Hoi allemaal, Mijn ouders zijn nu ongeveer 9 jaar uit elkaar. In de eerste jaren na de scheiding ging het eigenlijk nog wel redelijk goed. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend en daar ben ik bij in komen wonen. 1x in de 2 weken ging ik dan een weekend naar mijn vader, dit veranderde toen mijn stiefmoeder kwam. Zei begon steeds meer te bepalen. Het contact tussen mijn moeder en vader verdween, en ik kwam er tussen te zitten terwijl allebei de kanten ruzie hadden. Toen mijn vader trouwde met mijn stiefmoeder, veranderde nog meer. Mijn vader begon steeds meer interrese te tonen en we deden steeds minder leuke dingen samen zoals naar een voetbalwedstrijd of een middag vissen. Nu zijn er de afgelopen weken/maanden heel veel discussie over vanalles. Alles wat ik voorstel is verkeerd. Mijn stiefmoeder regelt dit allemaal, terwijl ik overleg met mijn vader. Als ik hier dan wat over zeg dan is hij het altijd met haar eens.... Heeft iemand een paar tips hoe ik hier mee moet omgaan? Groeten

ik heb bestwel een groot probleem waar ik al lang mee zit en ik niet weet wat ik dr mee moet, mijn ouders zijn nu iets meer dan 10 jaar gescheiden, en opzich heb ik daar geen moeite mee. Mijn vader heeft een vriendin (al meer dan 9 jaar) en we wonen (mn zusje, vader, stiefmoeder en ik) al 9 jaar samen als gezin. ik ga om t weekend dus naar hun en elke woensdag. helaas is het 3 jaar geleden ongeveer mis gegaan. Wat er is gebeurd is niet heel belangrijk. Ik ben wel naar rechters, kinderadvocaten, psychologen en praatgroepen geweest. toen dit allemaal voorbij was (na 2,5 jaar) ging t een half jaartje overal goed. tot 2/3 maanden geleden. Ik heb nooit zo'n hele goede band gehad met mn stiefmoeder maar 3 maanden geleden is dr zo'n erge ruzie tussen mij en haar geweest (daarna ook tussen haar en mn vader) dat ik ben weggelopen. ben 2 dagen later terug gekomen en hadden we t een soort van uitgepraat. helaas een maand later ongeveer is t weer gebeurd weer zo'n hele heftige ruzie, het onderwerp is niet zo groot of erg maar zij begint dan zo hard tegen ons te schreeuwen en op tafel te slaan en te gillen en ons zwart te maken. toen heb ik gezegt dat ik bij mn moeder gjng wonen. dit vond ik heel erg voor mn vader. uiteindelijk ben ik na een week terug gegaan en heb t weer een soort van uitgepraat. nu gaat mn stiefmoeder aan zich zelf werken bij een psycholoog (omdat ze nu deperessief is) maar t gebeurd nu eigenlijk bijna elke keer als ik kom. Nu wil ik eigenlijk niet meer komen, of ik wil dat mn vader t met haar uitmaakt. (daar zat ie overna te denken) maar ik weet niet hoe ik dat moet zeggen, want ik ben bang dat ze weer zo flipt en dan begin ik weer te trillen en weet ik niet meer wat ik moet zeggen en krijg ik buikpijn. weet iemand wat ik moet doen, ik zit dr echt door heen en ik zie dr zo tegen op elke keer om dr heen te gaan. (mn band tussen mij en mn vader is wel super goed en hem wil ik eigenlijk niet kwijt, maar ik wil niet meer met mn stiefmoeder samen wonen. x

Vraagje, Help!! Hallo mensen, Moederdag komt er weer aan, nu heb ik een moeder maar ook een (stief/kado) moeder, en ik zie haar ook wel een beetje als mijn eigen moeder. maar wat doen jullie? ik zit namelijk in een dillema, wel of geen kado kopen voor mijn (stief/kado) moeder? wat doen jullie ? groetjes, Liz

