Mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden. Het was niet zo van "sorry, we gaan scheiden" maar het was zo op een zondagmiddag zei mijn vader 'ik ga weg'. Toen is hij vertrokken en nooit meer terug gekomen. We hebben eerst 2 jaar inspanning gezeten want misschien kwam hij nog terug. Maar hij heeft mij en mijn zusjes verteld in een wegrestaurant dat hij niet meer terug zou komen. Het heeft veel pijn gedaan aan het begin. Ik wilde mijn verdriet niet laten zien. Nu 3 jaar verder zit er teveel verdriet in mij. Het lukt mij niet meer te concentreren op mijn school en ik kan niet meer blij zijn. Dus praat er gewoon over en verstop het niet. Ik eet iedere maandagavond bij mijn vader en ik ga om de week een weekend naar hem toe. Hij woont in een klein flatje, ik heb 1 zus en 1 zusje en we hebben maar 2 bedden. En mijn vader heeft zijn tweepersoonsbed. Ik ben al 13 en mijn zus al 16. Wij willen niet meer bij mijn vader slapen. Mijn zusje van 11 ook niet meer. Daarom hebben we nu 2 eenpersoonbedden en een luchtbed. Mijn zus is niet zo vaak meer bij mijn vader. Dat scheelt wel. Ik heb niet meer echt een band met mijn vader. Daar baal ik van. Maar ik mis hem niet ofzo. Dat is niet echt aardig.

hallo, mijn moeder en de vriend van me moeder wonen sinds kort samen, nu durfde ik niet te zeggen dat ik dat niet wilde. maar sinds dat ze dus samenwonen is het een zeer vreselijke kwal! ook heeft hij mijn 10-rijlessen die hij mij cadeau had gegeven aan iemand gegeven waarvan ik zijn bmx had gestolen. ik weet zelf heel goed dat dat geen slimme keuze was dus ging mee met de vriend van me moeder om die bmx terug te brengen om het schuldgevoel weg te krijgen. hij heeft dus die 10 rijlessen aan dat jochie gegeven. DAT DOE JE TOCH NIET! verder is de situatie om te snijden als ik thuis kom en mijn moeder zit op de bank is het gewoon heey, alleen als die kwal er ook bij is zegt hij niks. tijdens eten, slapen, in de ochtend hij zegt helemaal niks. ik heb het er vandaag ook over gehad met mijn moeder, ze zei dat ze mij ook uit huis had kunnen zetten vanwege ik had gedaan. ik wist even niet wat ik moest zeggen en sloeg helemaal dicht. maar goed.... ze wonen nu samen maar heb ik er dan niks over te zeggen? ik ben mijn moeder haar kind en het lijkt mij dat ik er wel wat van te zeggen heb dat ik niet meer wil dat hij hier woont... ik weet me even geen raad meer en er vliegt van alles door me hoofd heen. me school lijd er ook onder, ik kan me niet meer concentreren. het liefst mep ik hem op ze bek, maarja wat geeft dat voor gevolgen.... iemand help!?!? gr robin

Mijn ouders zijn ook gescheiden en Ik heb ik heb een zus (mijn zus en ik zijn van mijn vader en moeder) en een zusje ( mijn zusje is van mijn vader en stiefmoeder) waar ik heel veel van hou en ik mis ze allebei heeeeeel erg omdat ze bij mijn vader wonen en ik bij mijn moeder dus ik wil en wou er een oplossing voor zoeken en ik dacht toen dus aan week op week af en dat ik dus bij mijn zus op de middelbare school kom (dat ik haar meer zie omdat mijn vader en moeder 40 km uit mekaar wonen) en dan een paar dagen tussen door naar de ander dus ik heb dat voor gesteld aan mijn vader en aan mijn moeder. mijn vader zij dat ik zelf moest doen wat mij goed voelde dus dit, maar mijn moeder en stiefvader vonden het niet goed. Mijn stiefvader zei dat als mijn moeder door zou draaien het mijn schuld zal zijn en dat doet mij nog veel pijn. Het liefst wil ik helemaal bij mijn vader wonen maar ik doe dit voor mijn moederen zelfs dan denk ik aan mijn moeder en dan mag week op week af ook niet. Mijn vader heeft ook een paar keer met mijn moeder gepraat en gezegd dat ze meer aan mij moet denken in plaats van aan der zelf, papa wil dat ik gelukkig ben en mama denkt aan der zelf Wat moet ik nu doen? En wat moet ik doen met die reaktie van mijn stiefvader

