Toen ik besloot om bij mijn vader te gaan wonen hebben mijn ouder gelijk een advocaat ingeschakeld en alles ging via de rechtbank. Nu dat geregeld is, is de ruzie nog niet opgehouden tussen mijn ouders. De ene rechtszaak na de na de andere. Mijn ouders maken het elkaar zo alleen maar lastiger. Het ergste is nog dat ik ertussen zit. Vaak denk ik dat het allemaal mijn schuld is omdat het allemaal is begonnen toen ik naar mijn vader ben gaan wonen... Ik weet niet wat ik moet doen...

hoi, mijn ouders zijn ook gescheiden en ik moet dus ook naar m'n vader en zijn vriendin is k*t , ze checkt al mn ondergoed en als ik naar de w.c. moet zit er iemand voor de wc.deur ,echt schamend... en laatst was mn vader weg en toen zei ik tegen de vriendin van mn vader dat ik naar de manege ging en toen zei ze : nee! jij gaat met ons mee!!!!! wat het ergste is is als ik ruzie heb met de kinderen van haar knijpt de kleinste in mijn borsten en mijn vader zegt er niks van ... van mijn moeder moet ik het opschrijven in mijn dagboek maar vind dat erg moeilijk ! en als ik weer terug kom van mijn vader sluit ik mijn moeder in mn armen !!! en als ik 12 ben wil ik een brief schrijven naar de rechter en er een einde aanmaken ... kan iemand mij zeggen wat ik hier mee moet ????? groetjes anoniem (11 jaar)

Hoi mensen ik vind het super erg dat al jullie ouders gaan scheiden enzo

Hoi iedereen ik ben een jongen die vam kleren houdt en snel opgeeft ik ben ook een beetje tenger gebouwd Heel veel mensen denken dat ik homo ben ik ben dit denk ik niet en weet niet goed er mee om te gaan

ik ben voor de rechter gesleept en das k*t want ik moest zeggen waar ik wilde wonen en dat is super moeilijk :( het was vreselijk bij de rechter het gevoel dat er in mij zat was vreselijk heb ook SUPER erg ruzie gehad met mijn ouders en ik weet soms niet wie ik nu wel of niet moet vertrouwen (dat komt wel weer goed hoop ik)

Hoi allemaal! Ik heb een vraag, please help mij! In de zomer van 2015 hebben mijn ouders besloten om te gaan scheiden, nog niet zo lang dus. De laatste tijd heb ik na mijn idee nogal last van depressieve gedachten. Het voelt ontzettend naar! Net op het moment dat ik denk dat het goed met mij gaat, het draad weer een beetje heb proberen op te pakken en dan pats poef! Daar ben ik weer de depressieve ik... Stiekem hoopte ik gewoon dat praten zou helpen, doet het ook wel maar dat geeft na mijn idee op de dag zelf even het effect van: he, dat is er uit en dan voelt het als een opluchting. Maar dat gevoel is al snel weg, want ik praat op school met een orthopedagoog(daar kom ik al om de 2 weken) en in die tussentijd blijft het gevoel nog steeds sterk om te willen praten omdat ik voor mij gevoel er al weer doorheen zit en moet praten. Ik weet niet zo goed hiermee te kunnen omgaan... dat vind ik echt moeilijk. Ik kan dan mijzelf makkelijk overal de schuld van geven wat schuldigheid tot gevolg heeft. Er hoeft maar iets kleins te gebeuren en ik ben al snel weer down. Ik probeer ook al ontspanning te zoeken door bijvoorbeeld tv te kijken, muziek te luisteren, spelletjes op de telefoon spelen, wandelen met de hond en paardrijden. Hoe kan ik voor mijzelf zorgen als dit gevoel zo sterk is? En wat kan ik er verder aan doen?

mijn ouders zijn gescheiden. en mijn moeder kan het niet accepteren dat mijn vader gelukkig is. ze stookt steeds tussen mij en mijn vader en zijn nieuwe vrouw. wij zijn nu 3 jaar verder en het houd niet op. kan zij misschien hulp zoeken? Ik vind haar zielig maar hou ook heel veel van mijn vader. natuurlijk vind ik het niet leuk dat ze gescheiden zijn maar in ruzie leven gaat toch niet. maar nu lijkt het door mijn moeder dat zij nog steeds van ruzie houd. ik ben er moe van.. is dit normaal?

Ik heb een vraag. Mijn ouders zijn al 4/5 jaar gescheiden. Ik woon week om week af bij mijn moeder en vader. Maar ik woon nu sinds 8 weken bij mijn moeder omdat mijn vader en stiefmoeder ruzie hadden. Mijn vader geeft mij daar degelijk ook de schuld van. Mijn vader heeft voor mijn ogen gehuild en gezegd dat het ook mijn schuld was niet helemaal maar wel dergelijk. Hij wil dat ik weer bij hem kom wonen maar ik durf niet te zeggen dat ik dat niet meer wil. Ik heb wel tegen hem gezegd dat ik bang voor hem ben. Er is veel maar maar dat ga ik niet allemaal type. Maar dus mijn vader wil dat ik mijn stiefmoeder ga opzoeken en met haar ga praten maar ik durf niet en ben met de doods bang voor haar. Ik moet dat doen omdat ik alles moet oplossen maar ik durf niet ik ben er zat van dat ik altijd alles moest oplossen en de postduif was. mijn vraag is dus wat moet ik doen?

Hoi allemaal mijn ouders zitten in en vechtscheiding al 2 jaar er gebeuren allemaal stommen dingen me vader heeft geen geld (zegt hij) en vierde niet zijn verjaardag ik woon nu al 2 jaar bij mijn moeder met mijn 2 broers wij maken veel mee wat mijn vader doet en op school is steeds iedereen boos op mij en ik denk soms nog aan die stomme dingen kunnen jullie mij helpen?

Hey, Ik heb een probleem. Ik ben altijd al dun geweest en misschien ook geen reden om me zorgen te maken, maar sinds mijn ouders zijn gescheiden, eet ik meer, maar toch blijf ik afvallen of heeeeel lang hetzelfde gewicht. Ik heb al van alles geprobeerd maar niks helpt. Ik ben nu 1.59 m en 35 kg. Dat klopt niet! Help!!!