LINDAnieuws over de Open Brief

De ouders van Frénk van der Linden raakten ooit verzeild in een conflictueuze echtscheiding. Met 3 vrijwilligers van Villa Pinedo bespreekt hij wat het met je als kind doet als een huwelijk eindigt in een complexe echtscheiding.Dianne's (25) ouders moeten elkaar twintig jaar na hun uiteengaan nog steeds voor het eerst een hand geven. "Daar durf ik niet eens meer op te hopen. Vergeving komt niet voor in hun woordenboek. Ik houd minder en minder rekening met hun gevoelens. Eindelijk kom ik op voor mezelf. Het drukt op me dat ze niet samen naar mijn diploma-uitreiking komen, niet samen naar een begrafenis in de familie gaan, maar ik zeg nu in mezelf: fuck you two, zoek het maar uit."Tip van Dianne voor ouders in conflictscheidingen: ‘Zoek professionele hulp, zodat de kinderen geen last hebben van jullie emoties".Lees het hele artikel hier terug.

In het programma 'Ask me anything' op BNR Nieuwsradio, gepresenteerd door Jörgen Raymann,  beantwoordde Marsha Pinedo vragen van luisteraars over scheiden.Ook kwam de video ter sprake waarin te zien is dat Isa voor duizenden mensen de brief 'Aan alle gescheiden ouders' voor las in de Ziggo Dome. Jörgen Raymann vindt dat de woorden van Isa je echt in de ziel raken.Luister het fragment terug.

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.