Hoi... Ik ben denise ben soms verlegen maar daar gaat het nu niet om mijn vader is ziek hij heeft iets met zijn hard en en.... Hij heeft ook verkering met krista en haar kinderen zijn ZOO IRRITAND GRR maar het ergste is nog is dat telkens mijn vaders hartoperatie word uitgesteld hij woord pas binnen 21 of op 22 november geopereertd ik moest mijn gevoelens delen kan iemand me helpen 😢 Denise

Hoi ja mijn ouders zijn al bijna 9 jaar gescheiden en mijn ouders hebben allebij een ander en het gaat heel goed maar mijn vader vindt het nog steeds moeilijk om mijn moeder te zien misschien is hij nog verdrietig maar mijn moeder kan gewoon koffie drinken met mijn stiefmoeder en mijn moeder lijkt het nou zo leuk om met mijn vader ook een keer koffie te drinken en te praten over vroeger. Zijn er mensen met de zelfde situatie?

Hi. ik heb een paar dagen terug iets gevraagd aan mijn moeder. dat was: mama ik heb eigenlijk het gevoel dat walter (de nieuwe vriend van mijn moeder) al onze tijd samen inpikt, het kan ook gewoon toeval zijn maar wat moet ik doem

He, M'n ouders zijn sinds een maand officieel gescheiden, maar m'n vader is al ruim een jaar t huis uit. Sinds dien heb ik weinig tot geen contact met hem gehad, alleen als we moesten praten bij een meneer. Ik ging daar zeker niet graag heen, maar ik moest, en op het gegeven moment zat er niet eens meer een richtlijn in, ik begon me steeds meer af te vragen waarom ik perse moest van mijn vader. Blijkbaar om afspraken te maken; m'n vader had tijdens zo'n gesprek verteld hoe hij de bezoek regeling wilde, en later waren we er uit gekomen. De dag erna werd ik (weer) gespamd met boze mails, dat wij, zijn kinderen, die hem ontzettend missen, geen respect, medeleven liefde etc. tonen. Na hier genoeg mails van gekregen te hebben, heb ik besloten niet meer naar die meneer te gaan. Later heb ik uitsluitend alleen maar meer boze berichten gekregen, terwijl hij in het echt dus niks durft/kan zeggen. Hij schreef dat hij geen contact meer wilt. We hebben met de hele familie het gevoel dat hij een affaire heeft met een vrouw die niemand mag, en die ten opzichte van zijn kinderen, te veel aandacht krijgt. Zo kwam m'n vader laatst al zijn spullen ophalen, maar drie keer raden wie er mee was; die vrouw met haar zoon. Ze hielp niet, d'r tasje bleef om de schouder maar was alleen m'n moeder aan t commanderen. Gelukkig was ik op school, anders had ik haar wat aangedaan denk ik. Al deze dingen zijn een grote stapel geworden, deze stapel is uiteindelijk omgevallen, het werd me veel te veel. Slechte cijfers etc. Ik kan niet goed praten met m'n mentrix, ze zet me heel erg onder druk. Het is ook heel ingewikkeld allemaal, want dit is niet(eens) het enige. Ik heb ook geen idee waarom ik dit bericht schrijf, maar ik moet het gewoon even kwijt, denk ik. -M

Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden. Iets wat ik in het verleden nooit had zien aankomen. Toen ik het hoorde was ik gebroken, maar ik wilde het niet geloven. Tot mijn moeder een keer zei dat ze nooit meer van mijn vader zal houden, ik heb toen nog nooit zo hard gehuild, toen kwam het echt binnen dat mijn gezin nooit meer compleet zou zijn, dat het nooit meer terug gaat naar hoe het was. Nu 2 jaar later is de pijn niet weg wel gezakt, ik denk dat deze pijn nooit helemaal weg gaat maar wel minder wordt. Mijn moeder heeft inmiddels een nieuwe vriend, hij is echt super lief. Het laatst gingen we op familieweekend van de vriend van mijn moeder. Ik vond het zo moeilijk, zijn familie is zo lief. iedereen wil dat je je fijn voelt. Alleen het voelt niet normaal. Je zit dan in een bungalowhuis me je moeder, je broertje, de vriendin je moeder en zijn kinderen. Alsof dat jou gezin is. Maar dat is het niet en zal nooit zo voelen. En je beseft gewoon dat je gezin nooit meer wordt zoals het was, en dat doet zoveel pijn. Ben ik de enige die dit heeft? En is dit normaal?

Ik heb een vraag, mijn ouders zijn iets van 3 jaar geleden gescheiden ik zit nu in de tweede. Mijn ouders hebben co-ouderschap. Ik moet mijn school boeken telkens heen en weer meeslepen in een krat die mijn ouders naar elkaar brengen weet iemand misschien nig tips hoe het makkelijker kan want ik vergeet heel vaak dingen .🙄😂

Ik heb een vraag, mijn ouders zijn iets van 3 jaar geleden gescheiden ik zit nu in de tweede. Mijn ouders hebben co-ouderschap. Ik moet mijn school boeken telkens heen en weer meeslepen in een krat die mijn ouders naar elkaar brengen weet iemand misschien nig tips hoe het makkelijker kan want ik vergeet heel vaak dingen .🙄😂

Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Hallo, Dit is de eerste keer dat ik op dit forum zit en ik vind het best wel een beetje spannend allemaal, vooral omdat ik nooit echt praat over mijn gevoelens of zo dus zeker niet met vreemden. Maar toch wil ik nu hier mijn verhaal vertellen in de hoop dat ik wat tips krijg... Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan. Ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee. Ik ben nog altijd heel boos op alles en iedereen en ik vind het moeilijk om daar mee om te gaan. Mijn familie is uit elkaar gevallen. Mijn vader is vreemd gegaan met een andere vrouw en iedereen keert zich tegen hem. Het grootste probleem op dit moment is dat ik nogal vaak ruzie heb met mijn vader, eigenlijk bijna elke dag. Ik ben de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder maar ik vind het gewoon veel fijner bij mijn moeder. Van mijn vader mag ik helemaal niks. Ik mag niet eens alleen thuis zijn met een vriend of vriendin als hij er niet is en laatst had ik bijles maar dat mag ook alleen als hij erbij is. Ik bedoel, ik ben 15, ik kan toch wel alleen thuis zijn? Ook heb ik sinds kort een vriendje die ik, als ik bij mijn vader ben, ook nooit mag zien. Hij zit me de hele dag op mijn huid en omdat ik niks mag van hem ga ik het stiekem doen. Ik weet dat het fout is en als hij er achter komt gaat hij me nog meer controleren en opsluiten in huis (is al vaker gebeurd) maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen... Ik wil gewoon een beetje vrijheid en het liefst vaker bij mijn moeder zijn. De enige reden dat ik naar mijn vader ga is omdat mijn vriendje daar in de buurt woont. Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad... Liefs, R

Is het erg dat ik wil dat mijn ouders scheiden? Ze maken heel vaak ruzie en dat heeft een heel zware tol op mij, mijn omgeving en zeker mijn school punten. Net nog zelfs was er laaiende ruzie over het alcohol gebruik van mijn moeder, waardoor ik nu al van deze ochtend zonder eten zit. Ze maken alsmaar ruzie en ruzie en betrekken mij hier vaak ik en ik wil gewoon dat het stopt. Maar ik vind het zo erg als ik eraan denk of zelfs hoop dat ze scheiden. Zou ik me hierdoor schuldig moeten voelen?