VP in Telegraaf: Wij willen twee ouders

December een gezellige tijd? Dat gaat niet altijd op voor kinderen van gescheiden ouders. Voor hen is de periode rond de feestdagen soms juist extra stressvol. Deskundigen, waaronder Buddycoördinator Rianne, geven in dit artikel in VROUW tips om de feestdagen zo fijn mogelijk door te komen. 

Als Zorg+Welzijn redacteur Sterre onze Buddy Arne interviewt, gebeurt er ineens iets onverwachts.Een avondje eten met je broers en ouders. Het is voor veel kinderen heel normaal. Niet voor Arne. Zijn ouders zijn namelijk op zijn twaalfde gescheiden. Toen hij 21 was had hij desalniettemin een gezellige avond met zijn ouders en broers en in plaats van gelukkig kwam hij woedend thuis. ‘Ik begreep niet meer waarom ik dit had moeten missen al die jaren. Ik wist niet eens dat dit een behoefte van mij was. Ineens kwam alle onderdrukte boosheid naar boven.’HuilenToen hij dat zei moest Sterre huilen. Zij heeft inmiddels ruim 500 interviews gedaan in haar leven, en vaak genoeg over onderwerpen die haar naar de keel grepen, maar dit was de eerste keer dat het haar tijdens een interview te kwaad werd. Het kwam omdat Arne iets zei wat haar raakte. En net als Arne dacht ze: wat gebeurt me nou?Lees de volledige column van Sterre hier.

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.