mijn ouders zijn nu al 11 jaar gescheiden. en eigenlijk heb ik altijd al liever bij mijn vader willen wonen. Ik weet niet hoe het komt maar ik kan mijn moeder vaak niet uitstaan. ik heb het wel eens mensen verteld alleen dan krijg ik altijd als antwoord dat dat komt door de ''pubbertijd'' alleen heb ik dat al mijn leven lang. eerst was ik gewoon liever bij mijn vader. alleen nu wil ik gewoon niet eens meer hier zijn bij mijn moeder in huis. sinds mij verteld was dat je vanaf je twaalfe zelf kunt beslissen waar je wilt wonen ( bij welke ouder.) vraag ik me steeds af hoe het zou zijn om bij papa te wonen... best fijn. en zelfs al heeft ergens anders mee te maken of miss wel met pudertijd maar dan begon het wel heel vroeg. dan is het toch alsnog beter dat ik weg ga en me niet altijd zo k*t voel. ik moet alleen maar huilen hier en na school blijf ik zo lang mogelijk zodat ik niet naar mijn moeder hoef. Het voelt alsof ik nooit iets goed doe. en ik doe zo min best. en al zou ik het vragen... hoe dan?

heei mijn ouders zij nu 3 jaar uitelkaar en ik woon nu voor de helft bij mn moeder en voor de helft bij mijn vader, ik voel me fijner bij mijn moeder en heb vaak ruzie met mijn vader en wil dus bij mijn moeder wonen maar mijn vader wil dat niet en praat me dan een schuldgevoel aan. iemand tips ofzo?

Mijn stiefmoeder, zo wil ik haar niet noemen want dat is zo'n naar woord. ze is geen stiefmoeder maar soort van goede vriendin! ze staat voor je klaar in leuke maar ook in minderen tijden. als er vervelende dingen gebeuren of er was iets dan kan ik met haar daarover praten. maar het belangrijkste, ik ben haar voor veel dingen dankbaar voor het luisteren maar ook voor het gene wat ze allemaal voor ons doet. ik had geen betere stiefmoeder kunnen wensen!

misschien hebben jullie het mailtje van mijn zusje wel gelezen. maar het gaat erover dat mijn vader gaat samenwonen met een juf die bij mij is meegegaan op kamp. het gebeurde zo ik had een heel leuk kamp enzo maar er was iets hij had samen met haar een klik dat bleek later ook zo te zijn. maar m'n moeder is nu echt heel boos en ik mag voorlopig nog niet naar m'n vader toe heeft iemand tips?

Hoi ik ben Sneewwitje Mijn vader zegt altijd dat ik vaker bij hem moet zijn maar ik voel me fijner en veiliger bij mijn moeder ik voel mij fijner bij mijn moeder omdat mijn stiefmoeder niet aardig tegen mij doet maar hoe moet ik tegen mijn vader zeggen dat ik me fijner voel bij mijn moeder

Hallo Ik heb een vraag aan jullie? Vanaf Wanneer mag je zelf weten waar je bent als je ouders gescheiden zijn? En mag je jongeren zusje dan mee? Ja toch! Nou bedankt!

Mijn pa en ma zijn gescheiden en nu is mn pa met de beste vriendin van mn ma echt f*cking raar ik haat haar echt en het ergste is nog het is de moeder van mn beste vriend!

