Hoi... Als ik eens in de toekomst kijken kon, en dit had kunnen zien aankomen 2 jaar geleden. Hoe had mijn leven er dan uit gezien ? Hoe had mijn zusje er nu bij gelopen ? Was ze dan vrolijker dan nu?, had ze dan meer zin om naar m'n vader te gaan dan nu?. Zaten we dan savonds rond de tafel gezellig te kletsen en een spelletje te doen ?. Wij leiden momenteel een dubbel leven. Bij mijn vader en zijn vriendin gaan heel veel dingen erg moeilijk. Er is vaak ruzie bij mijn vader als wij er zijn. Want het lijkt vaak of hun het niet leuk vinden als wij er zijn. Bij mijn moeder... Gezellig aan tafel eten, de normale manieren. Maar mijn moeder die ongelukkig is, en niet meer in het gelukkige leven samen met iemand wilt stappen om het geen wat mijn vader kapot gemaakt heeft bij haar. Dit is er sneu en triest dat het zo loopt. Pap en mam.. zien jullie dan echt niet hoe het gaat ? In beide gezinnen? En hoe mijn zusje en ik er mee moeten "dealen". Dagen die ik zelf moeten plannen wanneer we bij wie wie zijn... dat hoort toch niet ?. Vervolgens gezeur krijgen over die dagen omdat we te weinig bij m'n vader zijn en mijn vader die zegt dat:" 4/6 van de 15 dagen" in de maand wel prima is... en zelfs minder mag zijn. Maar ondertussen klagen dat we jou weinig zien. Wat gaat hier fout ?, doen wij het dan zo verkeerd?, moeten wij ons aanpassen om te zorgen dat het gezellig wordt bij beide gezinnen?. Probeer te luisteren naar je kind, naar het geen wat hun te zeggen of in te brengen hebben.. zonder meteen te oordelen. Groetjes lis

mijn ouders zijn in Februari 1 jaar bij elkaar weg, maar ze zijn nog steeds niet officieel gescheiden, omdat mijn vader de papieren niet wil ondertekeningen😨 ik woon bij m'n moeder zij heeft de keuze gemaakt om bij mijn vader weg te gaan omdat ze niet meer gelukkig was en omdat mijn ouders vaak ruzie maakte, sinds mijn ouders uit elkaar zijn staat m'n hele leven op z'n kop, mijn vader doet alsof het alleen mijn moeders schuld was maar dat was niet zo mijn vader was vaak boos op m'n moeder terwijl ze niks fout deed😐 ik heb nu slecht contact met mijn vader want als ik bij hem ben doet hij gemeen tegen me en hij dat zelf niet inziet ik wil het tegen hem zeggen maar ik weet dat hij dat boos word en ik ben erg bang voor zijn reactie ik heb al gezegd dat hij niet zo moest doen omdat ik van mijn moeder en vader allebei hou en ik geen keuze wil maken😳mn ouders zitten inmiddels in een vechtscheiding mijn vader heeft laast mn moeder pijn gegaan en hij zegt vaak tegen mij dat hij haar wil vermoorden maar dan in een andere zin ik denk de hele dag door aan m'n ouders en ik slaap bijna niet meer groetjes

Hoi mensen, ik zit al jaren met ouders die elkaar al een beetje zat zijn. Ik krijg geen duidelijkheid of ze gaan scheiden, maar ze maken wel ruzie en gooien elkaar de deur uit. Ik heb het best wel een beetje moeilijk ermee dat ik geen duidelijkheid krijg of ze gaan scheiden, het ene moment zeggen ze ja dan weer we denken erover na. Mijn moeder noemt mijn vader nu ook al ex man. Het gaat op school helemaal niet goed. Ik heb zelfs 1 x een poging gedaan tot weglopen van huis. Omdat ik alleen maar ongelukkig ben en ik voel me best wel eenzaam.Ik praat met iemand op school die mij tips geeft. (Maar ze kan niet mijn ouders dwingen te gaan scheiden) er is veel spanning in het huis. Ik voel me hier niet fijn, terwijl mijn broertjes er geen probleem mee hebben. Heeft iemand enig idee wat ik kan doen om me beter te voelen??

ik wil niet naar mijn oude dorp terug maar mijn vader wil dat wel. en als ik er met hem over praat dan praat die ergens anders over. terwijl ik er serieus met hem er over wil praten. dat vind ik heel irritant. en als ik er met hem via Skype met hem over praat dan reageert hij niet en dat wil ik niet meer wat moet ik doen ??????? :( :( :( :( :(

