Suzanne (23) in

Intens verdriet

Hoe om te gaan met intense verdriet en identiteitsproblemen.

Situatie: vader en moeder zijn gescheiden sinds mijn 3e jaar. Ik heb bij mijn moeder gewoond en er was een omgangsregeling voor om de twee weken een weekend bij mijn vader. Helaas is deze omgangsregeling regelmatig niet nagekomen door mijn moeder met als langste periode van 3,5 jaar. Vanwege de hoge leeftijd van mijn vader is hij vorig jaar gestorven. Moeder is als het over mijn vader gaat altijd negatief (op mijn 21e heeft ze voor het eerst iets positiefs over hem verteld).

Effect: Enorm verdriet en rouwgevoelens over dat ik geen herinneringen meer met hem kan maken, woede naar mijn moeder dat het zo lang heeft moeten duren en dat ze niet in mijn belang gehandeld heeft maar in haar eigen, schuldgevoelens als ik in mijn karakter iets laat zien dat op mijn vader lijkt en daardoor identiteitsproblemen. Contact met moeder verbroken waardoor ik nu praktisch zonder ouders leef.

Ik ben een optimist, Maar een verbitterde optimist. Ik zou zo graag iets willen DOEN om gelukkiger te worden, maar het verdriet is zo groot… Ik voel me eenzaam zonder ouders.

Vraag: hebben jullie advies hoe hiermee om te gaan? En aanvullende vraag: mag een moeder (echtscheiding was in 1998) het kind meenemen en niet aan de vader laten zien?

2
Reacties

avatar
2 Comment threads
0 Thread replies
2 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
NicoleAnne Recent comment authors
  Op de hoogte blijven  
nieuwste oudste meest gestemd
Laat het mij weten wanneer er
Nicole

Lieve Suzanne, Allereerst: wat ontzettend dapper dat je jouw verhaal hier met ons deelt, dankjewel daarvoor! Je vertelt dat je ouders op je 3e uit elkaar gingen, dat is nu dus alweer 20 jaar geleden. Je hebt altijd bij je moeder gewoond en er was een omgangsregeling met je vader. Je moeder kwam de afspraken van de omgangsregeling niet na. Soms wel 3,5 jaar lang. Jeetje wat heftig Suzanne. Door zijn leeftijd is je vader vorig jaar gestorven en je moeder praat altijd negatief over hem. Het effect hiervan is dat jij met veel verdriet en rouwgevoelens zit, je hebt… Lees verder »

Anne

Hoi lieve Suzanne! Wat een verhaal zeg … klinkt alsof er enorm veel vooraf gegaan is aan de situatie waarin je nu zit, en het lijkt me helemaal niet vreemd dat je daar moeite mee hebt. Vervelend dat het vroeger altijd zo gegaan is, en ook dat het nu nog steeds zo’n invloed op je heeft. Wat ik in je verhaal heel erg herken, zijn de problemen die je beschrijft qua identiteit, omdat je moeder er opmerkingen over maakt als je in je karakter dingen van je vader laat zien. Dat doen ze bij mij thuis ook. Op wonderbaarlijke wijze… Lees verder »