Artikel op Zorg voor de Jeugd

Het zal jullie vast niet ontgaan zijn dat De Telegraaf gisteren aandacht heeft besteed aan (v)echtscheidingen en dus ook aan Villa Pinedo. In het artikel gaat men in over de samenwerking tussen Kinderombudsman Marc Dullaert en Villa Pinedo, die samen met Fred Teeven (Justitie) en Martin van Rijn (VWS) de positie van kinderen bij (v)echtscheidingen willen gaan verbeteren.Onze Milo (11), Rachel (13), Robin (15) en Kiki (17) verschenen met foto en al in de krant, wat natuurlijk superleuk is! Maar dat is niet het belangrijkste. Als ‘ervaringsdeskundigen’ hebben ze met de verhalen over de scheiding van hun ouders aan heel Nederland laten zien dat kinderen meer weten dan dat de ouders eigenlijk weten.De lezers van De Telegraaf kregen de vraag wat zij meenemen van het advies dat gegeven is door Milo, Rachel, Robin en Kiki. Ook kregen ze de vraag of ze vinden dat er vaak te weinig aandacht is voor kinderen binnen een (vecht)scheiding. Hier kwam vaak naar voren dat co-ouderschap belangrijk wordt gevonden: dit omdat kinderen hierdoor evenveel tijd bij zowel hun vader als hun moeder aanwezig zijn.Maar het forse aantal reacties laat maar weer zien dat het gaat om een moeilijk onderwerp waarbij iedereen een andere mening heeft. Maar de boodschap is duidelijk: vergeet de kinderen niet.

Marsha Pinedo (50) gaat Villa Pinedo verlaten als directeur. Naar aanleiding daarvan en de lancering van het boek 'Je hoeft het niet alleen te doen', interviewde het Parool haar. Dit boek is geschreven vóór en dóór kinderen met gescheiden ouders. Kinderen kunnen verhalen lezen over hoe andere kinderen omgaan met de scheiding van hun ouders.“Ik geloof in de liefde,” zegt Marsha zonder spoortje ironie. “Ik voel het in me: ontzettend veel liefde. Ik heb het gevoel dat ik andere mensen eraan moet herinneren hoeveel liefde er ook in hen zit. Ik word me er steeds bewuster van hoe leuk mensen eigenlijk zijn. Ik geloof dat er een veel mooiere wereld kan zijn dan die waarin we nu leven.”Lees het interview hier.

In het NPO programma ‘Hollandse Zaken’ staat deze keer het niet mogen zien van je kleinkind centraal. Zo mocht Buddy Anouk jarenlang haar grootouders niet zien. Een groot gemis voor zowel opa, oma als Anouk. Tot Anouk en oma Nelly elkaar ineens tegenkomen op het station. SCHEIDINGAnouk komt als kind graag bij haar opa John en oma Nelly over de vloer. Ze passen veel op en brengen alle kleinkinderen vaak naar sport of theaterlessen. Ook gaan ze met het gezin mee op vakantie. Anouk heeft er warme herinneringen aan. “We bakten ook koekjes en appeltaart, dat was echt een traditie.”De band is goed, totdat haar ouders uit elkaar gaan. Ze ziet haar opa en oma vanaf dat moment niet meer. “Ik was natuurlijk best wel jong, 12 of 13, en ik was heel erg verward; van waarom. Wat is er aan de hand? Vorige week waren we nog met elkaar, het was toch gezellig?” Ze bladert door fotoboeken van ver voor die tijd. ROUWENAnouk was erg verdrietig en begreep niet goed hoe ze zich moest voelen. “Nu moesten we rouwen terwijl ze er nog zijn.” Dat gevoel herkennen John en Nelly maar al te goed. Toen het contact werd verbroken hadden ze een heel moeilijke tijd. “Iedere keer ging je naar bed en dacht je: morgen is het misschien anders, morgen misschien wel.” HET STATIONMaar dan komt oma Nelly haar kleinkind ineens op het station tegen. “Je gaat naar je werk en je komt op het centraal station en je hoort opeens heel zacht fluisterend ‘dag oma’.”Bekijk de uitzending Hollandse Zaken hier om te zien hoe het contact tussen Anouk en haar opa en oma inmiddels verloopt.