Goedeavond, mijn naam is jennifer en ik ben 16 jaar, mijn situatie nu is niet zo fijn mijn ouders zitten in een scheiding en ik ben nu de dupe van omdat mijn vader vreemd is gegaan en hij doet mij en m'n moeder en m'n broer heel veel pijn met dit rare gedoe het lijkt alsof ik niets voor hem beteken. Ik doe wel gewoon op school en met m'n vrienden maar diep van binnen kan ik wel huilen... ik hoop dat jullie mij hiermee kunnen helpen groetjes jennifer

Mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden. Het ging al een tijdje niet goed. Er was al veel geweld bij te pas gekomen. Ik vind het eigelijk best fijn dat ze uit elkaar zijn. Het was wel een grote verandering, maar het ruzie maken is gstopt. Ik woon nu bij mijn moeder. Ik mag naar mijn vader wanneer ik wil. Alleen het moet wel minstens 1 keer in de week zijn en dan moet ik blijven logeren. Dat snap ik wel, maar ik vind het echt niet fijn bij mijn vader. Dat is niet omdat mijn moeder mij tegen hem opzet ofzo. Maar hij doet niks met mij of mijn zusje. Dus ik verveel me er erg. En vaak zeurt of zegt hij vervelende dingen over mijn moeder. Ik zit al 4 jaar bij een therapeut, ik heb namelijk trauma's van de scheiding die weer een postromatisch stress sindroom hebben veroorzaakt. Daar hebben we al een aantal keer besproken hoe ik het tegen mijn vader kan zeggen. Maar elke keer word hij boos en begrijpt hij het niet. Ik wil niet bij mijn vader 'wonen'. Maar dan ben ik bang dat hij zal zorgen dat ik bij mijn moeder word weggehaald of vaker naar hem moet, dat is al eerder gebeurd. Ik laat het nu maar, maar het is niet wat ik wil!!!

Hoi allemaal ik woon bij mijn moeder mijn vader zie ik niet meer mijn vader steelt bij ons hij liegt ik wil boos worden op hem maar dat lukt niet heb geen contact meer wat moet ik doen plzz hints

Hoi allemaal, Ik woon doordeweeks bij mn moeder. Ik ga dan 2 weekenden naar mn vader. Ik vindt het wel lastig als ik ineens dan naar mn vader moet. Het is allemaal wennen. Want ze zijn 3 jaar geleden gescheiden, ik snap wel alles maar het blijft toch wel moeilijk. Ik wil bij mn vader wonen eigenlijk. Maar ik wil mn moeder niet kwetsen. Wat moet ik doen? Groetjes Bibi

Hoi ik ben anoniempje en ik ben 14 jaar. Mijn ouders zijn al 12 a 13 jaar geschijden. Ik woon bij mijn moeder. En in de weekenden ben ik bij mijn vader. Mijn ouders kunnen alleen maar negatief over elkaar doen. Ze zeggen nooit de positieve dingen van vroeger. Ze zeggen alleen negatieve dingen over elkaar. Ik wil graag meer weten van vroeger maar dat willen ze pas zeggen als ik volwassen ben. Ik heb het er moeilijk mee gehad. Ik zou er graag met iemand over praten die mij begrijpt. Groetjes anoniempje

Lieve allemaal, Mijn ouder zijn in zomervakantie 2013 gescheiden en hebben gekozen voor cöouderschapen ik heb al de hele tijd problemen gehad met mijn moeder en heb de hele tijd ruzie met haar ik lig ook heel vaak huilend in bed en wil het liefst bij mijn vader willen wonen maar mijn moeder vind dat niet goed maar ik heb toch ook mijn rechten??? Wat moet ik doen?? Xxx soof

Mijn vader is vreemd gegaan met de moeder van mijn beste vriendin en nu heeft mijn moeder dus besloten dat ze wil scheiden van mijn vader. Ze hebben helemaal geen ruzie en zijn nog goede vrienden. Maar het probleem is dat we misschien ons huis nog niet gaan verkopen. Het idee is om nog 3 jaar in dit huis te wonen en dan als mijn oudere broer uit huis gaat dat papa alleen en mama en ik ergens kleins gaan wonen, want dat is goedkoper dan nu al het huis te verkopen en met mama, mijn broer en ik samen te wonen en over 3 jaar dat dan weer te verkopen en dat mama en ik toch met zn tweeen klein gaan wonen. Maar als we met het hele gezin in een huis blijven wonen alsof er niks veranderd is heb ik het idee dat ik het niet goed kan accepteren en afsluiten voor mezelf, terwijl mijn ouders (vooral mijn vader) toch met andere mensen daten. Ik vind dit moeilijk te verwoorden tegen mijn ouders en ik wil echt niet dat door wat ik vind we toch nu al appart gaan wonen en dat we misschien niet helemaal rond komen. Maar ik vraag me gewoon af hoe ik me het beste hier over heen kan zetten en er geen last meer van kan hebben