Mijn zus en ik hebben een paar maanden gelden voor mijn moeder haar 50ste verjaardag haar beloofd om haar mee uit eten te nemen voor haar verjaardag (op onze kosten) en dat is helemaal prima. Maar toen we ook daadwerkelijk gingen eten wou mama betalen, niet wat mijn zus en ik wouden, maar op een of andere manier is het toch gebeurd. Een aantal weken terug zij mama dit weer tegen mij en ik zij “dan doen we het zoiezo in de zomer en dan pakken we een lekker terrasje” en dat vond ze goed zij ze. En nu toch, vandaag, waren mijn zus en ik (in het bij zijn van mama) een cadeautje aan het kopen voor onze stief-moeder. Het pakketje zou binnen komen op vrijdag in plaats van donderdag wat vervelend is, omdat ze donderdag jarig is. En toen zij mama “dan geef je toch gwn een briefje waarop staat dat ze nog iets krijgt, maar uiteindelijk niks krijgt. Tipisch iets voor die familie (de familie van m’n vader)” en daarbij zij ze dat ze het kut vond niks te hebben gekregen voor haar 50ste verjaardag. Wat ik snap. En ik voel me er nu heel kut over over dit alles. Aangezien ik echt de beste bedoelingen heb en mama het niet lijkt te zien. Ik krijg altijd het gevoel dat het allemaal mijn schuld is, omdat mam altijd alles op andere dingen gooit terwijl ze t denk ik niet door heeft. Ook weet ik niet wat ik hier van moet zeggen of hoe ik hier tegenin kan gaan.

hoe lang duurt het dat mijn ouders weer trug bij elkaar komen? van sjuul

Mijn stief moeder zegt dat ik naar een psycholoog moet. Ook mijn vader denkt dat nu door haar.

Mijn ouders gingen schijden toen ik een half jaar was ik weet dus niet anders. Mijn vader werkte op de vrachtwagen en we waren vaak samen in de vrachtwagen. Doorde weeks was ik bij mijn moeder en ik was 2 weekende bin me vader en dan 1 bij mijn moeder. Nu heeft mijn vader 4 jaar een vriendin en hij belde me op en hij ging heel hard schreeuwen. Hij zij je word net z'n leugennaar als je moeder toen hing ik op en rende ik naad boven hij belde terug en mijn moeder zij je mag mijn dochter pas weer belleb als je normaal kan doen. Toen heb ik hem 1,5 maand niet gezien en heel wijnig gesproken. Ik ging hem missen ben weer heen gegaan en je raad het al het ging weer mis. Nu zie ik hem al weer 2,5 maand niet. Ik wil hem niet meer zien en me achternaam veranderen. Het voelt alsof ik geev vader meer heb.

Hoi Ik ben Aimée en mijn vader heeft sinds kort een nieuwe vriendin hij is ook niet zo aardig tegen mij het liefst zou ik alleen bij mijn moeder wonen maar min vader gaat dan waarschijnlijk zielig doen als hij dat hoort toen hij vroeg welk cijfer ik het daar vondt zij ik 8 van de 10 maar eigenlijk dacht ik een 4 ik durfde dat niet te zeggen omdat ik dacht dat hij anders ging vragen waarom ik het daar zo laag vindt en dat kan ik moeilijk uitleggen mijn moeder werdt een beetje boos dat ik een 8 had gezegd terwijl ik eigenlijk een 4 bedoelde omdat het voor haar dan moeilijk wordt om tegen mijn vader te zeggen dat t we lieve alleen maar bij mijn moeder wil wonen heeft iemand tips?

Kunnen jullie mij helpen? Ik vind mijn moeder veel liever dan mijn vader en wil eigenlijk alleen bij haar zijn. Ik ben ook al een tijdje niet naar mijn vader en zijn vriendin (die ik niet aardig vind) geweest maar, mijn broertje wel en ze doen allemaal leuke dingen. Wanneer ik zeg tegen mijn vader dat ik het weer een keer wil proberen vraagt hij waarom? en dan kan ik geen duidelijk antwoord geven. Mijn vader denkt dat ik weer naar hun toe wil omdat hun leuke dingen doen. En nog rotter is dat toen ik nog 1 keer in de 2 weken naar hun toe ging we bijna nooit leuke dingen deden.Soms heb ik ook het gevoel dat ze mijn broertje voortrekken hier is een voorbeeld: als mijn broertje mij slaat komt hij 9/10 keer niet in de problemen maar als ik hem sla kom ik altijd in de problemen en mag ik 1 dag niet op mijn telefoon. Ook had ik een keer een kans dat ik alvast lessen op een 2 talige middelbare school kon proberen en ik was er helemaal blij om. Maar dan komt mijn vader weer en verpest de boel. Ik heb niet veel vrienden in de klas en zit op een kinderhulporganisatie (***) en hij zei dat ik meer moest focussen op *** en bij mijn klasgenoten moest blijven (99% haat me) omdat het tijdens schooltijd is.Het is tijdens lezen en reken! Ik weet dat je kan samenwerken met rekenen maar soms mag dat niet en je mag niet kletsen dan.Dus heb ik soms het gevoel dat mijn vader en stiefmoeder mij haten en mijn broertje voortrekken.Wat moet ik doen,Heeft er iemand advies?

TW': zelfmoord Ik had laatst ruzie met mijn moeder over dat ik en mijn broertje en zusje week om week wouden( het is nu 10/4) en mijn moeder staat dat niet, technisch gezien mag ik wel zelf bepalen maar ik ga niet zonder mijn broertje en zusje. We vroegen waarom het van haar niet mocht en ze bedenkt steeds excuusjes zoals 'je broertje leert niet goed bij je vader' terwijl dat volkomen onzin is, en juist het tegenovergestelde. Maar na veel geschreeuw van mijn moeder en gehuil van mij vertelde ze tegen mij dat je zichzelf wou vermoorden door deze situatie, mijn vader en mij. Maar ik weet dat ze dit alleen doet zodat ze me kan dwingen om haar kant te kiezen tegen mijn vader. Maar toch ben ik bang dat elke keer als ik voor mijn recht om te kiezen wil vechten, dat ze me dat weer verteld. Ze verteld me steeds dingen die ik niet wil horen over hoe de scheiding verliep en forceert mij om te luisteren, meestal zijn ze ook maar half waar als ik er later achteraan ga bij mijn vader en zijn kant hoor. Ik probeer elke keer een volwassen gesprek met haar aan te gaan maar dan weet ze altijd wat ze moet zeggen om mij aan het huilen te krijgen en dan wil ik gewoon weg... Ik weet dat ze mij manipuleert. hebben jullie tips hoe ik dit kan aanpakken?

Ik heb heimwee maar ik weet niet hoe ik er aan kom en hoe het weg gaat hebben jullie misschien tips voor me?

Ik heb heel er veel moeite om van het ene naar het anderen hui te gaan wat moet ik doen?

Ik wil iets kwijt maar ik weet niet wat ik vind het heel vervelend mijn vader vraagt altijd wat er is maar dan weet ik het niet