Ik wil verdwijnenMaakt niet uit naar waarAls ik maar verdwijnIk wil weg van hierWeg van de harde stemmenWeg van de slaande deurenWeg van het boze&nbsp;Ik wil oplossen in de ruimte&nbsp;Onzichtbaar worden&nbsp;Niks meer horen, niks meer zienGeen mikpunt van de herrie Er zijn geen tranen, geen geluidVerstild zoek ik mijn wegDeur open, deur heel zachtjes sluitenEn daarna alleen nog lopen en lopenHet maakt niet uit naar waarMaar ik ben even weg van hier

Gedachten en gevoelens

Gedicht 'verdwijnen' 

ja klop dat is ook zo het is echt niet leuk

Ik was heel verdrietig ik begrijp je het is echt helemaal niet leuk 👎🏻 

ik heb ook dat het lastig is dat je heen en weer moet. maar ik heb geen stem in me hooft hoe is dat? ik heb de leukste bonus vader en moeder dat is wel fijn en hun helpen mij en ook me bonus boer en zussen

Het is niet fijn en mijn nieuwe huis voelt ook niet als mijn huis en sinds dat ik daar ben geweest heb ik stemmen in mijn hoofd en ze zeggen: dit is niet jou huis ga terug naar je oude huis en dit is jou huis niet ga wegggg

het is egt niet fijn je moet altijd met de auto naar je mama of papa en dat is egt niet fijn mijn mama en papa zijn gescheiden is niet fijn

als je overprikkeld bent kan je (zie eerdere vraag)over de schijding wat voelen dan moet je wat eten en daarna iets lezen.

Als je ouders gaan scheiden, voel je vaak van alles door elkaar. Soms weet je niet goed wat je voelt. Het is veel. Het kan moeilijk zijn om te begrijpen en zeggen wat je voelt.&nbsp;Dit is de Scheid-kaart. Elke plek op de kaart is een gevoel. Veel kinderen met gescheiden ouders herkennen dat gevoel. Weet je niet goed wat je voelt? Kijk dan welke plek op de kaart bij jou past. Hieronder lees je een paar gevoelens. En wat je ermee kunt doen. Weet dat je nooit de enige bent die zich zo voelt!Verdriet Op de kaart is dit de Stormachtige Zee of de Verliesvallei. Verdriet hoort bij een scheiding. Soms denk je dat je niet verdrietig mag zijn. Maar dat mag. Je mag huilen. Je mag er ook gewoon even verdrietig over zijn. Vertel het aan iemand die je vertrouwt. Zeg dat je verdrietig bent. Dat hoeft niet in veel woorden. "Ik ben verdrietig" is al genoeg om te beginnen.BoosheidOp de kaart zijn dit de Boosbergen. Boosheid voelt soms heel groot. Soms komt het ineens en snap je niet waarom. Dat is norm...

Omgaan met gevoelens over de scheiding

Ondertussen is het al meer dan 10 jaar geleden, maar ik herinner me het moment dat mijn ouders aan mijn broers en mij vertelden dat ze gingen scheiden als de dag van gister.&nbsp;Elke maandagavond had ik dansles, en ik weet nog dat ik op een winterse avond in het donker uitgeput thuis kwam en op de bank neerplofte. Terwijl ik lekker Spangas aan het kijken was (ik had geluk, mijn broers keurden dit namelijk niet vaak goed), werd de tv ineens uitgezet. Verontwaardigd keek ik mijn vader aan, wat is dit nou? ‘We moeten jullie iets vertellen…’&nbsp;GELDPROBLEMENMijn broers werden ook opgetrommeld en er werden stoelen rondom de bank gezet, het leek net alsof we een kringverjaardag gingen houden. Het zweet brak me uit, ik had namelijk al een sterk vermoeden waar dit over zou gaan: geldproblemen.&nbsp;Op mijn vaders werk-iPad had ik namelijk per ongeluk (toen ik deze voor huiswerk mocht gebruiken) een nog openstaande pagina gezien van een site waarbij er meerdere hulpvragen stonden. Ook ‘We ga...

‘We moeten jullie iets vertellen...'

NIET MIJN TAAKMijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was. Toch was het feit dat ze niet meer samen waren, voor mij niet het lastigst aan de scheiding. Ik was namelijk zelfs een beetje opgelucht toen ze vertelden dat ze uit elkaar gingen. ‘Nu wordt het eindelijk beter!’, dacht ik. Maar dat bleek toch wat anders uit te pakken.&nbsp;OPROEIEN ALS KOPP KINDIk ben de oudste van drie kinderen en had vroeger, toen mijn ouders nog bij elkaar waren, vaak het gevoel dat ik voor mijn broertje en zusje moest zorgen. Niet dat dat ooit direct aan mij gevraagd is, maar wij hadden niet de meest ‘stabiele’ situatie thuis, als ik het zo mag zeggen. Wat ik later leerde, is dat dit parentificatie heet en dat dit niet mijn taak is als kind.&nbsp;Ik ben een KOPP kind. Dat staat voor ’Kinderen van Ouders met Psychische Problemen’. Ik had daardoor al snel het gevoel dat ik verantwoordelijk moest zijn voor dingen, waar ik eigenlijk het liefst helemaal niet mee bezig wilde zijn. Mijn vader was afwisselend ziek...

Voor vrijwilligers

Voor ouders

Voor professionals

Steun onze missie

Over Villa Pinedo

Gedicht 'verdwijnen'

DEEL dit verhaal MET ANDEREN

DOOR : LENA | FOTO: PEXELS / AIDAN ROOF

Reacties (0)

📄 Laat een reactie achter!

Meer lezen over dit onderwerp

Contact

Socials