Hoi ik ben mijs en ik heb er best wel moeite mee om te wisselen van de ene ouder naar de ander dat is rond zes uur en dan slaap ik de komende nacht meestal ook niet zo goed soms lukt het me om op tijd in slaap te komen maar soms duurt dat heel lang. Mijn vader heeft een drukke baan en wil daarom ook graag niet al te laat naar bed. Als hij al bijna naar bed wil ga ik alleen maar meer mijn best doen om in slaap te vallen maar het lukt nooit. Weet iemand wat ik kan doen?

mijn vader slaapt bij mijn opa en van mijn moeder mag ik niet bij mijn opa /vader slapen omdat ik het snachts niet tegen mijn vader durf te vertellen als ik een ongelukje heb gehad. de vorige keer was ik ziek en toen vroeg ik aan mijn vader of hij mij kon komen maseren en toen zei hij nee ik ben moe.

Hey hallo, 2,5 jaar terug heb ik gehoord dat papa en mama uit elkaar gaan . Intussen kunnen ze het nog steeds niet vinden en ze vechten om wie het huis mag houden . Eerst was de uitspraak van de rechter dat ze het zelf moesten uitzoeken en dat in de tussentijd ze moesten afwisselen . (Birdnesten) dat gebeurd nu zo’n jaar. Ze komen er nog steeds niet uit en dus is er een nieuwe rechtszaak gestart. Nu heb ik afgelopen vrijdag gehoord dat die over 3 weken is. Nu begin ik me ineens heel veel zorgen te maken over wat de uitspraak is en hoe het verder gaat . Ik heb er super veel stress en verdriet door omdat het nu echt dichterbij komt . Ik heb nu 2,5 jaar geleefd zonder dat dat duidelijk is en heel veel gedoe thuis . Ik maak me zorgen over hun vooral maar ook hoe het voor mij gaat zijn . Ik heb al een burn-out dus dit is vrij heftig voor mij nu . Het voelt alsof papa en mama nu pas echt gaan scheiden . Is het normaal dat ik zoveel zorgen heb en pieker en verdrietig ben ? Hoe kan ik hiermee omgaan ?

Wat helpt tegen gescheiden ouders om het makkelijker te maken?

2 jaar geleden moest ik van mijn zusje horen dat papa en mama gingen scheiden . Ik had het echt helemaal niet zien aankomen . Mijn vader wou het helemaal niet en daarom hebben we een jaar een vechtscheiding gehad. We zijn nu dus ongeveer 2,5 jaar verder en mijn ouders scheiding is nog steeds niet rond . Wel zijn ze nu aan het afwisselen . Mijn zusje en ik wonen thuis en mama is er de ene helft van de week en papa de andere . Dit is nu ongeveer een jaar . Maar er lopen nu nog steeds rechtszaken . Papa en mama kwamen er niet uit met een mediator over het huis en nu heeft mijn vader een rechtszaak aangespannen tegen mijn moeder . Papa is werkloos al 10 jaar . Heb ook heel veel loyaliteit naar papa en mama dus vind dat heel lastig . Dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik zoveel stress had en een burn-out heb gekregen . De psycholoog vindt het belangrijk dat ik met papa en mama makkelijker moet gaan praten zonder constant alle ruzies thuis . Daarom heeft ze ons laten starten met gezinstherapie . Afgelopen dinsdag was het eerste gesprek en papa en mama waren er allebei . Toen werd gevraagd aan papa of hij mijn moeder kon omschrijven en hij zei letterlijk dat hij dat niet kon. Ik voelde zoveel haat van mijn vaders kant. Ik weet dat ze er allebei zijn voor mijn herstel van de burn-out ,Maat ik wer er heel verdrietig door thuis en vertelde het mama en die moest er ook om huilen. Ik vind het heel erg voor mama, ookal vind ik het zelf echt super verdrietig . Hoe kan ik hiermee omgaan?

Ik moet waarschijnlijk een jeudcoach, maar mijn ouders kunnen het niet eens worden over of het wel of niet moet en als ik ja zeg stel ik de ene teleur en als ik nee zeg doe ik de andere weer teleur:( Tips?

ik denk er te veel over na wat moet ik doen?

Hoi, ik ben Annelot en ik ben 17 jaar oud. Ik heb een enorme frustratie. Ik woon nu bij mijn vader en ik wordt binnen kort 18 en dan mag ik zelf gaan beslissen of ik bij Mijn vader blijf wonen of dat ik bij mijn moeder ga wonen ( wat ik heel graag zelf wil ) nu heeft mijn vader gezegt dat als ik de beslissing maak om bij mijn moeder en ik gaan wonen dat ik nooit meer terug bij mijn vader mag gaan wonen. Ik voel me hier heel verdrietig over. Het voelt alsof ik gemanipuleerd wordt om bij hem te blijven wonen. Wat kan ik doen? Want ik wil al zo lang bij mijn moeder kunnen wonen.

Komt het door mij?

Mijn vader heeft een zware vorm van autisme. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn ouders daardoor ooit geen ruzie hadden. Mijn broertje(9) heeft waarschijnlijk ook autisme en ik ben hoogbegaafd. Misschien is er wel iemand die weet dat dat geen goede combinatie is. Mijn moeder is nou al anderhalf jaar longcovid en is in de tussentijd nog in een auto-ongeluk terecht gekomen en nog een keer besmet. Mijn ouders zeggen dat ze nog wel van elkaar houden, maar ze gaan nou wel scheiden, omdat dat beter is volgens hen. Mijn vader slaapt nou al een paar jaar drie nachten in de week bij mijn grootouders. Het gevoel van scheiden voelt zo anders en heftiger dan dat het over een paar jaar zal zijn. Mijn broertje heeft dus ook vaak uitbarstingen waar ik ook al slecht tegen kan. Zodra ik met mijn moeder ben, zeurt zij over dingen die mijn vader heeft gedaan(goed bedoeld) en andersom is het precies hetzelfde. Omdat ik hoogbegaafd ben, is het voor mij ook veel lastiger om vrienden te maken, dus heb ik in mijn omgeving niemand waarbij ik mijn verdriet en vragen over hoe het later zal zijn, kwijt kan. Ik heb altijd het gevoel al gehad dat niemand mij snapt, en daarom heb ik het gevoel dat ik alles alleen moet doen. Ook komt daar de boosheid van mijn broertje over mijn ouders ook nog bovenop. Ik zit nu in de eerste klas en op school heb ik 1 vriendin, maar die vertrouw ik voor dit ook niet goed genoeg. Ik heb 1 andere hoogbegaafde vriendin, maar die zie ik bijna nooit, omdat zij altijd druk is