Villa Pinedo in Jeugdjournaal

In EenVandaag uitgebreid aandacht voor ons Buddyproject. Het idee is ontstaan uit het feit dat veel kinderen zich alleen voelen wanneer ouders gaan scheiden. Ze moeten vaak een kant kiezen of komen tussen de ouders in te staan. Een Buddy is een luisterend oor en kan adviezen geven.In de uitzending komt het Buddykoppel Thijs (13) en Yannick (24) aan het woord. Zij zijn sinds september een koppel en vertellen over hun ervaringen en wat er nou zo fijn is aan een Buddy.Bekijk hier de televisie-uitzending.

Of het nu om een boerderij of een organisatie met honderden werknemers gaat, het overnemen van een bedrijf is geen sinecure. In een reeks met verschillende artikelen vraagt NU.nl (kersverse) opvolgers hoe het ze vergaat in hun nieuwe rol. Sanne Abrahams (36), directeur van Villa Pinedo, vertelt hoe het voor haar is om deze rol van Marsha Pinedo over te nemen. Ik kan het niet voor iedereen 100 procent goed doen, maar ik kan wel luisteren naar de verschillende perspectieven.Wat hoop je de komende tijd te bereiken met de stichting?"Nog meer verschil maken voor  kinderen en jongeren met gescheiden ouders. Ze voelen zich vaak alleen of verantwoordelijk voor volwassen zaken. Er gebeurt veel meer achter de voordeur dan we op het eerste gezicht kunnen zien, maar we lijken onze ogen er ook voor te willen sluiten of pas te openen als specialistische hulp nodig blijkt."Lees het artikel op NU.nl hier.

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.