'Beste gescheiden ouders van kinderen. Ook al is je scheiding allang gelden. Je kind durft vaak niet te zeggen dat hij/zij er nog niet over heen is. En dat hij/zij nog verdriet heeft. Ik ben ervaren mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en vanbinnen ga ik nog steeds kapot van verdriet'

Beste ouders, Als je gescheiden bent denk dan niet alleen aan jezelf we begrijpen dat het soms lastig is dat we niet bij beide ouders tegelijk kunnen zijn maar dan moet je niet aan jezelf denken maar aan het kind! Het is best lastig als je ouders gescheiden zijn en als je dan alleen aan jezelf denkt al helemaal.... :(

Beste ouders, Mijn ouders zijn zelf gescheiden en ik heb gezien en gevoeld hoeveel pijn een scheiding kan opleveren. Zowel mijn ouders, mijn broertje en ik waren er kapot van. Ik snap wat voor vreselijke periode dit voor u moet zijn. Ik wil een advies geven: laat de kinderen erbuiten. Mijn ouders hebben dit meestal redelijk goed gedaan, maar ik heb vrienden bij wiens ouders dit anders ging. De hoogste prioriteit moet altijd het welzijn van uw kind zijn. Probeer om nooit iets gemeens over uw ex (of de nieuwe vriend/vriendin van uw ex) tegen uw kind te zeggen, want ik weet uit eigen ervaring hoe ongelofelijk veel verdriet dat doet. Het maakt niet uit wie er verkeerd zit, voor een kind blijft deze persoon altijd zijn/haar papa/mama. Realiseer dat woorden heel veel schade kunnen doen bij een kind. Veel steun bij uw scheiding en geluk in uw verdere leven (alles wordt echt beter)

Lieve ouders, Mijn jeugd was ronduit vreselijk. Ik heb vier jaar lang in een enorme vechtscheiding gezeten en nog steeds heb ik er elke dag last van. Dit is iets was ik niemand gun! Probeer duidelijk te zijn en je kinderen erin te betrekken zodat de scheiding bespreekbaar is en niet iets waar ze niet over kunnen praten. Vraag naar hoe ze zich voelen en luister ook echt.. Veel sterkte in deze moeilijke tijd. Alles komt goed.

Lieve ouders, de laatste tijd hoor ik in mijn omgeving en via via steeds meer verhalen over vechtscheiding, waar kinderen de dupe van worden. Het begon bij me te borrelen om er eens een stukje over te schrijven, wat ik als ervaringsdeskundige mee zou willen geven aan ouders in een (v) echtscheiding. Het aller belangrijkste is dat je communiceert. Zowel met je kind(eren) als met je ex partner. Ik zie dat 'in the heat of the moment' alles vaak heel groot gemaakt wordt, wat niet altijd nodig is. Terwijl het zo 'simpel' kan zijn. Vraag aan je kind, ongeacht de leeftijd :' Wat heb jij van papa en mama nodig om de vervelende situatie zo soepel mogelijk te laten verlopen? Vraag aan je ex partner :' Wat heb je van mij nodig om ervoor te zorgen dat we afspraken kunnen maken over de kinderen, en deze worden nagekomen?' En spreek jezelf uit; wat heb jij nodig? van je ex partner en ook van je kind? Blijf kwetsbaar, ookal is dat moeilijk. Want kwetsbaarheid is kracht. En wanneer we niet vragen wat de ander nodig heeft gaan we dingen voor ze invullen. We denken het vaak te weten, maar we weten het simpelweg niet tot we het vragen, en blijven vragen. Behoeftes kunnen veranderen. Stel je verwachtingen op elkaar af, maak duidelijk aan je kind wat je kind van jou/ jullie kan verwachten, en zo ook met je ex partner. Blijf je motieven checken, waarom doe je wat je doet, en merk je dat je per ongeluk toch je kind tussen de relatie van jou en je ex in zet, stop daar dan mee. En lieve ouders jullie mogen fouten maken, niemand is perfect. Maar blijf het communiceren. Zorg dat je kind weet waar het aan toe is, probeer zoveel mogelijk veiligheid te creëren. En vraag jezelf eens in de zoveel tijd af: wat heb ik nodig om er voor mijn kind te kunnen zijn? MVG, MW

