijn ouders soms heel raar met elkaar omgaan. Vooral mijn vader is heel erg veranderd nadat hij een nieuwe vriendin kreeg. Ik was destijds 5 en toen ik 7 was kwam zij, maar ik weet gewoon dat mijn vader heel anders was toen hij nog met mijn moeder was. Nu zit het zo dat ik vaak het idee heb dat de vriendin van mijn vader het soms zelfs vervelend vind dat ik daar ben. Ik voel me als ik alleen met haar (en mijn kleine halfbroertje van 2) ben, niet altijd welkom in mijn eigen huis. Ik ben ongeveer de helft van de week bij mijn vader en de andere helft van de week bij mijn moeder en soms wil ik eigenlijk liever wat langer bij mijn moeder zijn, maar dan zou ik mijn 'hele' broertje van 9 dus voor mijn gevoel in de steek laten en mijn halve broertje veel minder zien, Ik weet echt niet meer wat ik moet doen...

hoi ik ben Iris, ik heb het de laatste tijd er erg moeilijk mee dat ik de hele tijd heen en weer moet van mijn moeder naar mijn vader en weer terug. ik voel me dagen van te voren soms niet lekker omdat ik weet dat ik weer heen en weer moet. kan iemand mij helpen?

Haai ik ben Aurélie en mijn ouders zijn nu al 5 jaar gescheiden in het begin had ik er heel veel moeite mee. Maar mijn moeder is toen 2 jaar alleen geweest en ontmoette toen een nieuwe vriend , ik vond het in het begin niet zo fijn want ja een nieuw iemand waar je je moeder mee moet delen nu vind ik hem super aardig en hij is er ook altijd voor me. Maar wat ik eigenlijk wou zeggen is dat mijn vader is niet echt d beste vader van de hele wereld! Ik heb nooit echt wat aan hem en hij is er ook nooit echt voor me. Bijvoorbeeld: ik kreeg een paar maanden geleden €10,- per maand zakgeld en hij is me nu €110,- euro verschuldigd want hij wou het niet meer geven. Voorbeeld 2: ik heb natuurlijk elk jaar zomervakantie en jullie ook iedereen dus , maar mijn vader heeft gewoon geen zin om met me op vakantie te gaan en daar is hij gewoon te lui voor want mijn opa en oma wonen in Frankrijk en ik ben daar nog nooit geweest dus ja best wel frustrerend dat je nooit met je vader op vakantie gaat. Mijn laatste ding wat ik wil zeggen = : mijn moeder had een hele goeie en leuke baan en had ook leuke collega's maar één daar van had zo'n goeie werk relatie met mijn moeder dus mijn moeder zei kom maar een keer bij ons eten nou dus zijn kwam met haar 2 kinderen eten bij ons allemaal heel erg gezellig en ik mijn zus en mijn zusje vonden er allemaal heel erg aardig maar wat er gebeurde is mijn vader vond die vrouw dus leuk te vinden en had al snel niet meer zo veel gevoelens meer voor mijn moeder , uiteindelijk is mijn moeder er achter gekomen dat hij is vreemd gegaan mijn vader heeft het dus uitgemaakt nou je denkt al een heel drama mijn moeders collega is uiteindelijk ontslagen. Dit was mijn verhaal. Gr. Aurelie

Hoi! Fijn dat je dit komt lezen.... Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 maanden was (officieel toen ik 2 was). Mijn vader en moeder zijn nu beiden 35 en waren 21 en 22 toen ik geboren werd (best jong). Alleen ik zie mijn vader steeds minder... en ik weet niet of ik dat nou jammer moet vinden of niet... onze band is namelijk erg achteruit gegaan sinds hij en zien nieuwe vriendin na 7 jaar uit elkaar gingen. Ik mocht haar niet, maar nu ze uit elkaar zijn merk ik pas hoe hard ik haar nodig heb. Sinds ze uit elkaar zijn zie ik mijn vader steeds minder... en ik ben er achter gekomen dat mijn vader stiekem rookt en dat vind ik erg vervelend. Ik heb hem een keer stiekem achter het schuurtje zien roken, hij stinkt uit zijn mond naar rook, overal liggen aanstekers en er viel een keer een sigaretten doosje uit zijn broekzak (waarvan hij zij dat het van een vriend was). Kunnen jullie mij misschien helpen ik zou de band tussen mijn vader en mij graag sterker willen hebben en hem vaker zien. Ook zou ik erg graag willen dat hij stopt met roken, ik wil hem graag helpen. Groetjes Iris

