Hoi, ik ben Mariska en mijn ouders zijn gescheiden.... op dit moment woon ik bij mije vader, en als mijn kamer bij mn moeder klaar is kan ik om de week bij mn moeder en mn vader wonen..... Nu komt t probleem ... Elke keer als ik bij mn moeder ben begint ze over mijn vader, stiefmoeder, stiefbroer, stiefzus etc. Ik heb haar al een "brief" voorgelezen maar haar letterlijke antwoord daarop is : "ik zie het probleem niet" .... ik ben het gezeur zat en durf niets meer te zeggen over thuis omdat ik bang ben dat ze boos word... weet iemand misschien wat ik moet doen?

Hallo, ik ben Daniël en mijn ouders zijn al zo'n 8,5 jaar gescheiden. Je zal denken: daar merk je niks van. Maar dat is fout. Ten eerste heeft mijn vader een nieuwe vriendin en ze maakten vaak ruzie, gooiden borden kapot, sloegen elkaar, zeiden dat ze elkaar nooit meer zulden zien, nou merk er weinig van. Nu zie ik mijn vader elke zondag zo'n 4 a 5 uur. We willen er niet slapen. Ik ben in mijn eentje 4 dagen met mijn vader naar Texel geweesd ( zonder mijn broertje dus ). Laat in de reacties achter wat jullie verhaal is. Laterrr.

Ik woon bij mijn moeder, maar ik wil graag bij mijn vader gaan wonen. Elke keer als ik het onderwerp opbreng bij mijn moeder zegt ze dat ze zelfmoord gaat plegen als ik naar mijn vader ga. Wat moet ik doen? Want ik weet het niet meer.

Ik ben heel weinig bij mijn vader, en als ik er ben geeft mijn vader heel weinig aandacht aan mij en mijn broers

Hallo allemaal, Zelf heb ik geen gescheiden ouders, maar mijn vriend wel. Hij woont bij zijn moeder, samen met zn broertje en 2 zusjes. Hij is 18 en al 2,5 jaar samen met mij, en hij is ook vaak bij mij thuis. Nu zijn er een paar problemen; Zijn moeder vind dit vaak niet leuk en word dan overdreven boos. Hierdoor word mijn vriend ook boos en krijgen hij en ik met elkaar ruzie omdat hij zo opgefokt raakt door het gezeik. Afgelopen week wou hij bij me slapen, maar zijn moeder werd boos omdat hij kennelijk heel de week niet thuis is geweest (het was tenslotte kerstvakantie) maar ze was zelf ook weg naar haar nieuwe vriend. Slaat dus nergens op eigenlijk. Vervolgens word ze ook vaak boos op hem omdat zn kamer bijvoorbeeld niet is opgeruimd en mag hij vervolgens niet naar mij of iemand anders. En dat terwijl hij 18 is. Ook word zijn moeder vaak boos als het op school niet goed gaat. Nou heeft m'n vriend wel ADHD maar hij kan dit goed onder controle houden maar heeft soms moeite met concentreren. Ik probeer hem te helpen met huiswerk als dat lukt, maar dit gaat niet altijd. Hij zit nu in het examenjaar van HAVO en hij doet erg zijn best maar ondanks dat is zijn moeder nooit tevreden (bijv: hij haalt een 6 voor engels en is daar blij mee maar zijn moeder dus niet) Nu is gisteren de hel los gebroken omdat hij niet thuis was en zei ze letterlijk: zoek maar een ander huis want er is iemand die jou kamer graag wilt en het nodig heeft. Lang verhaal kort: dit blijkt zn broertje te zijn omdat die nu met het jongste zusje op 1 kamer zit. Komt dus nogal raar over. Nu is mijn vraag; wat kan ik naast een luisterend oor zijn nog meer doen? Praten met zijn vader werkt niet omdat die aan zijn moeder zn kant staat, en een psygoloog werkt ook niet. Zijn moeder, broertje en zusjes lopen bij Yulius maar die staat ook aan de moeders kant en omdat hij 18 is hoeft dit niet meer. Ik ben nu een beetje ten einde raad..

Mijn ouder zijn sinds oktober gescheiden ik heb er niet zoveel probleem mee alleen dat mijn vader in frankrijk woont en ik bij me moeder hier in nederland me broer woont bij me vader en ik vond het heel lastig om dus te kiezen tussen mijn ouder en ik heb er soms nog steetd veel moeite mee en soms voel ik me depri...ik heb ook niemand om er echt mee over te praten

Hoi Ik heb gisteren iets mee gemaakt wat best vervelend was. Ik ga elke maandag naar mijn vader, gisteren ook en toen was mijn stiefmoeder er bij. Ik vond dat heel gezellig. Toen ik naar de auto liep wilde papa (mijn vader) nog even mijn ene zus een goed en gezond nieuwjaar wensen (met mijn andere zus heeft hij ruzie). Mijn zus die ruzie had deed open en begon ruzie te maken terwijl ik in de auto zat. Na een tijdje werd mijn vader naar buiten gegooid zowat. Door die zus. Ik schrok wat mijn vader, zag ik was heel verdrietig. Hij heeft dus geen contact meer met mijn zus. Ik vind dat heel lastig want nu doet iedereen nog bozer over mijn vader en mijn stiefmoeder. Daar ben ik he el verdrietig over, kan iemand mij helpen? Ik hoop dat heel graag!!!!!!!! Xxxx iemand die alleen staat (Siene)

