Hoi mijn naam is Caela ik heb gescheiden ouders (best logisch).Ze zijn al meer dan een jaar gescheiden maar toch heb ik er moeite mee ik ben daarvoor al naar de pschygoloog gegaan .maar omdat mijn moeder ging verhuizen moest ze ook haar spullen mee maar dat wou mijn vader niet uitendeijk waren ze aan het vechten daardoor moet ik alles steeds regelen ik word er gek van.Caela vraag dit aan je moeder Caela dat aan je vader . ik heb een vraag :wat moet ik doen of zeggen zodat ik niet meer het slaafje achtig ben?groetjes : Caela

Hoi, iedereen die mijn vorige berichtje hebben gelezen (getiteld nare dingen ) en een reactie geschreven bedankt voor de tips .ik wil ook zegen dat het zo erg is geworden dat ik mijn vader helemaal niet meer zie. Ik doe video gesprekken. maar hij wil altijd op bepaalde tijden bijvoorbeeld vanavond . Stond de hele middag klaar om het te doen. Neemt hij maar niet op. Als ik terug kom van zwemmen rond 8 uur belt hij mij en zegt: waneer doen we het video gesprek ?!😠 ik hoop dat ik later hem gewoon om gewone omstandigheden hem kan zien😢 nogmaals bedankt voor jullie tips

Hallo, Mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar geleden gescheiden. Mijn vader is een militair en heeft dor verschillende missie naar het buitenland post traumatisch stress stoornis gekregen. Hierdoor zijn mijn ouders ook gescheiden! Ik wil mijn vader niet zwart maken, omdat hij zelf niks kan doen aan hoe hij geworden is na deze missies. Maar hij kan heel erg bot en gemeen zijn en de sfeer in huis was altijd gespannen en we liepen eigenlijk allemaal constant op ons tenen om niks fout te doen. Opgegeven was de sfeer zo erg dat er een uitbarsting kwam, wat eigenlijk elke keer zo bleef doorgaan. Een soort patroon! We hebben alles er aangedaan om hulp voor hem te zoeken, maar mijn vader wil zelf niet inzien dat hij hulp nodig heeft! Inmiddels is mijn moeder opnieuw getrouwd. Wat voor mij en mij zusje erg moeilijk was omdat ze net waren gescheiden. Mijn vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin waarmee hij feb 2017 gaat trouwen. Nu ben ik er kortgeleden achter gekomen dat mijn vader al met deze vrouw ging toen hij nog bij ons thuis woonde. Hier ben ik over erg boos en verdrietig! Ik kom sinds kort daar over de vloer en heb inmiddels haar kinderen ook ontmoet. Nu zit dit me heel erg dwars! Ik heb namelijk gemerkt dat mijn vader heel erg liegt, over wie hij is en wat de reden is van de scheiding tussen mijn ouders. Hij betrek mij hier ook heel erg in, wn maakt het zo dat ik mee moet liegen. Hij zegt namelijk dat ze uit elkaar gegroeid waren en dat mijn moeder vreemd was gegaan. Nou weet ik dat dit natuurlijk niet waar is. Maar zijn nieuwe vriendin geloofd hier heilig in! Ook zegt hij steeds hoe gelukkig hij is met zijn nieuwe "GEZIN", en hoeveel beter hij zich voelt nu hij daar woont. Nu ongeveer een week geleden is bij zijn nieuwe vriendin ook een uitbarsting geweest, waarbij het zover is gekomen dat ik niet meer welkom was. Dit is inmiddels weer goed gemaakt, maar hij zegt nu doordat zijn nieuwe vriendin heeft gezegd dat hij met iemand moet gaan praten dat hij wil veranderen voor hun! Hier ben ik echt heel erg boos over! Waarom kon hij niet veranderen voor mijn gezin, en wel voor vreemde mensen die hij eigenlijk niet kent! Het liefste wil zeggen hoe hij echt is en wat hij heeft gedaan alleen ben ik heel erg bang voor zijn reactie. Zo bang dat ik snachts wakker wordt van zijn schreeuwende stem in me hoofd, en heb ik een keer in mijn broek geplast. Wat moet ik ingodsnaam doen! Ik wil niet meer liegen, en weet niet precies hoe ik dit kan aanpakken. Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, ik heb liever wereld oorlog drie thuis en me ouder bij elkaar dan hoe het nu is!

Hoi mijn ouders zijn twee jaar geleden gescheiden maar heb er nog steeds geen voordelen van gezien mijn moeder heeft onderhand al een nieuwe (k***) vriend en ze is een alcolisht drinkt ong. Elke woensdag 10 bier in de avond en na haar werk 4 help wat moet ik doen

