Artikel op Zorg voor de Jeugd

Gisteren kwam de film 'Vechtmeisje' voor het eerst in de bioscoop. In deze film zie je hoe een meisje omgaat met de vechtscheiding van haar ouders. Buddy Dionne (23) vertelde in Editie NL wat deze film met haar doet. "Het gevoel wat het meisje ervaart, 'Ik moet het allemaal zelf dragen, niks gaat goed, hoe kom ik hier uit?' Dat was voor mij heel erg herkenbaar."Dionne had achteraf gewild dat ze vroeger over de scheiding had gepraat en niet had gedaan of alles goed met haar ging. Daarom is ze erg blij dat ze nu als Buddy zelf andere kinderen kan helpen die een vechtscheiding mee maken.Ook Marsha Pinedo komt aan het woord en vertelt hoe fijn het voor kinderen is om te merken dat ze niet de enige zijn en terecht kunnen bij iemand die het ook heeft meegemaakt. Meer informatie over het Buddyproject vind je hier.Bekijk het fragment in Editie NL hier terug (vanaf minuut 10 minuut 30). Dionne schreef ook een blog over de film waarin zij uitgebreider vertelt wat de film met haar doet en hoe zij zich er in herkent.

Villa Pinedo ambassadeur Frénk van der Linden, Buddy Arne en André Rouvoet vertelden in het programma Jacobine op Zondag over hun ervaringen met scheiden en bespraken de belangrijkste punten uit het rapport van Rouvoet dat hij eerder deze week presenteerde aan de ministers. Hier kun je de uitzending terugkijken.

In het NPO programma ‘Hollandse Zaken’ staat deze keer het niet mogen zien van je kleinkind centraal. Zo mocht Buddy Anouk jarenlang haar grootouders niet zien. Een groot gemis voor zowel opa, oma als Anouk. Tot Anouk en oma Nelly elkaar ineens tegenkomen op het station. SCHEIDINGAnouk komt als kind graag bij haar opa John en oma Nelly over de vloer. Ze passen veel op en brengen alle kleinkinderen vaak naar sport of theaterlessen. Ook gaan ze met het gezin mee op vakantie. Anouk heeft er warme herinneringen aan. “We bakten ook koekjes en appeltaart, dat was echt een traditie.”De band is goed, totdat haar ouders uit elkaar gaan. Ze ziet haar opa en oma vanaf dat moment niet meer. “Ik was natuurlijk best wel jong, 12 of 13, en ik was heel erg verward; van waarom. Wat is er aan de hand? Vorige week waren we nog met elkaar, het was toch gezellig?” Ze bladert door fotoboeken van ver voor die tijd. ROUWENAnouk was erg verdrietig en begreep niet goed hoe ze zich moest voelen. “Nu moesten we rouwen terwijl ze er nog zijn.” Dat gevoel herkennen John en Nelly maar al te goed. Toen het contact werd verbroken hadden ze een heel moeilijke tijd. “Iedere keer ging je naar bed en dacht je: morgen is het misschien anders, morgen misschien wel.” HET STATIONMaar dan komt oma Nelly haar kleinkind ineens op het station tegen. “Je gaat naar je werk en je komt op het centraal station en je hoort opeens heel zacht fluisterend ‘dag oma’.”Bekijk de uitzending Hollandse Zaken hier om te zien hoe het contact tussen Anouk en haar opa en oma inmiddels verloopt.