Mijn ouders spreken elkaar nooit meer

Ooit dacht ik dat ze een perfect stel waren. Dezelfde humor, dezelfde politieke mening, genieten van dezelfde dingen. Maar met de jaren zag ik dat het steeds slechter ging. En uiteindelijk heb ik ze (bijna) gevraagd of ze alsjeblieft uit elkaar wilden gaan, omdat ik het echt niet meer uithield thuis. Ik heb zo vaak op het punt gestaan om het uit te schreeuwen of om een bord door de ruit te gooien, omdat er zoveel spanning was en er zo verschrikkelijk weinig gepraat werd met elkaar.

Een vechtscheiding is absoluut een kwelling voor de kinderen. Mijn ouders hadden ook een vechtscheiding en konden elkaar niet meer verdragen. Dat was en is nog steeds een heel verdrietig gegeven. En het was supermoeilijk om met twee mensen in een huis te wonen die elkaar negeren en haten. Ze haalden echt het slechtste in elkaar naar boven. Ik kende die uitdrukking wel maar ik wist niet dat het ook echt zo werkte. Bij zijn nieuwe vriendin is mijn pa echt een ander mens.

Het was voor mij een teleurstelling dat mijn ouders er niet met een mediator uitkwamen. Mijn moeder is daar weggelopen, omdat zij vond dat m'n pa haar zat te zieken en er geen overleg meer mogelijk was. M'n ma zweeg m'n pa dood en was zelf een beetje depressief van de situatie, waardoor ze ook niet meer leuk kon doen tegen m'n zusje en mij. En m’n pa wilde zogenaamd allemaal dure spullen weggeven aan mijn zusje, zodat die niet werden meegeteld in de verdeling en hij ze zelf kon houden. Toen ik dat hoorde stond ik echt versteld. Zij deden allebei dingen die niet te beschrijven waren. Wij zeiden soms tegen elkaar dat ze gewoon gek waren geworden.

Ik had me nooit kunnen voorstellen dat m’n ouders me (onbewust) zoveel verdriet zouden kunnen aandoen door hun acties. Ze spreken elkaar nu ook nooit meer. Mijn vader vraagt mij altijd hoe het met mamma gaat. Maar zij vraagt echt nooit naar hem. Ze heeft de liefde totaal vervangen door haat en kilte. Ik vraag me oprecht af of ze een traantje zou laten als hij er niet meer is. Ik denk het niet.

Gelukkig heb ik hier wel een ontzettend belangrijke les uit geleerd. Praat over alles. Spreek alles uit! Maak ruzie op een volwassenen en respectvolle manier. Zorg ervoor dat je niet met dingen blijft lopen en blijf het beste uit de ander halen. En mocht het in je relatie tot een scheiding komen, zorg dan alsjeblieft dat je ook in die periode nog een voorbeeld en een steun blijft voor je kinderen.

Pascalle, 23