Hallo, mensen/kinderen wie er dit dan ook leest ik moet even iets kwijt, Mijn ouders zijn dus gescheiden, nog niet zo lang op nieuwjaarsdag werd dit aan ons vertelt. Toen mijn ouders ook werkelijk uit elkaar gingen en ik voor het eerst echt ging verhuizen was ik best wel verdrietig. Maar daarna viel het wel mee ik had nog wel wat struccels (idk hoe je dat schrijft :) ) over dat ik natuurlijk in een ander huisje ging wonen en al bijna naar de middelbare school ging. Maar daar gaat het nu helemaal niet om mijn vraag aan jullie is of jullie tips hebben voor dit probleem: Mijn vader en ik hebben niet zo'n goede band en we kunnen niet zo goed met elkaar opweg. We hebben super vaak ruzie, wat heel naar is. Maar en ruzie zal je wel denken ,,Dat is toch niet zo erg?'' Nou nee normaal is het niet zo erg, alleen bij mij en mijn vader is het net even anders.Hij kan echt super lief zijn maar als ik toch even iets fout doe (volgens hem) dan is het gelijk mis. Bijvoorbeeld mijn vader:............zet je tas op je kamer nu struikelt iedereen erover!! ik: Ja ik doe het zo! even later... doe ik het dus niet omdat ik het al vergeten ben doordat ik ja je ziet hem al aankomen ergens anders mee bezig ben. mijn vader weer: ....... je zet nu je tas op je kamer of anders...................!!! ik: jaha ik doe het zooooo!! mijn vader: ...............hoevaak heb ik het nu gezegt je doet het nu meteeeenn!!! ik: jaha ik ben al bezig. Oke nu moet ik toegeven dat ik een beetje brutaal ben en dat dit niet de heftigste ruzie is maar nu komt het de ruzie van gister: Het was avond, ik was bezig met mijn huiswerk en we moesten bijna naar mijn moeder. Mijn vader wilde dat ik mijn tas in ging pakken, ik was al bezig met mijn tas in pakken en mijn vader bleef maar zeuren.Uiteindelijk kwam ik weer met mijn eigewijze snuit en bedacht ik met kaarsvet te gaan klooien natuurlijk zat de keuken weer onder en ik ging weer verder met inpakken van mijn tas omdat mijn vader weer bleef zeuren ik vergat het kaarsvet volkomen ik ging naar de badkamer en pakte mijn spullen verder in totdat mijn vader woedend,schreeuwend en bloedend de badkamer binnen kwam hij was ontzettend kwaad en bloedde de hele tijd ik zei sorry sorry wel duizend keer maar hij was nog steeds heel boos ik ging even weg naar mijn kleine zusje (van 10) en vroeg haar wat er was gebeurd. Dit was er gebeurd: Mijn vader was de keuken ingelopen zag mijn troep werd ontzettend kwaad pakte een mes en sloeg het op de keuken tafel , dat ging iets te ruw want het mes vloog zo langs zijn neus in zijn hand hij had een verschrikkelijke (heeft want dit gebeurde gisteren) wond uiteindelijk gingen we naar mijn moeder ik heb haar alles vertelt en uiteindelijk heb ik zelf besloten dit weekend en voorlopig even niet meer naar mijn vader te gaan we hebben te vaak ruzie ik kan niet aan. Hij kan ontzettend lief zijn maar ook ontzettend vaak ik ga er waarschijnlijk alleen heen voor mijn wiskunde af en toe want dat is erg slecht maar mijn vader is er erg goed in en kan me goed helpen mijn moeder niet. Hopelijk hebben jullie wat tips voor mij ik weet dat het ook aan mij ligt met mijn puberhoofd maar ik word er soms gewoon bang van hoe boos hij is. ps:...........=mijn naam die ik liever prive houd Groetjes Anoniempje

Ik vind het moeilijk om te praten over dingen die ik moeilijk vind hebben jullie soms tips ?

Ik heb bij mijn moeder aangegeven dat ik graag naar een maatschappelijk werker zou willen gaan om te praten over de scheiding van mijn ouders. Mijn moeder vindt dat geen probleem en juist goed, maar mijn vader geeft geen toestemming en dus ook geen handtekening om daar naartoe te kunnen. Kan ik op een andere manier naar deze maatschappelijk werker om te praten?

