Dilemma

Hoi Kim, Om even te beginnen; ik heb een vergelijkbare situatie meegemaakt. Mijn vader kondigde aan niet meer verliefd te zijn en te willen scheiden, uit het niets. Ik was toen 15 en mijn zusje was 12 ongeveer even oud als jouw zusje. Mijn vader had ook al heel snel een nieuwe vriendin (ik vraag me nu af of het niet al langer aan de gang was). Hij ging ook al heel snel bij haar wonen en wij gingen dan in het weekend daar naar toe. Ik ben een moederskindje en mijn zusje is een enorm vaderskindje en was toen ook nog erg jong. Niets in haar ogen kon mijn vader verkeerd doen. Tegelijkertijd begon ik een beetje te zien wat voor man hij echt was (of zijn vriendin van hem maakte). Hij heeft sinds die tijd alleen maar gekleineerd en uitgescholden en ook heel duidelijk laten weten dat hij liever een ander kind zou hebben, auw. Zijn vriendin was heel hard bezig om ons tegen onze moeder te zetten door allemaal nare dingen over haar te zeggen, mijn vader deed daar in mee. Ik was inmiddels slim genoeg om te snappen dat dit onzin was. Mijn zusje niet die was nog steeds nummer 1 van papa. Maar mijn zusje is ook altijd heel close met mij geweest en dat hielp enorm met hoe alles verder liep. Hoe ik mijn zusje dus zeg maar "aan de goede kant van de streep" kreeg was puur door mij. Mijn vader is op een gegeven moment vertrokken naar de andere kant van het land en liet dit weten door een sms. via facebook kwamen wij erachter dat hij getrouwd was. Ik werd ouder, mijn zusje werd ouder. Zij heeft er trouwens wel nog 3 jaar lang erg last van gehad dat er geen vader meer was. Ze is nu 16 en zij is inmiddels ook slim genoeg om te zien hoe idioot mijn vader zicht gedroeg. Ik weet niet hoe je band is met je zusje maar ik heb gemerkt dat mijn zusje zich op een gegeven moment naar mij toe trok en vroeg hoe ik erover dacht want jij je moet er samen doorheen, niet met je moeder maar alleen met je zusjes want jullie zijn de slachtoffers in dit verhaal. Vertel jouw kant van het verhaal aan je zusje, hoe jij je voelt, maar ga niet je vader kleineren want in je zusjes ogen is hij nog steeds papa de held en dat kan juist verkeerd uitpakken. benadruk hoe jij je voelt bij wat je vader tegen je heeft gezegd en dan gaat ze je wel begrijpen. Mijn zusje en ik hebben door de scheiding van onze ouders een hele sterke band opgebouwd omdat we alles bij elkaar kwijt kunnen en dat hielp ons allebei heel erg. Wij zijn sinds jaren lang weer heel blij met ons leven. En onze vader kan dat nu niet meer verpesten want wij weten wel beter, wij lijden ons eigen leven en hij lijdt zijn eigen leven, als hij ooit weer eens contact opzoekt dan staan wij daar voor open, maar zodra hij weer zo stom gaat lopen doen dan houdt het op, hij moet wel zijn excuses aanbieden. Lieve Rosa, ik hoop dat je hier iets aan hebt. Even in het kort; Ik zou niet samen met je moeder je zusje confronteren met alles wat je vader fout heeft gedaan. Ik zou wel met haar proberen te praten over hoe jij je voelt in deze hele situatie en dat jij als de oudste je ook kut voelt zodat zij dat ook ziet (jij bent als oudste zus toch stiekem wel een groot voorbeeld voor je kleine zusje). Je zusje ziet dan ook jou kant van het verhaal en dat is voor haar heel belangrijk als ze ouder wordt. Denk niet dat dit probleem morgen of volgende week is opgelost, je zusje is nog erg jong. Bij mijn zusje heeft het een aantal jaar geduurd voordat ze eindelijk inzag wat mijn vader deed. Groetjes van Phebe

Lieve Kim, Bedankt voor je bericht. Je hebt je verhaal heel duidelijk beschreven. Ik heb even ook de reactie van Phebe gelezen en ik denk ook dat het niet perse nodig is om met je ma je zusje te confronteren. Misschien is jullie vader inderdaad nog steeds een held in haar ogen, dan zou het gesprek anders kunnen lopen dan je misschien zou willen. Als jonger zusje is het altijd fijn om met je zus te kunnen praten over wat je denkt en voelt, op die manier lukt het altijd beter om elkaar te begrijpen en daarmee ook de situatie beter te begrijpen en ermee om te gaan. Ik vond en vind het nog steeds erg prettig om de gedachten van mijn zus te horen over mijn ouders en hoe zij erin staat. Dit wilt niet zeggen dat ik het met alles eens ben, maar het doet goed om erover te hebben.. Misschien is het dus goed om op een fijn moment aan je zusje te vragen of ze haar gedachten en gevoelens met je wilt delen over je vader en wat hij allemaal doet en hierbij goed naar haar te luisteren. Vaak is luisteren en praten al heel fijn, omdat ze door te praten ook beter zal begrijpen wat ze denkt over haar vader. Hopelijk heb ik je een beetje kunnen helpen met mijn verhaal! Veel liefs en succes, Mehtab