Hoi! Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 9 ben en de eerste 2 jaar vond ik het juist leuk omdat ik nu allemaal nieuwe familie had. Nu is het juist niet zo. Ik vind het echt vreselijk daarheen te gaan. Ik woon in Almere met mijn moeder en met mijn vader, stiefmoeder ( die ik niet aardig vind ) en sinds 5 maanden mijn stiefbroertje in Limburg! Ik mag daar nooit doen wat ik wil en mijn stiefmoeder laat me nooit een eigen mening hebben. Nu ik dus een klein babybroertje heb vind ik het leuk om erheen te gaan maar alleen om mijn broertje. Als ik er dan ben ( ik ga 1 x in de 3 weken ) dan mag ik nooit met mijn broertje spelen of leuke dingetjes met hem doen. Altijd moet mijn stiefmoeder hem van me afpakken en ik kan aan haar gezicht zien dat ze het express doet. Ik heb hier al over gepraat met mijn vader en moeder. Het raakt me vader wel dat ik het niet leuk vind daar maar hij doet er niks aan. Wat moet ik doen, want ik hou zoveel van mijn broertje en vader maar mijn stiefmoeder kan ik niet uitstaan....?

Ik heb mijn vader al 3 jaar niet meer gezien/gesproken en dat komt omdat ik klaar met hem was. Het was namelijk zo dat mijn 4 zussen en ik altijd naar hem toegingen om het weekend. Eerst was mijn oudste zus begonnen om niet meer te gaan en ik wist niet waarom. Maar later hoorde ik de waarheid. Daarna kregen mijn andere zussen en ik een stiefmoeder. Mijn vader negeerde ons meestal als we langskwamen, maar toch gaven we het niet op. Later ging hij scheiden en deed toen bestonden we weer, maar hij zei zo vaak I love you en het voelde nooit echt. Ik dacht dat het aan mij lag maar mijn zussen voelden de afstand ook. Daarna kwam hij een andere vrouw tegen. En hij vergat ons weer. Toen hij ons wilde voor stellen, zat ze met een andere man te zoenen en het bleek dat ze vreemdging. Dus zei hij weer I Love you maar zonder liefde. Daarna vertelde hij een geheim van mij door aan de hele familie op kerst alsof het een grap was, ik moest huilen en mijn zussen werden boos op hem. Hij gaf mijn zussen de schuld, omdat zij het zogezegd erger maaktten. Ik werd woedend op hem en zij en ik zijn toen we van het weekend teruggingen nooit meer gegaan. Mijn moeder heeft mijn vader geappt dat we niet meer kwamen, ook al hadden we dat zelf best duidelijk gemaakt. Mijn vader reageerde daar niet al te best op en bleef ons maar appjes sturen met gedichten die van internet afgeplukt waren, die zogezegd door hem waren geschreven. Mijn moeder steunt ons heel erg en daar ben ik blij mee. Ik heb gelukkig ook mijn zussen en we steunen elkaar. Ik heb me erbij neer gelegd dat mijn vader niet is wie ik dacht dat hij was. Ik ben nu gelukkig met mijn moeder, stiefvader, zussen, vrienden en andere familie. Dit is geen schreeuw om hulp of advies. Dit is gewoon om mijn verhaal te vertellen, met problemen en niet de perfecte happy end maar het is nog steeds happy.

Ik heb een (stiefmoeder) ze kan heel aardig zijn maar kan ook heel erg vervelend ze let alleen maar op mij en heel minder op mijnmijn zusje en als ik mijn moeder mis dan mag ik haar niet missen en wordt ze boos heeft een van jullie tips

Hoi, ik heb een probleem met mijn stiefmoeder. Ze zeurt heel snel en bemoeit zich vaak met mijn leven. Ik vind dat helemaal niet fijn en denk zo van je wordt nooit mijn moeder dus bemoei niet met mijn leven. Heeft iemand tips hoe ik het misschien kan vertellen, ben zelf best wel bang om dat te doen