Hallo mijn ouders zijn lang gescheiden,alleen is het vanaf klein af aan nooit leuk er na gegaan! Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om hem te bezoeken het ging met dwang en ik krijste het uit dat ik nooit wou! Nu is hij gauw agresief er is hulp verlening bij gekomen. Hoe het laatst gebeurde: mijn oxboard was leeg en hij wou er op (hij is mijn vader) maar hij was leeg. Hij woog 20k dus ik vroeg of me vader me wilde helpen want ik had me handen vol. Maar zijn amtwoord was NEE doe het maar lekker zelf. Best raar dacht ik! Toen antwoorden ik van maar pap hij is zoooo zwaar heel effies. Maar nee je doet het zelf. (Ik dacht dus je wilt er op maar niet ff helpen) ik heb die gedachtenniet geuit want dat was niet verstandig! Toen zei ik want me moeder woonde verder op,we waren in de stad van.... nou okey thx pap ik ga maar ff naar huis want hij is zwaar, maar ik zei het beleefder alleen kan het niet goed verwoorden. Toen ik thuis bij me moeder was aangekomen kreeg ik te hooren dat me vader zo boos haar opbelde ik dacht what the f**k wat heb ik volgens hem nu weer gedaan. Het kwam blijk baar niet goed bij hem over. De volgende dag toen ik op school kwam stond hij bij de directeur,met een hele toespraak van dat ik een grote mond had. Had ik nie tgegeven toch??? Nou ja toen ik 12:00 thuis kwam hoorde ik me moeder stres vol. Me vader was naar ons huis gekomen en heeft me moeder bedrijgt en mij heeft hij ook bedrijgt. Hij wou mijn oxboard en al mijn spullen mee nemen. Het was zo uit de hand gelopen dat mijn moeder 112 heeft moeten bellen erg heftig!!!!!! Ik was zo geschrokken dat ik bang voor me vader was en ben. Vooral van die berdreiging naar mij toe...... Nu is er inmiddels bijna de hulp verlenig gestart maar we staan op een erg lange wacht lijst... naar dus. En laatst weer belde hij erg boos op! Een paar tips kan ik dus best gebruiken

Hallo mijn ouders zijn lang gescheiden,alleen is het vanaf klein af aan nooit leuk er na gegaan! Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om hem te bezoeken het ging met dwang en ik krijste het uit dat ik nooit wou! Nu is hij gauw agresief er is hulp verlening bij gekomen. Hoe het laatst gebeurde: mijn oxboard was leeg en hij wou er op (hij is mijn vader) maar hij was leeg. Hij woog 20k dus ik vroeg of me vader me wilde helpen want ik had me handen vol. Maar zijn amtwoord was NEE doe het maar lekker zelf. Best raar dacht ik! Toen antwoorden ik van maar pap hij is zoooo zwaar heel effies. Maar nee je doet het zelf. (Ik dacht dus je wilt er op maar niet ff helpen) ik heb die gedachtenniet geuit want dat was niet verstandig! Toen zei ik want me moeder woonde verder op,we waren in de stad van.... nou okey thx pap ik ga maar ff naar huis want hij is zwaar, maar ik zei het beleefder alleen kan het niet goed verwoorden. Toen ik thuis bij me moeder was aangekomen kreeg ik te hooren dat me vader zo boos haar opbelde ik dacht what the f**k wat heb ik volgens hem nu weer gedaan. Het kwam blijk baar niet goed bij hem over. De volgende dag toen ik op school kwam stond hij bij de directeur,met een hele toespraak van dat ik een grote mond had. Had ik nie tgegeven toch??? Nou ja toen ik 12:00 thuis kwam hoorde ik me moeder stres vol. Me vader was naar ons huis gekomen en heeft me moeder bedrijgt en mij heeft hij ook bedrijgt. Hij wou mijn oxboard en al mijn spullen mee nemen. Het was zo uit de hand gelopen dat mijn moeder 112 heeft moeten bellen erg heftig!!!!!! Ik was zo geschrokken dat ik bang voor me vader was en ben. Vooral van die berdreiging naar mij toe...... Nu is er inmiddels bijna de hulp verlenig gestart maar we staan op een erg lange wacht lijst... naar dus. En laatst weer belde hij erg boos op! Een paar tips kan ik dus best gebruiken

Ik heb een vader en me moeder en ik heb een groot probleem we hebben zeg maar hulp omdat het gewoon niet meer werkt,ze zijn al heel lang gescheiden en jaaa ik mag me vader niet zo maar me moeder wel,ik krijg al veel steun maar tips zullen super handig zijn!!!!!!!!