Hallo allemaal, Ik heb een beetje een lastige situatie. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was, mijn moeder had meteen een nieuwe vriend. (ze heeft me vader bedrogen) Ik ben toen van het plattelandsleven verhuisd naar de Big City Amsterdam. Mijn ouders konden niet met elkaar meer overweg en de toen nieuwe vriend van me moeder vond het nodig om me vader in elkaar te slaan, nou was mijn vader sterker en heeft er niks aan over gehouden en mijn toenmalige (stief)vader een gebroken neus. Mijn moeder heeft een ander leren kennen iemand die wel om kon gaan met kinderen aangezien hij dat niet kon, we zijn van Amsterdam West naar Amsterdam Noord verhuisd toen die tijd. Ik ben weer terug gegaan naar mijn vader toen ik 13 jaar oud was, ik wilde naar de middelbare school waar al mijn vriendinnetjes op zaten van vroeger. Mijn vader kreeg een vrouw, deze vrouw was niet vreemd voor mij want ik kende haar al mijn hele leven. we hadden het altijd leuk samen en hebben veel gelachen en gedeeld. tot ik in de puberteit kwam die vrijwel laat begon bij mij. niet alleen ik en mijn broer veranderden maar zij ook, het was nooit meer het ''ik strek jullie over een gelijke streep'' of het ''ik hou net zo veel van jullie als dat ik ooit van me eigen kinderen heb kunnen houden'' maar haat en scheldwoorden. ze heeft mijn vader veranderd in een negatieve zin. ze heeft mijn vader een keuze gegeven of ik terug naar Amsterdam of ze zou me vader verlaten, toen mijn vader voor haar koos was het voor mij gedaan. ik ben weg gegaan en heel lang heel boos geweest. net toen ik besefte dat mijn vader voor haar koos om het feit dat hij met haar nog heel lang verder moest wanneer ik het huis uit ging was het te doen om de angst dat die alleen zou zijn en heb ik alles vergeven en geprobeerd te vergeten. Maar toen begon de ellende opnieuw, ze liet me vader kiezen tussen haar of mijn broer, uiteindelijk is me broer te vroeg op zichzelf gaan wonen maar hij heeft het nu prima voor elkaar. Deze vrouw is ziekelijk jaloers op mijn moeder en maakt haar elke seconde van de dag als ik er ben zwart. Ik heb super lieve schoonouders die me steunen bij alles en een super leuke vriend waar ik altijd op terug kan vallen alleen maak ik nogal snel ruzie met hem wanneer de dagen naderen dat ik naar mijn vader toe moet omdat ik dan misselijk wordt en op de een of andere manier angstig, hij vergeeft het me altijd als ik uitleg waarom ik weer eens zo doe en hij ziet het vaak ook aankomen. Nu heb ik al zoveel dingen geprobeerd om het goed te krijgen en hebben we inmiddels al on tel bare gesprekken gehad, nu heeft ze gezegd dat ze het gevoel voor me kwijt is en dat nooit meer terug komt, ze praat niet met mij of mijn vriend als ik er ben, ze heeft voor de 2e keer mijn oma tegen mij opgespeeld (haar moeder) en ze zorgt ervoor dat alles om haar draait, mijn vader vraagt als die iets wil dat ik doe zegt die altijd doe het dan voor mij en niet voor haar maar dat hou ik niet vol, ik wil niet steeds maar denken ''ik doe het voor me vader en niet voor haar'' want uiteindelijk weet ik dat ik het voor haar doe. Ik heb al met verschillende spygochologen gesproken en heb al andere oplossingen geprobeerd, maar niks blijkt ervoor te zorgen dat bij hem doordringt dat je een nieuwe vrouw in je leven boven je kinderen moet stellen. De enige optie lijkt me nu om het contact voor onbepaalde tijd te verbreken maar ik vind het zo moeilijk en het doet me zoveel pijn en verdriet dat ik geen uitweg meer weet. Weet iemand iets voor mij, al is het maar om de pijn te verzachten, ondanks dat ik 48 u per week werk en mijn hoofd op andere gedachten probeer te brengen door positieve gedachten kan een goede raad van een vreemde zeer goede steun geven. Groetjes, Denise

hallo allemaal, ik heb een HEEl bemoeizichtige stiefmoeder..dat vind ik heel erg vervelend want hierdoor ben ik Nooit meer alleen met mijn vader... sinds ze met elkaar hebben is mijn vader heel erg veranderd...ik herken hem niet meer..ik durf dit niet te zeggen omdat mijn stiefmoeder heel bitchie kan doen en dat er eerder voor gezord heeft dat ik mijn vader niet meer zag en dat wil ik NOOIT meer. want ondanks dat hij af en toe een slappe zak is wat betreft mijn stiefmoeder hou ik heeel veel van hem..... ik weet niet wat ik moet doen ik durf het ECHT NIET te zeggen.. ook zit ik er nog steeds mee dat mijn vader en mijn stiefmoeder al super lang met elkaar hadden toen ze allebei nog een ander huwelijk hadden.. groetjes

Mijn stief moeder slaat mij hardt Ik haat haar in mij leven

is het raar als je niet tegen je vader durft te zeggen als je ergens mee zit? ik heb namelijk een paar dingen waar ik heeeeeeel erg mee zit en wat ik best wel graag zou willen bespreken met mijn vader...maar ik durf dat op een of andere manier niet... ik ben bang dat ik hem dan niet meer zie...want dat is in het verleden wel gebeurd (door mijn stiefmoeder) en dat wil ik echt NIET nog een keerje groetjes Zoe