Mijn ouders zijn bezig met scheiden en dat heeft veel invloed op mijn leven. Wat ik heel stom vind etc. Eerst had ik wel contact. Mijn vader is vreemdgegaan met drie vrouwen en is nu met de laatste vrouw terwijl mijn ouders echt al super lang bij elkaar waren, wel 30 jaar! Mijn ouders hadden nooit ruzie en mijn vader deed alsof hij nog van mama hield. Na twee maanden heb ik mijn vaders oude telefoon gekregen en hij was vergeten het bestand te wissen dus ik vond allemaal foto's van hem en die vrouw, terwijl hij met mama in relatietherapie zat en had belooft niet meer met die vrouw om te gaan. Ook had hij in die tijd geen tijd voor mij op Koninginnedag omdat hij zogenaamd moest werken, maar hij ging het met haar vieren dat kon je op de foto's ook zien, Nu is het 6 maanden later en ik wil nog steeds geen contact met hem, ook mijn oudste zus niet en mijn broers alleen als het nodig is. Ik heb ook zijn nummer geblokkeerd, maar nu wilt hij mij de hele tijd zien en contact en alles waar ik erg boos en verdrietig van word. Hij heeft mij zo hard gekwetst en mijn gedachten zijn puin. Nu zit ik ook nog in een stomme klas waar ik niemand vertrouw. Nu heb ik besloten om naar een vertrouwens persoon te gaan dat helpt wel je kan je verhaal kwijt zonder dat iemand het ooit te weten komt wat jij voelt. Als mijn vader iets naar mij wilt sturen, stuurt hij het eerst naar mijn moeder en dan moet ik het lezen, maar hij zit alleen maar te slijmen met: schatje, lieffie etc. mijn broers ( volwassen allebei) hebben 1x met hem afgesproken en nu appt hij hun elke dag, maar hij doet geen moeite voor mijn zus( ook volwassen), omdat die in een andere provincie woont. Ik wil dat hij ons met rust liet en niet zo zat/ zit te irriteren. Hij is ook stiekem op vakantie gegaan met die vrouw en toen is hij zijn koffer kwijt geraakt en die is bij ons thuis bezorgt met haar naam erop en dat ze naar Spanje waren geweest. Hij heeft ook gezegd dat hij zelfmoord gaat plegen 1x zei hij tegen mij dat als hij zelfmoord zou plegen dat het het mijn schuld is. Dat ik dat dan op mijn geweten heb. Ook is hij met een open autodeur tegen mijn moeder aan gereden en ze kreeg een super grote en blauwe plek. En toen wat ik nog het aller ergste vond, ik kreeg een vriendje, ik ben super blij met hem... maar ja hoor van wie moest hij nou weer familie zijn hij bleek dus het neefje te zijn van die vrouw waar mee me vader heeft :( . Mijn vader is er eigenlijk nooit geweest alleen maar werken, golfen, voetbal kijken en dat soort dingen. En dan zegt hij tegen mij dat hij een goede vader is en dat hij altijd trots is op mij, maar ik geloof er niets van hij zegt ook dat ie iedere seconde aan mij denkt. Ik snap eigenlijk niet waarom je een perfect gezinnetje verpest omdat je iemand anders leuker vind terwijl je al 30 jaar met iemand bent en met die andere vrouw is hij nu al bijna 1 jaar, daarvoor had hij stiekem nog twee vrouwen( 2,5 jaar lang). Ik vind dat wel een heel erg groot verschil! Hij doet ook alsof dat hij zielig is, maar dat is hij niet. Hij is ook een keer spontaan komen kijken terwijl ik aan het sporten was toen ben ik echt boos geworden en heb ik mijn middelvinger opgestoken, maar ik was echt heel erg boos:( . Waarom kan iemand er ook nog zo gevoelig en verdrietig over zijn na 8 maanden. 2 jaar geleden was ik op vakantie in Europa en toen kreeg mijn opa een hartaanval op vakantie :( en mijn vader is toen eerder weggegaan hij had toen ook al iets met weer een andere vrouw, toen is mijn broer gekomen om mij te halen uit dat land. Mama bleef bij opa en oma om ze te helpen en ik miste haar heel erg. Toen mijn school was begonnen moest ik elke dag alleen thuis eten of bij iemand anders hij had geen tijd voor mij. Toen ik 3,5 was hadden mijn ouders een deal gemaakt dat mijn moeder zou stoppen met werken en hij zou werken. Maar nu zegt hij ja het is niet eerlijk, jij hebt al die jaren gehad om bij de kinderen te zijn en ik niet blablabla ga zo maar door dat is toch oneerlijk voor mijn moeder?! en ik neem het altijd graag op voor haar, want zonder haar was ik niets en was mijn leven waardeloos! Sommige mensen zeggen tegen mij het is en blijft je vader en ooit zul je weer van hem houden, maar dat is niet waar en ik word gewoon chagrijnig als mensen dat tegen mij zeggen. Thxxxx dat ik me hart kon luchten en dat ik me een klein beetje beter voel.( Meisje van bijna dertien). P.S. Ik hou super veel van mijn moeder en ik heb een hele goede band met haar en ook met mijn broers en zussen

Hoi Ik wil wat heel belangrijks met jullie delen mijn stiefmoeder is heel erg eng weet je waarom nou toen we nog in het oude huis woonde toen wachtte ze ons steeds op op school ik vond het echt heel eng want het was steeds in de pauze's en mijn zusje ging er steeds heen omdat ze bang was dat onze stiefmoeder er anders wat van ging zeggen maar later ging mijn zusje er ook niet meer heen Geef me tips alsjeblieft doei