hee allemaal, na lang twijfelen zet ik hier toch maar mijn verhaal openbaar. Ben namelijk erg benieuwd naar jullie reacties. Ik zal bij het begin beginnen, mijn ouders zijn al sinds ik het me kan heugen gescheiden. Ben er dan ook mee op gegroeid en ben aan allebei mijn stiefouders erg gehecht, heb ook een "stief"broertje waar ik heel goed mee kan. Nou ging het altijd w goed tussen mijn ouders, om het weekend en soms een extra weekend gaan we naar onze vader. Zo ging het altijd al en gewoon prima naar mijn mening. Nou hebben mijn moeder, haar vriend, opa oma en ik al een tijdje een idee om te verhuizen. Naja dat moet je dan toch gaan vertellen aan papa, dat viel totaaaal verkeerd. Was overigs een hele zware avond met van beide kanten veel lelijke woorden. Logisch dat hij boos wordt, het zou 1 uur rijden zijn ipv 20min. Maar natuurlijk houden we het zo als het is nogsteeds om het weekend naar paps. Helaas is paps nu nogsteeds onzettend boos en doet alles eraan om mama het leven zuur te maken. (zorgen dat wij de weekenden dat mama vrij is bij papa zijn en dat als mama moet werken de weekende bij mama zijn ectect ) ofcourse snap ik dat hij boos is, maar dit is echt heel verveld... Het plan gaat overgens pas ovr 2 jaar gebeuren ( dan ben ik dus 18 ) Ben obtzettend benieuwd naar jullie mening, tips ect hierover en hoe ik hier het best mee om kan gaan. Best een zware tijd.. Liefss

Hoi allemaal, Niet mijn ouders, maar de ouders van mijn vriendin zijn gescheiden. Nu zul je misschien denken; maar dan heb jij er toch geen last van? Maar niets is minder waar. Ik kom daar elk weekend 2 dagen over de vloer en ze gebruiken mij en mijn vriendin als psycholoog. Ik krijg alles te horen wat betreft hun nieuwe relaties, en de ergenissen over elkaar (vader en moeder). Ook moet ik vaak oppassen omdat bijvoorbeeld de moeder naar haar nieuwe vriend wil. Daarnaast probeer ik mijn vriendin te steunen en moet ze savonds heel vaak huilen om de hele situatie. Op dit moment zitten de ouders nog middenin de scheiding, ze zijn beide vreemd gegaan en om het nog even erger te maken gaat de nieuwe vriendin van de vader dood omdat ze heeft gehoord dat ze kanker heeft. Ze zijn nu bezig met het leeghalen van het huis en ik heb al 2 weekeinden geholpen met verhuizen en nieuwe huizen zoeken etc. Ik heb er zo'n last van dat ik denk dat ik in een depressie raak. Is er iemand die mij advies kan geven over hoe ik dit meer langs me heen moet laten gaan of hoe ik ze duidelijk kan maken dat ik dit niet meer wil?

Hoi, ik heb een probleem met mijn stiefmoeder. Ze zeurt heel snel en bemoeit zich vaak met mijn leven. Ik vind dat helemaal niet fijn en denk zo van je wordt nooit mijn moeder dus bemoei niet met mijn leven. Heeft iemand tips hoe ik het misschien kan vertellen, ben zelf best wel bang om dat te doen

Hallo ik heb wat problemen met mijn vader want ik durf zelf niet zo goed met hem te praten en het wordt heel vervelend want ik durf ook geen diepgaande gesprekken aan te gaan en er is steeds meer spanning wa moet ik doen?

Hallo allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 16 jaar was. Mijn moeder had al snel een nieuwe relatie met een man die ik vanaf mijn geboorte al ken en zelf 3 kinderen heeft waarvan de jongste vroeger mijn beste vriendinnetje was. Toen bekend werd dat mijn moeder en hun vader een relatie kregen, was dit erg moeilijk en niemand was het er mee eens. Zijn kinderen waren toen nog erg in de rouw, zij waren hun moeder net een half jaar geleden verloren aan kanker. Mijn moeder heeft haar nog verzorgd, tot op haar sterfbed. Dit was erg begrijpelijk, maar mijn eigen broer was ook woedend en heeft een tijd lang geen contact gehad met mijn moeder. Ik leek toen de enige die het allemaal accepteerde en er in zekere zin 'vrede mee had'. Wel kan ik me herinneren dat ik mij erg alleen voelde, ik woonde nog thuis en we trokken vrij snel bij hun in huis en mijn eigen broer zag ik niet vanwege zijn ruzie met mijn moeder. Inmiddels ben ik 26 jaar en het laatste jaar merk ik dat het af en toe ontzettend moeilijk heb met het feit dat mijn ouders niet meer bij elkaar zijn en elkaar ook niet kunnen uitstaan, ze hebben geen contact en inmiddels heeft mijn broer, door een ruzie, al anderhalf jaar geen contact meer met mijn vader. Voor mij kwam dit best als een verrassing aangezien ik altijd gedacht heb dat ik juist degene was die er goed mee om was gegaan... ik heb steeds vaker last van ontzettende huilbuien, ik word zomaar ineens overspoelt met verdriet en begin dan zo ontzettend hard te huilen. Ook heb ik vaak nachtmerries, over mijn ouders, of over mijn broer en vader.. Ik snap niet hoe dit, na 10 jaar, toch weer boven komt drijven, terwijl ik er toen zo goed mee om kon gaan? Zou het kunnen dat ik alles misschien op een verkeerde manier verwerkt heb?

Hoi allemaal, ik had een vraag over de kinderrechter. Mijn ouders zijn aan het scheiden en ik moet binnenkort naar de kinderrechter, en ik wou weten wat na het gesprek gebeurt en mag ik ook tijdens de zitting aanwezig zijn?? Ik ben benieuwd wat jullie ervaringen zijn.