Hey, Mijn ouders zijn vanaf mijn 11e uit elkaar en hebben al geen contact meer met elkaar sinds ik ongeveer 15/16 was. De laatste tijd merk ik steeds meer wat ik mis. Ik heb er vrede mee dat ze geen liefdespartners meer zijn van elkaar, maar zou zo graag willen dat ze nog wel samen ouders konden zijn. Ik vier mijn verjaardag bijvoorbeeld altijd voor beide apart omdat ik de ongemakkelijke sfeer voel als ze in één ruimte zijn. Als ze elkaar zien negeren ze elkaar en dat voelt niet fijn voor mij. Ik mis het warme en geborgen gevoel van twee ouders die er samen voor mij zijn. Vorig jaar lag ik kort in het ziekenhuis en bijvoorbeeld bij het bezoekuur wil ik me niet druk hoeven maken om wie er als eerst komt en dat ze elkaar niet tegenkomen. Het zou zo fijn zijn als ze samen konden afspreken om samen naar mij te komen en ik dan heel even zorgeloos kind mag zijn. Ik zou willen dat ze hun wrok naast zich neer kunnen leggen en in mijn belang elkaar als ouders kunnen respecteren. Ik denk erover om te gaan bespreken met ze dat ik hier last van heb en te vragen of ze ervoor open staan te zoeken naar enige vorm van gezamenlijk ouderschap (ook al is dat op mijn leeftijd heel anders dan bij een jong kind). Ik ben alleen heel bang dat ze zeggen dat ze het niet gaan doen voor mij en dat zou heel veel pijn doen omdat het dan echt voorgoed definitief is en ik niet belangrijk genoeg ben voor hen om zichzelf er overheen te zetten. Heeft iemand ervaring hiermee?

Ben ik de enige die een vader heeft die alcoholist is en als die dronken is vaak agressief wordt en dan doet alsof het jullie schuld is en gaat dreigen met rechters en kinderbescherming? Kayleigh

Hoe zijn jullie omgegaan met gevoelens door de scheiding en het gevoel dat een van je ouders een nieuwe partner heeft gevonden?

Hebben jullie ook soms dat je dan je moeder mist als je bij je vader bent en dat je je vader mist als je bij moeder bent? DAT IS ZO IRRITANT!!!!🫤

Waarom gaan ze scheiden

Me vader liegt de hele tijd tegen me sinds hij een nieuwe vriendin heeft en heeft ook nooit meer tijd voor me. Het voelt alsof ik et besta voor hem. De band tussen hem en mij is niet echt goed. Hij beloofd dingen en komt ze nooit na. Hij kraakt mij helemaal af en hij praat slecht over me moeder en ik kan daar niet tegen. Ik ben bang dat hij een woede aanval krijgt net als vroeger heb bijna heel me leven in trouma therapy gezeten maar moet weer terug want merk dat ik nog steeds bang ben ik durf er ook niet over te praten met me vader of opa of oma. Ik heb de laatste tijd alleen maar meer slapeloze nachten door gedachtes in me hoofd alles waar ik ooit een nacht merrie over had is uitgekomen helaas. Ik ben bang dat mensen mij verlaten. Ik ben bang dat me pa het zelfde doet als vroeger. Ik ben bang voor me vader. Ik ben bang voor dronkenmensen. Ik ben bang alleen te zijn. Ik ben bang in het donker ik zie en hoor dan heel veel tegelijk wat er niet is. Ben bang in kleine ruimtes voel me opgesloten en alleen. Ik ben bang voor me gedachtes. Ik ben bang als me vader en moeder elkaar zien door wat me vader heeft gedaan. Ik ben bang om met me vader over dingen te praten. Ik ben bang voor heel veel. Ik wil er vanaf ( gigi met angsten )

Mijn ouders zijn aan het scheiden, nu ben ik bang dat ik van mijn vader niet op mijn telefoon mag om mijn moeder te bellen ? Mag hij dit verbieden ?

Mijn ouders zijn net gescheiden. Ik vind het lastig als mijn vader weg gaat want ik zie mijn moeder 12 dagen en vader 2 hebben jullie dit ook

Mijn vader maakt altijd de meest grote problemen over de kleinste dingen en daardoor is mijn telefoon afgepakt en kan ik niemand bereiken en praten met mijn vader erover werkt ook niet en nu mis ik mijn moeder steeds meer en naar school lukt ook niet, en elke keer wanneer ik naar beneden ga krijg ik steeds commentaar en word mijn depressie steeds groter! en brieven of foto's gaan ook moeilijk wat nu?

Hoe moet ik er mee omgaan als mijn broer en zus worden voorgetrokken door mijn stiefvader en als ze mij pesten ze altijd mij aan spreken in plaats van hun ik vind dit soms heel moeilijk en dan praat ik er met mijn stiefmoeder over en dan voel ik me gelijk een stuk fijner.