Hoe kan ik afleiding zoeken als ik papa mis

Hii, mijn ouders zijn nu ongeveer 2 jaar gescheiden en ze hebben allebei een eerste nieuwe partner. Het gaat nu om mijn vader en zijn (ex)vriendin want het is dus sinds vorige week uit. Ze hadden bijna half jaar een relatie en zij had ook twee kinderen en ze kwamen wel bijna elke week langs en andersom. Het was wel gezellig vaak en het kwam best wel onverwachts dat het uit was. en het is gewoon een beetje raar dat we ze nu helemaal niet meer zien enzo. Heeft iemand tips hoe ik hiermee om kan gaan? alvast bedankt xx

hoi mijn ouders zijn nog niet zo lang gescheiden. Een paar maanden schat ik. Er is een mevrouw bij mijn vader waar we het gezellig mee hebben maar ik weet niet zeker of het nou de vriendin van mijn vader is of niet. Hij zei dat ze elkaar wel leuk vinden maar geen verkering hebben. Dat is nu ook al een tijdje geleden. Ik vind het lastig om dan te gaan vragen aan mijn vader of ze verkering hebben

last hebben van het missen hoi ik heb veel last van het missen. ik huil vaak en vind het niet leuk om te logeren. ik wil dan graag naar huis. ik ben ook vaak naar huis gegaan. bij mijn vriendinnen . maar ook bij familie. ik vind het niet fijn om mama en papa te missen. als ik bij mama ben mis ik papa en andersom. mama zegt dat het helpt om te schrijven in mijn dagboek. dat heb ik geprobeert maar dat werkt bij mij niet zo goed. ik mis mama en papa vaak in de avond. dan vind ik het moeilijk om in slaap te komen. Papa en mama zijn al meer dan 5 jaar gescheiden. heeft iemand misschien een tip. groetjes frank.

Hoi, Op jonge leeftijd, 5 a 6 jaar oud, zijn mijn ouders gescheiden. Hoe dat allemaal verlopen is kan ik me niet goed meer herinneren. Wat mij bij staat is dat ik en mijn broers de helft van de week bij de ene en de andere helft bij de andere ouder woonde. Ik trok me voornamelijk altijd van mijn vaders mening heel veel aan en dacht daarom dat ik een hele speciale band had omdat het voor mij heel diep voelde. Dit leidde regelmatig tot flinke schuldgevoelens, als ik dingen deed of dacht die niet overeenstemde met wat mijn vader vond of wilde. Nu, meer dan 20 jaar na de scheiding, begin ik op te merken dat die speciale band voornamelijk gebaseerd was op het tevreden willen stellen van mijn vader, koste wat kost. Een misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel voor het geluk van mijn vader. Dit heeft ertoe geleid dat ik mijn leven tot nu toe heb ingericht op basis van een beeld dat ik heb over hoe mijn vader het graag zou zien. Dit inzien alleen al werkt als een heuse verlichting, een last van mijn schouders omdat ik nu geen rekening meer hoef te houden met dat wat mijn vader en in principe ieder ander ervan vindt. Overigens is dit niet iets wat ik iemand kwalijk neem, noch mijn ouders, noch mezelf. Het is immers een samenspel van omstandigheden waarin dit tot stand is gekomen en niemand heeft dat bewust op deze manier vormgegeven. Wilde dit bericht ten minste delen om het van me af te schrijven en mogelijk helpt het andere bij herkenning van vergelijkbare gevoelens. Groetjes,

Hoi, ik zit al een lange tijd in de knoop met mezelf. Mijn ouders zijn nu ongeveer 3 jaar gescheiden en ze hebben beide een ander verhaal waarom. Mijn vader zegt dat die mijn moeder niet meer zag zitten en dat het daarom over was gegaan. En mijn moeder verteld mij dat mijn vader vreemd is gegaan en ons heeft achter gelaten. Mijn vader heeft echter redelijk snel een nieuwe vriendin dus ik vind het erg lastig wat ik moet geloven of meer wat ik WIL geloven. Mijn moeder is elke dag er nog kapot van en heeft veel haat richting mijn vader en verteld dit ook aan mij hoe ze er over voelt. Ik vind dit soms niet fijn om aan te horen omdat het wel mijn vader blijft. Ik heb er ook minder last van dat zij er van heeft. Mijn leven is in deze 3 jaar ook flink veranderd. Ik leefde namelijk mijn beste leven toen mijn ouders nog bij elkaar woonden. We hadden een super mooi huis en hadden het altijd leuk. Toen mijn vader weg ging veranderde dat snel. Mijn broer zat/zit bijna altijd zelfstandig op zijn kamer en mijn moeder standaard achter de laptop. Ik ben om het weekend bij mijn vader en daar is het ook lang niet zo gezellig zoals vroeger. Ik heb zijn vriendin nog niet ontmoet, mijn vader wilt dit wel graag maar ik weet niet of ik dit ook wil, of dat ik het niet wil omdat mijn moeder het niet wilt. Ik zit al ongeveer 5 jaar bij een psycholoog voor ook veel andere problemen maar nu dus ook dit. Ik kom er zelf gewoon niet meet uit soms en weet echt niet wat ik moet. Hebben jullie tips of ervarin

Ik heb vaak ruzie met mijn vader hoe kan ik dat stoppen

Ik vind het wisselen van huis zo moeilijk omdat ik papa of mama dan zo ga missen. Hoe kan ik het wisselen makkelijker maken zodat ik minder verdrietig ben?

Mijn moeder heeft al sinds 2 jaar een nieuwe vriend en ze zijn inmiddels al 7 maanden getrouwd. Ik vind hem geen fijn persoon en dat heb ik met mijn moeder gedeeld, maar daar heeft ze niks mee gedaan. Ook wil ze nooit meer iets samen doen zonder hem erbij en daar heb ik heel veel moeite mee. Met haar praten lijkt niet te werken, want zij vinden dat ik me aan moet passen en dat het niet aan hun ligt. Ze wil dat alles weer goed gaat, maar ik heb niet het gevoel dat ze daar echt moeite voor wil doen.

Ik heb een vraag. Mijn ouders zijn nu ongeveer 4 jaar gescheiden. Inmiddels heeft mijn vader een nieuwe vriendin. in het begin ging het wel goed tussen mij en haar alleen de laatste tijd gaat heg steeds minder. Ze is ontzettend eigenwijs en kijkt alleen naar haar zelf. Ik vind mijn vader echt een super gozer alleen als dan zijn vriendin er bij is is hij een stuk anders en dat vind ik heel erg jammer. Wat moet ik hiermee?