Hoi, ik ben melissa, ben 19 jaar, mijn ouders zijn al 9 jaar gescheiden uit een vechtscheiding. Ik heb geen contact meer met de familiekant van mijn vader omdat hij voor mijn stiefmoeder ging ipv voor zijn kinderen en hierdoor ons laten vallen. Terwel mijn stiefmoeder hem helemaal uitbuiten en gebruikte. Laatst had ik weer eens contact met hem en zei dat die het anders wilde gaan doen en ons niet zo had moeten verwaarlozen. Vervolgens gaat die tegen mij liegen en negeert die mij weer dus heb ik het contact weer verbroken omdat ik er gewoon niet tegen kan. Ik woon nu samen met mij moeder en zus en stiefvader samen. Vaak komt ook mijn stiefbroer en stiefzus langs waar ik het heel goed mee kan opschieten. :) Alleen de laatste tijd heb ik heel veel ruzie met mijn stiefvader en word die steeds agressiever om de kleinste dingen:(. Hij gaat dan dingen schreeuwen die mij dan kwetsen zoals: je bent net zo als je vader, als je weg gaat kom je nooit meer terug, het is jij of ik, je verpest mijn relatie, je bent egoïstisch, waardeert niks. Ik ben vaak daardoor van huis weggelopen en kon ik bij vrienden terecht. Maar ik voel me er erg down door. En als ik het goed moet praten geef ik altijd mijn fouten toe en hij doet alles goed. Terwel hij altijd is diegene die agressief word maar dat geeft die nooit toe. Want hij doet nooit iets verkeerd maar ondertussen mag ik van hem tegen geen enkele vriend of vriendin zeggen dat we ruzie hebben. En ik mag ook niet zeggen wat ik vind van de ruzies en dat ik mij hier door niet gezellig en veilig thuis voel als die zon bui heeft. De laatste tijd hebben mijn moeder en stiefvader hierdoor steeds meer ruzie.Ik wil hierdoor steeds meer het huis en als ik het geld er voor had was ik al lang weg.Want de sfeer hier in huis word steeds minder gezellig:/.

Hallo allemaal, Mijn ouders zijn ook gescheiden. Bij papa heb ik het altijd lastig, eigenlijk vind ik het ook niet meer zo fijn daar. Ik vind mijn stiefmoeder niet echt heel aardig. Ze is eigenlijk altijd wel boos en irritant. Mijn stiefzus is ook bijna altijd wel chagrijnig. Ik heb er in het begin ook met papa over proberen te praten, maar ik ben er nu mee gestopt omdat hij dan altijd boos werd. Met mijn moeder kan ik het wel goed vinden en er goed over praten. Mijn oplossing nu is dat ik het bij papa laat gaan en dat ik mijn boosheid inhoud, dan als ik weer bij mama ben praat ik er weer over. Dit zorgt ervoor dat het wel altijd lastig is, maar wel fijner. En mijn stiefbroer daar heb ik eigenlijk ook nooit last van, want die zit altijd boven te lezen of op de laptop. Mijn vader die gaat ook altijd mee met mijn stiefmoeder. Vroeger vondt hij dat nooit maar nu ineens wel. Er zijn ook altijd heel erg veel regels, die moet ik allemaal onthouden en daardoor word het best wel druk in mijn hoofd/buik. Mijn broer die blijft heel vaak kalm, dat vind ik ook heel erg fijn. Ooit hebben wij natuurlijk ook wel ruzie, maar dat komt gewoon omdat wij broer en zus zijn. Bij mama heb ik 2 honden als ik dan boos ben knuffel ik er ook altijd mee. Kennen jullie dit misschien ook? En hebben jullie misschien nog tips voor mij? Laat het dan alsjeblieft weten. Groetjes, Anoniem

hoi, ik ben Vera. ik ben 17 jaar. vorig jaar hebben mijn ouders aangekondigd tegen mij en mijn broertje dat ze gingen scheiden. na een paar weken kreeg ik te horen dat ik een stiefmoeder heb en dat ze zelf een tweeling heeft van 5 jaar. opzich maakt mij die kinderen niet uit maar de leeftijd verschil is gewoon te groot. ook tussen mijn pa en zijn vriendin merk de de verschil. ze schelen ongeveer 15 jaar. mijn stiefmoeder gedraagt zich meer naar mijn leeftijd dan een echte volwassenen. bij papa thuis heb ik het gevoel dat we alleen goed zijn als oppas en als afwasser. ik heb gewoon een hekel aan de sfeer en gedrag bij mijn papa thuis. papa is zelf(door haar) veel veranderd. bij mijn moeder vindt ik het juist fijn. ik probeer dan ook juist meer bij mama dan mijn vader te zijn(ook al mis ik hem). mijn vader gaf vroeger niets om mij en mijn broertje maar nu opeens wel en dat vindt ik verveeld en we hebben daar nooit meer iets met z'n drieen gedaan. ik durf er niet om te praten met mijn ouders. ik ben bang dat ze boos worden. wat moet ik doen?. vriendelijke groet, vera

