Hallo, mensen/kinderen wie er dit dan ook leest ik moet even iets kwijt, Mijn ouders zijn dus gescheiden, nog niet zo lang op nieuwjaarsdag werd dit aan ons vertelt. Toen mijn ouders ook werkelijk uit elkaar gingen en ik voor het eerst echt ging verhuizen was ik best wel verdrietig. Maar daarna viel het wel mee ik had nog wel wat struccels (idk hoe je dat schrijft :) ) over dat ik natuurlijk in een ander huisje ging wonen en al bijna naar de middelbare school ging. Maar daar gaat het nu helemaal niet om mijn vraag aan jullie is of jullie tips hebben voor dit probleem: Mijn vader en ik hebben niet zo'n goede band en we kunnen niet zo goed met elkaar opweg. We hebben super vaak ruzie, wat heel naar is. Maar en ruzie zal je wel denken ,,Dat is toch niet zo erg?'' Nou nee normaal is het niet zo erg, alleen bij mij en mijn vader is het net even anders.Hij kan echt super lief zijn maar als ik toch even iets fout doe (volgens hem) dan is het gelijk mis. Bijvoorbeeld mijn vader:............zet je tas op je kamer nu struikelt iedereen erover!! ik: Ja ik doe het zo! even later... doe ik het dus niet omdat ik het al vergeten ben doordat ik ja je ziet hem al aankomen ergens anders mee bezig ben. mijn vader weer: ....... je zet nu je tas op je kamer of anders...................!!! ik: jaha ik doe het zooooo!! mijn vader: ...............hoevaak heb ik het nu gezegt je doet het nu meteeeenn!!! ik: jaha ik ben al bezig. Oke nu moet ik toegeven dat ik een beetje brutaal ben en dat dit niet de heftigste ruzie is maar nu komt het de ruzie van gister: Het was avond, ik was bezig met mijn huiswerk en we moesten bijna naar mijn moeder. Mijn vader wilde dat ik mijn tas in ging pakken, ik was al bezig met mijn tas in pakken en mijn vader bleef maar zeuren.Uiteindelijk kwam ik weer met mijn eigewijze snuit en bedacht ik met kaarsvet te gaan klooien natuurlijk zat de keuken weer onder en ik ging weer verder met inpakken van mijn tas omdat mijn vader weer bleef zeuren ik vergat het kaarsvet volkomen ik ging naar de badkamer en pakte mijn spullen verder in totdat mijn vader woedend,schreeuwend en bloedend de badkamer binnen kwam hij was ontzettend kwaad en bloedde de hele tijd ik zei sorry sorry wel duizend keer maar hij was nog steeds heel boos ik ging even weg naar mijn kleine zusje (van 10) en vroeg haar wat er was gebeurd. Dit was er gebeurd: Mijn vader was de keuken ingelopen zag mijn troep werd ontzettend kwaad pakte een mes en sloeg het op de keuken tafel , dat ging iets te ruw want het mes vloog zo langs zijn neus in zijn hand hij had een verschrikkelijke (heeft want dit gebeurde gisteren) wond uiteindelijk gingen we naar mijn moeder ik heb haar alles vertelt en uiteindelijk heb ik zelf besloten dit weekend en voorlopig even niet meer naar mijn vader te gaan we hebben te vaak ruzie ik kan niet aan. Hij kan ontzettend lief zijn maar ook ontzettend vaak ik ga er waarschijnlijk alleen heen voor mijn wiskunde af en toe want dat is erg slecht maar mijn vader is er erg goed in en kan me goed helpen mijn moeder niet. Hopelijk hebben jullie wat tips voor mij ik weet dat het ook aan mij ligt met mijn puberhoofd maar ik word er soms gewoon bang van hoe boos hij is. ps:...........=mijn naam die ik liever prive houd Groetjes Anoniempje

Ik vind het moeilijk om te praten over dingen die ik moeilijk vind hebben jullie soms tips ?

Ik heb bij mijn moeder aangegeven dat ik graag naar een maatschappelijk werker zou willen gaan om te praten over de scheiding van mijn ouders. Mijn moeder vindt dat geen probleem en juist goed, maar mijn vader geeft geen toestemming en dus ook geen handtekening om daar naartoe te kunnen. Kan ik op een andere manier naar deze maatschappelijk werker om te praten?