Hoi ik wil graag Hulp met mijn vader ik wil niet meer bij hem zijn want ik vind hem stom gisteren ging alles fout. Hij trok aan mij en ik kon niets. Ik voelden me niet fijn en onzeker toen onsnapte ik met al mijn krachten rende naar binnen naar mijn kamer bij mijn moeder thuis. Ik ben ontzettend moe . Kunnen jullie mij helpen Ik wil hem nooit meer zien help !

Hoi, mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was en in het begin ging alles goes, dus wou ik geen keuze maken tussen mijn ouders en bij allebei blijven. Ik wissel nu om de week. Maar sinds april heeft mijn vader een vriendin, die heeft 2 dochters. Mijn vader is een man van zeggen en vervolgens niet doen en dat is de reden waarom ik hem nu dan ook niet meer vertrouw als hij zegt dat hij iets gaat doen. Dit is echt heel lastig, want soms denk ik van: oke ik geef hem nog 1 kans. Altijd vergooit hij die kans en inmiddels voel ik me zo onprettig en gestresst door de hele situatie met mijn vader dat ik mezelf begon te snijden. NOOIT DOEN! Het is namelijk echt zonde van jezelf. Het lucht even op, maar daarna blijf je er je leven lang littekens van houden. Nadat het een keer niet wou stoppen met bloeden ben ik ook gestopt. Ik heb het een poosje geleden gezegt tegen mijn moeder en zij reageerde er heel kalm op. Toen ik vroeg ofdat ze boos was zei ze dat ze er niks aan kon veranderen. Ze wil alleen wel dat ik het in het vervolg zeg als het zo slecht met me gaat. Best begrijpelijk. Tegen mijn vader durf ik het niet te zeggen, want hij reageerd altijd heel erg heftig. Een keertje zei ik tegen hem dat ik een gesprek met de kinderrechter wou, omdat dat een onafhankelijk persoon is en hij begon me overdreven te zeggen dat hij altijd zijn best heeft gedaan, dat hij het niet snapte waarom ik dit opeens zei en hij gaf me en knuffel en liep zogenaamd verdrietig weg waarna hij zeg omdraaide en naar mijn moeder schreeuwde dit haar schuld was en dat het haar schuld was dat ze niet snel konden scheiden (vriendin was net in beeld en ze wilden gelijk trouwen, maar dat kon nog niet, omdat de scheiding nog niet klaar was.) Sindsdien durf ik tegenover hem de waarheid dat ik weg wil niet meer te zeggen. Maar ik ben inmiddels op het punt beland dat ik contact heb met mijn mentor die ook van de situatie weet en binnenkort ook naar de contactpersoon van school ga. Mijn moeder wil dat ik mijn mentor een bericht stuur dat ik volgende week een gesprek met haar en mijn ouders heb waarin ik tegen mijn vader zeg dat ik weg wil. Daar heb ik mee ingestemd en vind ik ook een goed idee, want ik weet dat er anders nog een keer komt dat ik er echt niet meer tegen kan en als ik het dan zeg komt het echt niet goed. Maar ik wil ook niet weten wat ik ga doen als ik dan misschien besluit om alles voor mezelf te houden. Ik ben alleen bang voor wat de reactie van mn vader is. Of hij reageert heel heftig of hij laat geen emotie zien (heb ik ook al eens gehad). Toen mijn moeder zei dat ze wegging hoopte ze nog dat mijn vader haar zou vragen om te blijven, maar hij liep naar de schuur en kwam terug met de mededeling dat hij een vriend had gebeld die zou komen met een aanhanger om haar spullen weg te brengen. Ik weet dus echt niet wat voor reactie ik kan verwachten. Ik stress op dit moment hier erg veel over. Heeft iemand nog tips om het makkelijker te maken? Of hoe ik tegen mijn vader kan zeggen dat ik weg wil zonder een enorm heftige reactie te krijgen? Iedereen die in een soortgelijke situatie zit: heel veel sterkte. Het is zwaar kut voor je. Alvast bedankt.

Hoi Ik ga om de twee weken een weekend naar m n vader en elke maandag om twee uur ik vind het heel erg jammer dat zijn vriendin niet kan komen om dat m n zus dat niet wil. Van mij mag dat alleen vindt ik het heel jammer omdat ik een goede relatie heb met haar, hoe moet ik hiermee omgaan? P. S. Ik vond de vorige reacties heel fijn en ik had er wat aan! Dus super bedankt en ik hoop dat jullie me weer kunnen helpen. Xxx Siene