Hoi,

Mijn ouders zijn sinds 2 jaar daadwerkelijk uit elkaar(als in allebei verhuisd naar een apart huis). De scheiding zelf was alleen wel al meer dan 10 jaar bezig. Hier was ik me pas bewust van na dat mijn zus me dat vertelde een jaar voor de daadwerkelijke 'scheiding'. Dit was dus eigenlijk een hele ongezonde situatie waarin mijn ouders nog bij elkaar woonde, terwijl ze eigenlijk al 'gescheiden' waren. Mijn vader heeft uiteindelijk ook nog een vriendin gekregen, waar hij af en toe was. Mijn broer en zus waren de laatste twee jaar voor de scheiding al uit huis(gevlucht kun je het ook wel low key noemen). Sinds we daadwerkelijk zijn verhuisd, hebben mijn ouders alleen nog contact gehad via mail, advocaten en in de rechtbank. Ze spreken elkaar NOOIT face-to-face. Opzich ging het contact via de mail prima, maar dit liep fout nadat ik te horen kreeg van mijn moeder dat mijn vader haar 'stalkte'(mijn moeder is niet goed in het gebruiken van de juiste termen, dus ik neem dit met een korrel zout). Hij schijnt haar uit te schelden, en te beschuldigen van allemaal verschillende dingen waardoor zij nu niet meer wil mailen. Van mijn vader krijg ik te horen dat mijn moeder bij elk klein conflict haar advocaat op zijn dak stuurt waardoor contact praktisch onmogelijk is. Het punt is dat ik weet dat beide verhalen deels waar zijn, mijn moeder heeft een verleden waar ze gewoon simpelweg trauma's aan heeft over gehouden waardoor communicatie soms gewoon niet zo soepel loopt(simpel gezegd). Ik begrijp mijn vader's agressie aangezien hij hier al meer dan 23 jaar mee heeft geleefd(ze is niet de makkelijkste). Maar ik weet dat mijn vader's benadering ook niet altijd even soepel is. Dus of alles wat mijn moeder zegt klopt weet ik niet, en als ik heel eerlijk ben interesseert het me ook niet. Ik heb aan beide gevraagd of ze niet meer tegen elkaar VOOR mij willen praten. Want er werd vaak zat 'mijn mening' gebruikt om elkaar af te matten, terwijl dit mijn mening niet eens was. Toch blijf ik van beide kanten de zelfde dingen horen en dit verandert gewoon niet. Mijn ouders hebben geen verbaal contact, en ik moet letterlijk alles regelen. Nu ik 18 word komt zelfs de regeling van de alimentatie op mijn bordje te liggen. Ik kan dit gedoe gewoon niet meer handelen, en ik ben er gewoon klaar mee. Ze moeten gewoon weer met elkaar gaan praten zodat ik van dit gezeik af ben. Ik heb al vaak genoeg gesprekken met beide gehad waarbij ik zei dat ik gewoon wilde dat ze hun eigen ego en problemen even zetten, en voor de verandering een keer alleen aan mij te denken aangezien ik hier al bijna mijn hele leven aan kapot ben gegaan. Dit is gewoon niet normaal moeilijk voor een tiener om mee om te gaan. Vooral wanneer je niet weet wie van je ouders de waarheid spreekt, en je alleen maar te horen krijgt dat alles wat er over de ander wordt gezegd 'ook nuttig is om voor jou te horen'. Sorry voor dit lange verhaal, het is interessant om te zien dat dit zelfs nog maar 10% van het hele verhaal is. Uiteindelijk vraag ik me eigenlijk gewoon af of er iemand is die zich in dit verhaal kan vinden en misschien een paar tips heeft? En als ik nog even iets mag zeggen tegen de ouders in een scheiding: - Jij hebt kinderen genomen, ze zijn JOUW verantwoordelijkheid en JIJ moet ze dus een veilige en vertrouwde omgeving geven om ze in op te voeden. - Je kunt een kind NOOIT dwingen om te luisteren naar wat jij te zeggen hebt. Hoe belangrijk jij ook mag denken dat het voor hun is om te horen, NEE IS NEE. Alvast bedankt, en probs naar het bestaan van deze website! xx