hoi, ik ben Vera. ik ben 17 jaar. vorig jaar hebben mijn ouders aangekondigd tegen mij en mijn broertje dat ze gingen scheiden. na een paar weken kreeg ik te horen dat ik een stiefmoeder heb en dat ze zelf een tweeling heeft van 5 jaar. opzich maakt mij die kinderen niet uit maar de leeftijd verschil is gewoon te groot. ook tussen mijn pa en zijn vriendin merk de de verschil. ze schelen ongeveer 15 jaar. mijn stiefmoeder gedraagt zich meer naar mijn leeftijd dan een echte volwassenen. bij papa thuis heb ik het gevoel dat we alleen goed zijn als oppas en als afwasser. ik heb gewoon een hekel aan de sfeer en gedrag bij mijn papa thuis. papa is zelf(door haar) veel veranderd. bij mijn moeder vindt ik het juist fijn. ik probeer dan ook juist meer bij mama dan mijn vader te zijn(ook al mis ik hem). mijn vader gaf vroeger niets om mij en mijn broertje maar nu opeens wel en dat vindt ik verveeld en we hebben daar nooit meer iets met z'n drieen gedaan. ik durf er niet om te praten met mijn ouders. ik ben bang dat ze boos worden. wat moet ik doen?. vriendelijke groet, vera

mijn ouders zijn gescheiden toen ik 14 maanden was dus ik heb er niet veel van mee gekregen maar ik had gister een trouw foto van ze gezien want die heb mijn moeder en mijn vader niet maar ik moest toen weer huilen is dat raar maar mjn stiefouders zijn wel heel aardig dat is het probleem niet maar ik vind het moeielijk om er over te praten soms voel ik me dan gwn kut.

