Hoi ik ben Catharina en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was. Mijn moeder is toen meteen gaan wonen bij mijn bonusvader (hij is echt heel aardig). Mijn vader heeft nu ook al een tijdje een vriendin maar zij woont in Hoorn. Mijn vader wil heel graag bij haar gaan wonen maar daarvoor heeft hij mijn moeders toestemming nodig. Mijn moeder had eerst ja gezegd, maar toen later toch weer nee. Nu heeft mijn vader hulp gevraagd aan een advocaat die een brief gaat schrijven naar mijn moeder. Als mijn moeder nog steeds haar handtekening niet wil geven, komt er waarschijnlijk een rechtzaak. Zelf weet ik eigenlijk niet of ik wel wil dat mijn vader verhuisd of niet. Ik vind het allemaal gewoon heel lastig en ook wel irritant want mijn vader zit nu bijna de hele tijd te bellen met die vriendin. Zij is ook heel aardig hoor, maar ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Weten jullie iets?

Mijn ouders zijn nu een half jaar gescheiden en dit brengt heel veel gevoelens met zich mee. Ik voel me vaak verdrietig en soms angstig. Een gevoel waar ik ook veel mee zit is onzekerheid. Onzekerheid over hoe de omgangsregeling gaat worden (er is nu een soort tijdelijke regeling), of mijn moeder zal moeten verhuizen uit het huis waar ik mijn hele leven al in woon en zo nog andere dingen. Ik weet vaak niet goed hoe ik met dit gevoel moet omgaan. Heeft er iemand tips?

hoi ik ben nu negen en sinds dat ik 9 maanden ben zijn mijn ouders al gescheiden en dat is best wel lastig want ik heb een week geen contact met papa en een week geen contact met mama dus dat vind ik nooit zo fijn ik ben ook sneller boos en dan ga ik op mijn kamer zitten en dan blijf ik daar sowieso 5 minuten dus ik vind het best wel lastig

Ik heb gescheiden ouders en ze gaan prima met elkaar om alleen ben ik persoonlijk bang dat er iets gebeurd met mijn ouders is dit raar (ik heb op dit moment wel meer angsten alleen dit is de moeilijkste) als jullie tips hebben hoor ik het graag

Heyy mijn ouders hebben mij vanochtend verteld dat ze gaan scheiden, maar hoe geef je het een plek dat je in 2 huizen gaat wonen en nooit meer samen samen op vakantie gaat? Hoe verdwijnt het verdriet

Mijn ouders zijn al gescheiden sinds 2014 en vorig jaar kreeg mijn vader een vriendin. Rond kerst zijn hun bij ons komen wonen en afgelopen zomer zijn we met z’n allen verhuisd naar een groter huis. Het klikt daar heel goed en ervaar veel rust thuis. Maar zodra ik bij mijn moeder ben heb ik vaak ruzie met haar, maar ik snap niet waarom. Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan of hoe het komt. Van Isa

Mijn vader heeft geen woning meer na de scheiding met mijn stiefmoeder. Hij wilt mij nog steeds zien maar ik hem niet! Hij heeft het ook verkloot toen hij zij dat ie naar spanje zou gaan ( waar zijn ouders wonen). Ik heb ook nog een halfbrooetje. Wat ik zo erg vind aan dat is dat hij dit meemaakt op de leeftijd 6!!!! Mijn vader weet gewoon niet dat wij gevoelens hebben! Ik heb ook nog een stiefvader, maar hij is echt een schat. Hem wil ik als vader! Ik noem hem niet bij naam maar gewoon papa! Nu is mijn (stomme) vader jaloers. Hij heeft gezegd meerdere keren dat hij mijn echte vader niet is! Ik ben hier klaar mee. Met deze mail wil ik zeggen dat je sterk moet staan!

Ik wil graag vragen hoe ik goed voor mezelf kan zorgen maar ook voor anderen. Want soms wil ik wel met mijn zus spellen en als ik dat niet doe doet ze kei irritant. en ik kan ook echt niet slapen want ik wil voor mezelf tijd maken maar ook van andere. hoe doen jullie dat

Hiii!! Mijn papa en mama zijn gescheiden maar ik heb natuurlijk voor/na delen erover… Maar een vindt ik zelf heel stom/ raar namelijk: ik voel me nergens veilig maar wel als ik bij papa of mama ben… Ik ben altijd heel onzeker. :( Pls help me!🥺

Ik ben Sara en 18 jaar oud. Mijn ouders zijn druk met het alles wat bij een scheiding komt kijken. Ondanks dat het nog niet officieel op papier staat is het duidelijk, mijn ouders horen niet meer bij elkaar. In deze gekke "tussen situatie" merk ik echter maar al te veel van de scheiding die komen gaat. Familie appgroepen worden verwijderd, mama slaapt regelmatig bij haar vader (mijn opa) en er is een contract opgesteld over de kinderen (ik en mijn zus). Ook al is dit bijna het enigste onderwerp in huis (en dat bevalt zwaar) zorg ik ervoor dat ik familie van beiden kanten, vrienden en collega's goed blijf spreken, maar het gesprek begint gaat het alleen maar over mijn ouders. "Hoe gaat het met ze?" "Wat zijn ze nu aan het regelen?" "Heeft mama al een huis gevonden?" "Wat vind je zus ervan?" "Hoe gaan je ouders dat regelen met de kinderen" en zo kan ik nog wel even door gaan met de vragen die ik continu krijg. Dit vind ik erg vervelend, omdat de scheiding het enigste onderwerp is waar ze wat over willen horen. Soms voelt het daardoor alsof ik geen eigen persoon meer ben maar puur "het kind van gescheiden ouders". Ik denk niet dat ze dat doorhebben, maar wil het toch graag aankaarten bij al die mensen. Hoe begin ik daar het best over?