Beste, Mijn ouders liggen in een scheiding en mijn moeder woont nu voorlopig uit huis, ze hebben geen ruzie maar ze kunnen elkaar de liefde niet geven of iets dergelijks. Mijn moeder wil nog steeds alles proberen om het goed te krijgen maar ik merk aan mijn vader dat het niet gaat werken. Mijn vader praat met niemand over zijn gevoelens alleen soms met mij. Ik vind het erg vervelend dat ik tussen mijn ouders in moet staan, ze proberen het beste voor mij te doen maar ik weet niet zo goed om te gaan met een scheiding. Ik houdt van allebei mijn ouders ontzettend veel maar mijn moeder is net zo goed de dupe van iets waar ze niets aan kan doen. Ik merk aan mijn moeder dat ze er kapot aan gaat en ze weet niet wat ze moet doen. Mijn ouders waren sinds hun 15e al bij elkaar en mijn moeder staat machteloos tegenover dit hele proces. Mijn vader redt zich wel alleen ik maak me erge zorgen over mijn moeder. Ik probeer het beste voor haar te doen maar ik weet niet wat ik moet doen. Nu heb ik niet echt een vraag maar ik wil graag wat tips krijgen, ook vind ik het fijn om zo mijn verhaal te doen als een soort uitlaatklep. Ik hoop dat ik toch wat fijne tips krijg. groeten

Hoi papa en mama ik vind het vreselijk dat jullie gaan scheiden en vooral om de manier HOE

Beste Ouders, Jullie zijn lieve mensen, als jullie gaan scheiden, dan kan dat gebeuren. Het is niet erg. Maar hou rekening met ons, met de kinderen! voor ons is het niet makkelijk! Het beste advies wat ik jullie kan geven. Wees de ouders voor je kind, die je ook zou zijn als je niet gescheiden was. Beslis samen over wat er gaat gebeuren, stel samen regels op die in beide huizen gelden. Blijf de ouders die je kind zo hard nodig heeft. gr

Oke Jullie ouders zijn raar jullie weten niet wat kinderen NIET willen horen en als ze aangeven dat ze iets niet willen weten zeggen jullie het toch... kinderen Willen gewoon NIET weten wat jullie dwars zitten over bijv.: Geld, Zorgen , Regelingen, Ruzie's Kijk hoe zouden jullie het vinden Vertel gewoon niet alles wat je wil kinderen zijn nog in de groei kwetsbaar en Kunnen niet alles verdragen... ik weet dat want mijn ouders waren 2 jaar in een vechtscheiding.. (erg naar) maar daar ga ik het nu niet over hebben... maar verder... je kan kinderen ongelukkig maken zonder je het merkt... ik weet dat je graag alles vertelt maar Waarom? stel jezelf die vraag... Het zeggen van dat soort dingen is als Appelmoes en pasta Ze zijn Allebij Goed maar samen (dus Door het te vertellen dus door het samen te doen) Word het Vies en Oneetbaar Net zoals dat het kind het weet... Wat kan je kind van 5 tot en met 16 ermee? NIKS dus... Aldus HOU HET VOOR JE OF PRAAT ER MET EEN PSYCHOLOOG OF ALS HET KAN MET JE EX OVER (denk ik alleen niet...) OF MET EEN VRIEND OF VRIENDIN MAAR NIET MET ONS A.U.B.....

Ik ken iemand waarvan de vader de kinderen opstookt tegen de moeder, waardoor de kinderen hun moeder Niet meer wil zien en zelfs de kerstkaartjes verscheurden... Ze praten zo naar over die lieve vrouw... maarja dit is dus ook een hin (hint hint).. ZEG DUS NIETS NAARS OVER DE ANDER....