Hallo mijn ouders zijn lang gescheiden,alleen is het vanaf klein af aan nooit leuk er na gegaan! Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om hem te bezoeken het ging met dwang en ik krijste het uit dat ik nooit wou! Nu is hij gauw agresief er is hulp verlening bij gekomen. Hoe het laatst gebeurde: mijn oxboard was leeg en hij wou er op (hij is mijn vader) maar hij was leeg. Hij woog 20k dus ik vroeg of me vader me wilde helpen want ik had me handen vol. Maar zijn amtwoord was NEE doe het maar lekker zelf. Best raar dacht ik! Toen antwoorden ik van maar pap hij is zoooo zwaar heel effies. Maar nee je doet het zelf. (Ik dacht dus je wilt er op maar niet ff helpen) ik heb die gedachtenniet geuit want dat was niet verstandig! Toen zei ik want me moeder woonde verder op,we waren in de stad van.... nou okey thx pap ik ga maar ff naar huis want hij is zwaar, maar ik zei het beleefder alleen kan het niet goed verwoorden. Toen ik thuis bij me moeder was aangekomen kreeg ik te hooren dat me vader zo boos haar opbelde ik dacht what the f**k wat heb ik volgens hem nu weer gedaan. Het kwam blijk baar niet goed bij hem over. De volgende dag toen ik op school kwam stond hij bij de directeur,met een hele toespraak van dat ik een grote mond had. Had ik nie tgegeven toch??? Nou ja toen ik 12:00 thuis kwam hoorde ik me moeder stres vol. Me vader was naar ons huis gekomen en heeft me moeder bedrijgt en mij heeft hij ook bedrijgt. Hij wou mijn oxboard en al mijn spullen mee nemen. Het was zo uit de hand gelopen dat mijn moeder 112 heeft moeten bellen erg heftig!!!!!! Ik was zo geschrokken dat ik bang voor me vader was en ben. Vooral van die berdreiging naar mij toe...... Nu is er inmiddels bijna de hulp verlenig gestart maar we staan op een erg lange wacht lijst... naar dus. En laatst weer belde hij erg boos op! Een paar tips kan ik dus best gebruiken

Hallo mijn ouders zijn lang gescheiden,alleen is het vanaf klein af aan nooit leuk er na gegaan! Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om hem te bezoeken het ging met dwang en ik krijste het uit dat ik nooit wou! Nu is hij gauw agresief er is hulp verlening bij gekomen. Hoe het laatst gebeurde: mijn oxboard was leeg en hij wou er op (hij is mijn vader) maar hij was leeg. Hij woog 20k dus ik vroeg of me vader me wilde helpen want ik had me handen vol. Maar zijn amtwoord was NEE doe het maar lekker zelf. Best raar dacht ik! Toen antwoorden ik van maar pap hij is zoooo zwaar heel effies. Maar nee je doet het zelf. (Ik dacht dus je wilt er op maar niet ff helpen) ik heb die gedachtenniet geuit want dat was niet verstandig! Toen zei ik want me moeder woonde verder op,we waren in de stad van.... nou okey thx pap ik ga maar ff naar huis want hij is zwaar, maar ik zei het beleefder alleen kan het niet goed verwoorden. Toen ik thuis bij me moeder was aangekomen kreeg ik te hooren dat me vader zo boos haar opbelde ik dacht what the f**k wat heb ik volgens hem nu weer gedaan. Het kwam blijk baar niet goed bij hem over. De volgende dag toen ik op school kwam stond hij bij de directeur,met een hele toespraak van dat ik een grote mond had. Had ik nie tgegeven toch??? Nou ja toen ik 12:00 thuis kwam hoorde ik me moeder stres vol. Me vader was naar ons huis gekomen en heeft me moeder bedrijgt en mij heeft hij ook bedrijgt. Hij wou mijn oxboard en al mijn spullen mee nemen. Het was zo uit de hand gelopen dat mijn moeder 112 heeft moeten bellen erg heftig!!!!!! Ik was zo geschrokken dat ik bang voor me vader was en ben. Vooral van die berdreiging naar mij toe...... Nu is er inmiddels bijna de hulp verlenig gestart maar we staan op een erg lange wacht lijst... naar dus. En laatst weer belde hij erg boos op! Een paar tips kan ik dus best gebruiken

Ik heb een vader en me moeder en ik heb een groot probleem we hebben zeg maar hulp omdat het gewoon niet meer werkt,ze zijn al heel lang gescheiden en jaaa ik mag me vader niet zo maar me moeder wel,ik krijg al veel steun maar tips zullen super handig zijn!!!!!!!!