Hee mensjes, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 jaar oud was. Ik wist toen niet wat me overkwam, en kan me er niet zo heel erg veel meer van herinneren. Toen ik 5 was, kreeg ik er een stiefmoeder, bij mijn vader. Ik noem haar even X. Bij mijn moeder heb ik inmiddels ook een stiefvader en een broertje. Ik had het soms wel gezellig met X, maar het meeste van de tijd voelde ik me rot, en ongemakkelijk. Ik heb dit nooit tegen X gezegd, en ook niet tegen iemand anders. Toen kreeg ze nog twee dochters erbij, voor mij dus zusjes. Deze weken, heb ik tegen mijn moeder gezegd dat ik me bij X niet fijn voel. X zegt altijd alleen maar wat ik fout doe, ze snauwt tegen me, en daar ga ik vanzelf ook weer boos op reageren, dat is ook niet goed van mij. Ik heb een gesprek gehad, met mijn moeder mijn vader, met X, en met mijn stiefvader (waar ik het wel goed mee kan vinden). Daar is geen oplossing uitgekomen. Nu woon ik al vijf weken al bij mijn moeder; normaal ben ik om de week bij mijn vader. Als ik X zie vind ik het ongemakkelijk en weet ik niet goed wat ik moet zeggen. Ik heb het gevoel dat het niet klikt tussen X en mij- maar ik wil mijn vader en mijn zusjes wel blijven zien. Heeft iemand tips over hoe ik met deze situatie om kan gaan misschien? XOXO Laura

Hoi, mijn ouders zijn al bijna 6 naar gescheiden. Ze hebben ook al 6 jaar geen contact met elkaar. Alleen via voogden en instanties die helpen. Mijn moeder had al een vriend voordat ze gingen scheiden maar dat ging weer uit. Iets voor de zomervakantie 6 jaar geleden hadden ze het verteld en die zelfde vakantie is mijn moeder met haar nieuwe vriend op vakantie gegaan. En mijn vader met mijn broer broertje en mij. Ik had altijd al een betere band met mijn vader. Ik lijk veel op mijn moeder waardoor dat botste. Ik wilde al gelijk meer bij mijn vader wonen. Ik moest naar een psycholoog. Kreeg een voogd. Na een jaar mocht ik eindelijk (revhter had het beslote) bij mijn vader wonen. Mijn vader had inmiddels ook een vriendin. Zij heeft 2 kinderen. In het begin vond ik het allemaal stom. Maar ik zag ze 1 keer in de 2 weken en dat meisje kon ik het wel mee vinden. Ik hoorde veel verhalen van mijn vader en moeder over elkaar. En ik werd gek en wist niet meer wat te geloven. Ik had veel ruzie met mijn moeder. Na 2,5 jaar kwam de vriendin van mijn vader en haar kinderen bij ons wonen. Ik zag dat niet helemaal zitten maar het was ook een beetje voor bet financiele plaatje, want anders moesten we verhuizen ( mijn vader betaald heel veel alimentatie aan mijn moeder). Maar al gauw was ik het helemaal zat en ging het berg afwaards. Allemaal dingen in huis ging ze veranderen. Klein voorbeeld: de klok hing al 8 jaar op die plek en ineens moest die ergens anders want zij wilde daar spullen hangen. Ik werd daar zo pissig over. Ik begon haar te zien hoe ze is. Koud, kill, onaardig, haar kinderen zijn de beste. Ze probeert in elk modeplaatje thuis te horen. Ze kleed zich als een tiener terwijl ze 50 is ofso. Mijn vader geeft veel aandacht aan mijn broertje. Mijn broertje heeft een verstandelijke beperking en adhd. En de rest gaat naar de stief mensen. ( als hij al thuis is. Hij is eigenlijk altijd aan het werk) en naja als er 2 minuutjes aandacht per dag naar mij gaan is het veel. ik ben alleen maar beneden als er niemand thuis is van de stief fam. zit voor de rest alleen maar op mijn kamer. De band tussen mijn vader en mij is eigenlijk helemaal weg. Hij begrijpt en luistert niet naar mij over wat ik vind van de stief familie. Ik word echt gek thuis. Denk ook dat ik weer week om week ga wonen want haal er niks uit om meer bij mijn vader te wonen. Zie de stieffamilie meer dan mijn vader. Ik ben een stukje van mijn huis en een stukje van mijn vader kwijt. Het doet veel pijn en maakt me verdrietig. Ik wil geen band met mijn stiefmoeder ik wil gewoon mijn vader terug. Soms herken ik hem niet eens meer. Hij is zo veranderd. De band met mijn moeder gaat velen male beter. Ben daar super blij mee!! Ps. Ik wilde eigenlijk alleen even mijn verhaal doen.

hoi mijn ouders hebben alle bij een nieuwe vrienden-vriendin ik heb er geen last van mijn moeder houd het rustig maar mijn vader wat minder want mijn moeder facetime met haar vriend en mijn vader laat haar al slapen en eten nou ja mijn moeder haar vriend komt elke dinsdag eten . mijn moeders vriend heeft een zoontje en mijn vaderś vriendin heeft een zoontje en een dochtertje dus dat is dan ook heel leuk . ik zou zegen probeer leuken dingen te doen met je stief ouders :):):)