Radiofragment RTV NoordHolland

Als Zorg+Welzijn redacteur Sterre onze Buddy Arne interviewt, gebeurt er ineens iets onverwachts.Een avondje eten met je broers en ouders. Het is voor veel kinderen heel normaal. Niet voor Arne. Zijn ouders zijn namelijk op zijn twaalfde gescheiden. Toen hij 21 was had hij desalniettemin een gezellige avond met zijn ouders en broers en in plaats van gelukkig kwam hij woedend thuis. ‘Ik begreep niet meer waarom ik dit had moeten missen al die jaren. Ik wist niet eens dat dit een behoefte van mij was. Ineens kwam alle onderdrukte boosheid naar boven.’HuilenToen hij dat zei moest Sterre huilen. Zij heeft inmiddels ruim 500 interviews gedaan in haar leven, en vaak genoeg over onderwerpen die haar naar de keel grepen, maar dit was de eerste keer dat het haar tijdens een interview te kwaad werd. Het kwam omdat Arne iets zei wat haar raakte. En net als Arne dacht ze: wat gebeurt me nou?Lees de volledige column van Sterre hier.

De term birdnesting verwijst naar het idee dat jonge vogeltjes op het nest blijven en de ouders als ze uit elkaar gaan af en aan vliegen. De Volkskrant schreef er een artikel over. Bij birdnesting krijgen vaders en moeders ook een mooie levensles mee, meent Inge van der Valk, die aan de Universiteit Utrecht onderzoek doet naar gezinsrelaties na een scheiding. "Ze ervaren hoe het is om in twee huizen te wonen en steeds met spullen te sjouwen, iets wat gescheiden ouders ook van hun kinderen vragen."Hoe pak je het aan? Birdnesting wordt vaak gezien als de beste oplossing voor de kinderen omdat de ouders zich als het ware opofferen, waardoor hun kroost niet steeds heen en weer hoeft te pendelen. Toch is het ouderlijk huis niet doorslaggevend voor een veilig gevoel, zegt Sanne Abrahams, directeur van Villa Pinedo: Kinderen voelen zich op de eerste plaats veilig, geborgen en vrij als het goed gaat tussen de ouders en ze elkaar respecteren. Opmerkingen als: ‘Pfff… heeft papa alweer de koelkast leeggegeten?’  of: ‘Nou, je moeder heeft er weer een bende van gemaakt!’ zorgen voor kramp bij het kind.Lees het hele artikel hier.

George (22 jaar) uit Meerssen is sinds twee jaar Buddy. In dit interview met CJG 043, een platform voor opgroei en opvoedvragen in Limburg, vertelt hij hoe het precies in z’n werk gaat om Buddy te zijn en wat hem zo aanspreekt.“Wat ik het mooiste vind aan het Buddy zijn? Ik had heel erg het gevoel dat ik iets wilde betekenen voor kinderen in deze situaties. Waarbij ik heel erg de drive had om mijn eigen ervaring daarin mee te nemen, het te kunnen omzetten naar iets positiefs. En dat kan als Buddy. Want juist door je eigen ervaring kun je beter aanvoelen hoe iets is voor een kind. Je kunt het beter plaatsen. En je staat er totaal buiten. Je bent onafhankelijk, dat maakt dat het voor een kind vaak ook veilig voelt om iets met jou als buddy te delen."