Hoi allemaal, mijn ouders zijn afgelopen jaar gescheiden (vechtscheiding) en sinds dien heb ik slecht aan geen contact meer met mijn moeder. Mijn moeder wil niet meer met mij praten omdat ze vind dat ik me moet gaan gedragen terwijl ik vind dat zij zich normaal moet gaan gedragen. En ze is ook verslaafd heel erg. Wat moet ik doen iemand tips?

Ik heb een lastige situatie met mijn vader en wil daarom graag een brief naar de rechter sturen, maar ik ben bang dat ik word teruggestuurd naar mijn vader. Ik wil zo graag bij mijn moeder zijn zonder stress, maar dat lukt niet. Hoe moet ik nou nu verder?

Hallo ik ben Thomas en ik heb last van de scheiding. Ik wil graag wat tips. en ik kan het moeilijk vertellen.🥲

Hoe kan ik het beste dan doen als ik naar mijn vader wilt wonen

mijn vader wordt altijd boos op me. ik wil niet meer naar hem toe. hoe kan ik het beste tegen hem zeggen dat ik niet meer naar hem toe wil? en heeft iemand ook zo een thuis situatie?

Ik woon met mijn zusje bij mijn moeder, in een fijn huis. Mijn broertje woont bij mijn vader in een vies, vervallen en bijna onbewoonbaar huis. Ik wil graag dat mijn broertje bij mama komt wonen, maar dat vind hij zielig voor papa omdat papa dan helemaal alleen (zonder kinderen) woont. We zijn allemaal boven de 18 jaar. Wat kan ik het beste doen?

Ik heb gescheiden ouders en ik heb een stiefvader hij speelt vaak de baas Mijn biologische vader woont in België en mijn stiefvader zegt vaak dat Belgen dom zijn etc. Wat moet ik doen?😕

Hoe kan ik tegen mij moeder zeggen dat ik bij mijn vader wil wonen

Hoe vertel je je vader, waar je het afgelopen jaar hebt gewoond,dat je ook op vakantie wil met je moeder?

Mijn ouders zijn al langere tijd gescheiden; ik was toen een kleuter. Inmiddels ben ik volwassen en woon ik op mezelf. Ik merk dat ik richting mijn vader een sterke loyaliteit voel. Ik denk dat die al van vroeger komt. Als hij iets van mij nodig heeft of bijvoorbeeld teleurgesteld of boos is, voel ik snel dat ik het moet oplossen of goedmaken. Zijn reacties kunnen voor mij soms heel zwart-wit en veroordelend overkomen. Als iets niet gaat zoals hij verwacht, kan hij boos of erg teleurgesteld worden. Soms worden daarbij ook negatieve dingen over de scheiding of de andere ouder aangehaald. Ik merk dat dit veel spanning en verdriet bij mij oproept. Ik moet dan vaak direct huilen en voel de spanning door mijn hele lichaam. Als ik een op zichzelf normale grens stel, kan ik daarna veel schuldgevoel krijgen. Rationeel weet ik dat ik niet altijd beschikbaar hoef te zijn en niet verantwoordelijk ben voor zijn gevoelens, maar emotioneel voelt dat anders. Ik ben ook bang voor zijn reactie en de spanning die dat met zich meebrengt. Ik hou veel van mijn vader en zie hoeveel hij voor mij doet. Juist daardoor vind ik grenzen stellen moeilijk, zonder het gevoel te hebben dat ik hem tekortdoe. Als kind stelde ik eigenlijk nooit grenzen, dus wanneer het nu wel lukt, ben ik daar soms ook trots op. Zijn er anderen die dit herkennen? Hoe gaan jullie om met die loyaliteit als een ouder boos of veroordelend reageert? En hebben jullie tips om hier mee om te gaan? Veel liefs, <3