mijn vader woont in overijssel hij wil dat ik naar hem toe kom om het weekend maar dat wil ik niet want hij heeft een nieuwe vriendin waar hij 2 jaar lang mee is vreemd gegaan. me ouders hadden nooit ruzie en opeens op 5 december gaat hij zeggen dat hij niet meer van mama houd. ik heb een boekje waar ik al mn gevoelens en emoties in schrijf en mensen waar ik ruzie mee heb die gaan dat lezen en tegen iedereen zeggen en ben ook al bij de psycholoog geweest wie kan me helpen? x-x-x Jamila

Ik heb een meisje in mijn klas waar ik ruzie mee heb eerst zeg dat dat ik alles verpest en dan moet ik het oplossen wat moet ik doen

Hoi, ik ben Linda. 14 jaar. Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden. Mijn vader was vreemd gegaan voor 3 jaar met een goede vriendin van mijn moeder. Nadat mijn vader het had verteld ging het slecht thuis. Mijn moeder was gebroken. Na 3 weken had mijn vader besloten dat hij met de andere vrouw wilde zijn en hij ging gelijk met haar samen wonen. Ik had er op het begin niet veel moeite mee. Ik ging soms naar mijn vader toe als zijn vriendin er niet was. Het ging even goed maar na een jaar kwam het in een klap aan. Ik werd depressief, ik kreeg paniekaanvallen, ik sloot me af, ik dacht erg negatief over mezelf. Ik had dit 3 maanden voor mezelf gehouden. Nu gaat het beter. Ik praat met een psygoloog en thuis gaat het beter. Ik heb niet veel contact met mijn vader omdat ik dat niet aan kan. Maar nu zijn er feestdagen. Ik weet niet wat ik moet doen hier mee. Ik wil liever niet. Maar ik kan hem erg kwetsen als ik zeg dat ik niet wil. Moet ik naar hem toe? Zal ik vragen of hij langs kan komen? Help! Alvast bedankt!

Hoi allemaal, Ik ben 15 en mijn ouders zijn al een tijd gescheiden, nog steeds is er even veel drama tussen mijn ouders en het word er niet minder op. Mijn vader heeft een nieuwe vriendin en ze hebben samen een huis gekocht. Ik ga één keer in de twee weken naar mijn vader, maar sinds hij en zijn vriendin samen een huis hebben ga ik niet graag meer. Ik voel me niet thuis. Het is niet dat ik problemen heb met zijn vriendin, maar mijn moeder wel. Ik vind haar aardig, maar mijn vader trekt haar altijd voor, wat ik een vreselijk gevoel vind. Mijn vader is door zijn nieuwe vriendin heel erg verandert. Vroeger dronk hij nooit alcohol, nu bijna elke avond. Vroeger ging hij nooit naar feestjes en concerten en nu op eens elke week wel weer. Ik herken hem niet echt meer, het is alsof hij een heel ander persoon is. Iedereen van mijn familie ziet het, behalve hij zelf. Ik vind het moeilijk om hier over te praten met hem, want ik ben bang dat ik hem pijn doe. Zijn nieuwe vriendin maakt hem namelijk wel gelukkig, en ik zie mijn vader graag gelukkig. Mijn zus heeft geen contact meer met mijn vader en mijn broer weinig. Ze zijn oud genoeg om overal voor te vluchten, maar ik ben dat niet. Daarom voel ik me vaak alleen. Sinds de scheiding zie ik mijn zus en broer heel weinig. Ik weet dat ik altijd bij mijn zus terecht kan om met haar te praten over alles, dus ook de scheiding, maar ik vind het vreselijk moeilijk om zo'n gesprek te beginnen.De scheiding heeft mij heel erg verandert. Ik ben een stuk stiller en minder vrolijk. Ik geniet ook minder vanwege mijn moeder. Ze zeurt altijd, over mijn vader, over mijn broer, over alles eigenlijk. Ook op zulke momenten vind ik het moeilijk om een gesprek met haar te beginnen. Mijn moeder is erg geraakt door de scheiding. Ze praat altijd slecht over mijn vader en mijn vader over haar. Ik wil dat dit stopt, maar als ik aan hun vraag om hier mee te stoppen dan doen ze dat niet. Hoe kan ik het beste met mijn vader praten over dat ik me niet thuis voel, en ik het gevoel heb dat hij is verandert? Is het mogelijk om mijn ouders minder slecht over elkaar te laten praten? Alvast bedankt ! x