Heey allemaal, Mijn ouders zijn nu al 12 jaar lang gescheiden en ik kan me niks meer herinneren van toen ze nog samen waren, maar ik merk wel dat ik het echt heel erg vind dat ze niet bij elkaar zijn. Nu heb ik sinds ik 8 jaar oud ben een stief-vader, en ik vind hem echt verschrikkelijk. Ik kan hem niet uitstaan en hij mij volgends mij ook niet. Nu hebben mijn moeder en stief-vader nog 2 kinderen gekregen, mijn broertje van 5. Hij is autist, ik vind dit heel lastig omdat hij mij meestal niet begrijpt en ik geen idee heb hoe ik ermee moet omgaan. Ook heb ik nog een zusje van 3. Zij is de jongste en krijgt dus de meeste aandacht. Nu is het zo dat mijn stief-vader (waarschijnlijk) ook autist is. Hij is zich aan het laten testen. Maar eigenlijk is het al zeker dat hij autist is. En hij werd altijd heel boos op mij en begon tegen me te schreeuwen terwijl ik geen idee had waar het over ging. En nu is het aller ergste nog, mijn moeder zit in een depressie. Al bijna 2 jaar. Dit gezin is ontzettend gaötisch en ingewikkeld. Nu heeft mijn vader geen nieuwe vriendin. Dus daar is het lekker rustig.   Beste Joyce, Ik ben Judith waar je een tijdje geleden voor de klas stond en vertelde over jezelf en een heel verhaal dat je met je mee bracht. Ik heb wat hulp nodig met iets waar ik mee zit. Dus ik dacht misschien kan ik even mailen. Mijn ouder zijn gescheiden (al sinds ik 1 jaar oud ben) en ik woonde altijd bij mijn moeder. Zij kreeg op een gegeven moment een nieuwe man (toen was ik 4 jaar) en 2 kinderen. De band tussen mijn stiefvader en mij is nooit echt goed geweest en dat is nog steeds zo. En hij is zich aan het testen of hij autist is. Hij heeft namelijk ontdekt dat hij veel autistische trekjes heeft omdat mij broertje van 5 een autist is, hij herkende veel in wat hij deed. Ik vind het erg lastig dat mn broertje autist is want ik weet nog steeds niet altijd even goed hoe ik ermee moet omgaan. En nu mijn stiefvader waarschijnlijk ook autist is word het nog lastiger voor mij. Vooral omdat iedereen vind dag ik veel rekening met hun moet houden. Terwijl mijn stiefvader toch echt over de 40 is. Plus dat mijn moeder nu al (vgm) 2 jaar in een depressie zit en ook geen werk heeft en in therapie zit. (Ik vind dit heel moeilijk omdat ik heel weinig tegen mijn moeder kon zeggen over mijn gevoel en over hoe het nou eigen ècht met me gaat). Mijn vader woont alleen. Dit is deels best wel voordeel maar deels ook niet. Want je moet alles met z'n tweeën doen en je hebt nooit een moeder die het even voor je opneemt. Daarbij zit hij, ik denk nu 1,5 jaar, in de ziektewet omdat hij problemen had met zijn schouder en oksel. Hierover komt nog een uitslag later deze week. Maar dat is nog even afwachten. Dan ook nog even belangrijk om te weten is dat mijn oom (de broer van mijn vader) en mijn tante (de zus van m'n moeder) de juridische hulp bij de scheiding van mn ouders zijn geweest. Ik vind dit heel fijn, omdat als er iets is dat ik dan direct naar hun toe kan en dat het snel opgelost kan worden. Zij zijn er ook altijd bij als er nieuwe afspraken over mij worden gemaakt, omdat mijn ouders dat met z'n tweeën gewoon niet kunnen. Er is dan altijd ruzie. Nu wilde ik meer bij mijn vader wonen. In plaats van om de 2 weken in het weekend, naar om de week. De ene week bij de een en de andere week bij de andere. Dit is na veel moeite gelukt, maar het was alleen niet echt wat ik wilde. Ik wilde volledig bij m'n vader wonen en dan om de 2 weken in het weekend naar m'n moeder. Nu mijn moeder in depressie zat/zit, wilde ze het niet omdat ze het dan niet meer kon overzien, of zo iets. Vooral met geld dan. Omdat haar salaris ook omlaag ging omdat ze niet meer werkt. Na een half jaar hebben we, met veel moeite, haar over kunnen halen. Nu alles dan eindelijk gelukt is, is er voor mij nog 1 probleem. Het leek mij namelijk leuk om eens in de zoveel tijd, op een dag dat mijn stiefvader er niet is, naar mijn moeder te gaan en even te kletsen. Nu zit hier een groot probleem. Ze hebben hun handtekening onder het stuk gezet dat ik daar elke week VERPLICHT moet zijn op een dinsdag of woensdag avond. Terwijl dat niet is wat ik wilde! Nu is dit sinds vorige week in gegaan en was ik vanavond bij mijn moeder, alleen we hadden afgelopen maandag al ruzie omdat ik eigenlijk al met iemand anders had afgesproken en was het mijn plan om te vertellen dat ik daar niet op die meer wilde komen. Als ze aan de telefoon zo boos op me kon worden. Vond ik gewoon niet leuk. Toen ik daar was geweest, deden ze opeens heel aardig tegen me en dat vond ik best wel gek, omdat ik nog helemaal in die ruzie modus zat. Ik had al uitgebreid met mijn vader erover gehad om tegen mijn moeder te zeggen dat dit zo niet werkt. Ik moest maandag avond ook vanaf half 10 tot half 1 alleen maar huilen, omdat mijn moeder ook nog van alles had gelogen tegen mij, mijn vader en mijn oom en tante. Toen ik thuis was gekomen om half 9, had ik ruzie met mijn vader omdat ik niet goed genoeg voor mezelf op kwam ofzo. Ik wilde wel, maar het lukte gewoon niet. Ik wil eigenlijk niet meer naar mijn moeder toe, maar heb geen idee hoe ik haar dat moet zeggen, ook nu ze in een depressie zit. Hebben jullie tips?? Xx