Ik denk altijd is er een wet dat je je kinderen niet mag slaan?? Als ze iets fout doen??

Gaan mijn ouders scheiden? Me vader is de laatste tijd best boos, me zus word gepest op school. ik kan er niet tegen. Ik vraag me vaak af of het aan mij ligt of dat me ouders gaan scheiden. Ik hou heel veel van me gezin en zou ze nooit kwijt willen raken. Ik ben de laatste tijd veel weg omdat ik er gek van word. Horen hoe iedereen boos doet, me zus die overal om klaagt. Ik wil gewoon een normaal gezin zijn. Soms vraag ik me ook af of ik niet moet weglopen of verhuizen ,maar nee er zijn altijd leuke tijden. Al gaat het soms slecht in je gezin/familie praat erover zeg wat je naar vindt. Als je toch van plan bent weg te gaan dan heb ik een tip voor je : doe het niet he ouders zijn je alles in slechte en nare situaties. Heeft iemand een tip voor als me ouders toch scheiden?

Beste mensen, ik heb heel vaak slechte gedachtes zoals : waarom leef ik, wie ben ik, of mijn hoofd dwingt me om dingen te doen zoals pak een mes en stop hem zover mogelijk in je keel en allemaal zulk soort enge dingen en waarom is mijn leven een puinhoop en waarom zijn m'n ouders gescheiden maar ik mag dat pas weten als ik 16 ben vertellen ze me alles heeft u/je misschien tips en anders kunt u mij helpen alstublieft

Wat zijn vragen die jullie aan je ouders zouden willen vragen? Mijn naam is Mirthe (nu 27) en ik kom zelf uit een gescheiden gezin. Bij mij gebeurde dat toen ik 18 was. Nu krijg ik de kans om een blog te schrijven waarin ik ouders die gaan scheiden mag informeren over vragen waar kinderen mee zitten. Toch merk ik dat het voor mij erg lang geleden is en ik was ook al wat ouder. Zouden jullie me hierbij willen helpen? Het wordt ontzettend gewaardeerd en zal (hopelijk) een waardevolle aanvulling zijn voor gescheiden ouders!

hi, Ik heb dit moment veel aan mijn hoofd, ik kan het even niet meer aan. Alles stapelt zich op! (Deze app heb ik van mijn psycholoog) Mijn ouders zijn in september 2020 gescheiden, veel mensen zeggen dat het nu pas gaat bezinken, ik denk dat dat nu ook gebeurd. Ik zit de laatste tijd erg hoog in mn emoties merk ik zelf.. Elke week van papa naar mama is erg zwaar voor mij. Voor de rest gaat het thuis goed, behalve stief ouders dan maar daar kunnen we niks aan doen.... op school heb ik veel gezeik met mijn vriendengroep, hun zeggen dat ik heb gedaan terwijl dat helemaal niet zo is en nu vertrouwt niemand mij meer en praten ze niet meer tegen mij.. veel gesprekken op school gehad met mij alleen en met hun, niks verandert echt. slapen gaat ook niet zo goed de laatste tijd, veel moe overdag maar savonds heel wakker. kan iemand mij tips geven over wat ik allemaal nu kan doen? groetjes Nika

Hoi allemaal, voor een schoolopdracht ben ik bezig met kinderen en gescheiden ouders. Zouden jullie mij misschien kunnen helpen? Mijn vraag is of jullie last hebben of last hebben gehad toen je ouders vertelde dat ze gingen scheiden of gewoon in heel het proces van de scheiding. Je mag vertellen waar je dan bijvoorbeeld last van had, wat je vervelend vond en wat je eventueel misschien leuk vond, of juist heel stom vond. En mochten je ouders bijvoorbeeld al wat langer gescheiden zijn, wat merk je dan nu of hoe voel je je nu? Denk je dat de scheiding effect op je heeft gehad zowel mentaal als fysiek? Het wordt alleen gebruikt voor mijn schoolopdracht en alle antwoorden zal ik anoniem gebruiken! Zelf heb ik ook gescheiden ouders trouwens, ik vind het voor mijn onderzoek fijn om verschillende leeftijden hierover te kunnen spreken. Mocht je me hiermee willen helpen dan ben ik heel benieuwd naar jullie reacties hier. En wil ik je alvast ontzettend bedanken en ik hoop dat het goed met je gaat!

Hey allemaal mijn ouders zijn pas gescheiden en mijn vader denkt dat alles goed komt maar ik weet heel zeker dat dat niet zo is en ik voel mij slecht omdat ik dat niet kan zeggen . hoe moet ik dit aanpakken?

Hoe gaan Julie om met gescheiden ouders

Als het leeg is in een ruimte dan ga ik nadenken, nadenken over wat er gebeurt is allemaal en wat er nu allemaal speelt.

Toen ik erg jong was, 3 jaar, scheidden mijn ouders. Een heuse vechtscheiding, alleen dat woord bestond toen nog niet. Nu ben ik een vrouw van middelbare leeftijd en zat na te denken over het 'gebrek aan erkenning'. Erkenning voor wat mij door dat gevecht is aangedaan. Mijn ouders kwamen ook uit een leven dat hen beschadigd had, ook daar...gebrek aan erkenning. Het lijkt een thema. Bij ons zat alles erop en eraan, ouderverstoting, stalking, mishandeling. Nou ja een hoop nare zaken die voor veel psychisch leed hebben gezorgd. Gelukkig heb ik het meeste goed verwerkt en ben ik hierdoor nu een wijze vrouw :-) haha. Zoekend via google hierover vind ik deze website. Wat geweldig dat dit nu bestaat. Echt fantastisch. Was dit soort hulp er in mijn tijd geweest, dan was mij een hoop ellende bespaard gebleven. Zo fijn dat deze hulp er nu wel is voor jongeren die zich geconfronteerd zien met deze omstandigheden. Maar toch blijft bij mij de vraag: Is er ook hulp voor die (nu)wat oudere kinderen? Voor die kinderen die toen geen hulp kregen, die kinderen die jaren geleden klein waren en hun volwassen leven in moesten , gebukt gaand onder onbegrepen verwarring. Want ik heb veel verwerkt maar heb toch nog steeds last van hoe het mij gevormd heeft. Begrip en steun van lotgenoten zou misschien best veel kunnen betekenen. Zijn jullie bekend met bestaande netwerken die er zijn voor de wat oudere slachtoffers van vechtscheidingen? Met hartelijke groeten, Caroline