Anoniem (14) in

Ouders gaan scheiden

Hé, uhm mijn ouders maken al sinds ik mij kan herinneren veel ruzie. Mijn vader heeft een aardige kut jeugd gehad en dat komt vaak terug in zijn gedrag doordat hij gaat schreeuwen als hij boos is. Op 2e kerstdag was het weer zover en werd hij echt enorm kwaad en is hij weggegaan. Daar was ik eigenlijk heel erg blij mee omdat ik dacht dat ze dan nu eindelijk gingen scheiden. Maar nadat hij vanaf kerst tot en met oud en nieuw helemaal alleen is geweest zonder contact met mij of mijn zusje werd hij weer helemaal aardig en zij hij dat hij ging veranderen enzo. Maar uiteindelijk heeft hij niet eens een afspraak gemaakt met een psychiater. Maar goed deze avond was er weer enorme ruzie en toen heeft hij mijn moeder geduwd, niet heel hard ofzo maar ze viel wel op de grond. Nu heeft ze eindelijk zelf besloten om te gaan scheiden en ik ben echt heel blij. Want ik heb ook nog wel leuke momenten met mijn vader maar het is nu al zo lang zo vaak en veel ruzie dat ik hem er gw niet bij kan hebben, sinds kerst ben ik ook alleen maar boos op hem en zou ik hem het liefst van de trap af duwen maar dat kan natuurlijk niet. In elk geval ik ben wel blij maar scheiden enzo duurt dus blijkbaar heel lang en we moeten ook gaan verhuizen omdat we ons huis na een scheiding niet meer kunnen betalen en ik heb geen flauw idee hoe ik het mijn vrienden moet vertellen want die weten echt helemaal niks over mijn situatie, zelfs vrienden die ik al heb sind groep 1 op de basisschool. Heeft iemand advies?

2 reacties

  1. Sandra op 14 februari 2019 om 15:21

    Hoihoi Anoniem,

    Dankjewel voor jouw berichtje op het forum, fijn dat je dat met ons wil delen! Vervelend dat je ouders al zo lang ruzie maken, dat is natuurlijk helemaal niet leuk. Jammer dat er zoveel vervelende dingen zijn gebeurd, zelfs met kerst! Zoals je vertelde is er nu dus wel de keuze gemaakt om te gaan scheiden. Ik ben blij voor jou dat je daar heel blij mee bent, hopelijk geeft dat dan een beetje rust en duidelijkheid. Heel begrijpelijk dus hoe je je daarbij voelt! Dat je boos op je vader bent kan ik ook goed begrijpen, het is niet zomaar iets wat er allemaal gebeurd is. Zelf heb ik ook gescheiden ouders. Nadat zij gingen scheiden moesten wij ook ons huis uit en moest ik ook afscheid nemen van vrienden. Die verhuizing was voor mij niet zo heftig, want ik was pas 5 jaar oud. Wel ben ik later in mijn leven nog heel vaak verhuisd, onder andere op mijn 17e toen mijn moeder opnieuw ging scheiden. Ik had voordat ik echt ging verhuizen al wel heel veel gepraat met vrienden en anderen in mijn omgeving, dus veel mensen wisten er al wel iets van en het kwam niet helemaal uit de lucht vallen. In jouw geval is dit dus ietsje anders maar dat hoeft natuurlijk niet uit te maken. Hoe zou jij het het liefste aanpakken? Je geeft aan niet zo goed te weten hoe je dit aan je vrienden zou moeten vertellen. Zelf heb ik erg veel steun gehad in die tijd aan mijn vrienden en ook aan hun ouders. Bij hun ouders kon ik alles vertellen en dit voelde erg goed. Meestal sprak ik dan gewoon met een vriendin bij haar thuis af en dan hadden we even de tijd om erover te praten. Daarna ging ik dan gewoon weer leuke dingen doen met die vriendin. Het kan dus dat je gewoon met een vriend afspreekt en het er dan over hebt, Je zou ook van tevoren aan kunnen geven dat je het ergens over wil hebben. Misschien is het dan fijn om te beginnen met het te vertellen aan één vriend, waarna de rest waarschijnlijk een stuk makkelijker zal zijn. Jij vertelt dan gewoon wat jij wilt en niks anders, het is namelijk jouw verhaal. Ook kan je daarna meerdere vrienden tegelijk bij elkaar roepen en het vertellen, maar dat is net wat je zelf fijn vindt! Om het gesprek voor te bereiden kan je een lijstje maken met dingen die je sowieso wil zeggen. Dit geeft je wat houvast en zelfverzekerdheid voor het gesprekje. Een ander idee is een soort brief maken die je aan je vrienden schrijft, die je dan kan voorlezen of kan vertellen in het gesprekje. Als je eigenlijk liever helemaal geen gesprekje wil, kan je dit kaartje ook naar je vrienden toesturen. Wat lijkt jou fijn?

    Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je er een beetje uitkomt. Zo niet, je kan altijd nog een berichtje sturen!

    Lieve groetjes,
    Sandra

  2. Evelien op 14 februari 2019 om 14:12

    Hoihoi!

    Wat ontzettend knap dat je jouw verhaal durft te delen! Ik kan me voorstellen dat het voor jou een vervelende situatie is. Je verteld dat je al veel hebt meegemaakt met je vader en je moeder. Ik herken mij wel in wat jij verteld.
    Toen mijn vader en stiefmoeder gingen scheiden was ik 12. Ze maakten ook vaak ruzie en mijn stiefmoeder zei vaak dat ze ging veranderen, maar dat deed ze voor mijn gevoel niet. Uiteindelijk besloten ze om te scheiden. Ik vond het toen heel moeilijk om tegen mijn vriendinnen te vertellen, omdat hun ouders allemaal nog bij elkaar bleven en er ook niet veel vanaf wisten.
    Wat ik uiteindelijk heb gedaan is mijn vriendinnen bij elkaar geroepen en gewoon alles verteld. Het luchtte ontzettend op om alles aan hen kwijt te kunnen en ze reageerden heel goed. In de paar maanden daarna heb ik ook heel veel steun aan hen gehad en zij hebben me door de scheiding heen geholpen.

    Ik hoop dat je aan deze tip iets hebt. Als je het toch moeilijk vindt om alles aan je vrienden te vertellen, kan het helpen om met een buddy van Villa Pinedo te praten. Op deze website kun je hierover meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/

    Liefs,
    Evelien

Laat een reactie achter