Online Workshop in De Telegraaf

Onze vrijwilliger Sabine weet als geen ander hoe waardevol het is om iemand te hebben die je écht begrijpt. Zelf had ze vroeger een Buddy en inmiddels is zij zelf Buddy. In het interview met Kinderpostzegels vertelt Sabine openhartig wat dit voor haar heeft betekend en waarom zij zich inzet om andere kinderen die hetzelfde meemaken te ondersteunen.Benieuwd naar het volledige interview? Lees het op de website van onze partner Kinderpostzegels.

Woensdag is het de Dag van het gescheiden kind: een dag waarop aandacht wordt gevraagd voor deze grote groep voor wie alles verandert. Naar aanleiding hiervan interviewde nu.nl Marsha Pinedo.Meestal moeten kinderen van ouders die in scheiding liggen verhuizen, soms krijgen ze ook een nieuwe school. Vaak wisselen ze om de zoveel dagen van ouder en soms krijgen ze er bijvoorbeeld een nieuwe stiefouder bij. Steeds afscheid moeten nemen, schuldgevoelens, zorgen hebben om de ouder die alleen is. "Voor kinderen met gescheiden ouders zijn het herkenbare, terugkerende thema's die hen bezighouden", stelt Marsha Pinedo.Geen kant kiezenVeel kinderen zijn volgens Marsha Pinedo, zelf ook kind met gescheiden ouders, bang dat ze moeten kiezen tussen hun ouders. "Dat komt ook naar voren in het eerste boek voor en door kinderen van gescheiden ouders: Je hoeft het niet alleen te doen", vertelt ze. In het net verschenen boek vertellen kinderen van gescheiden ouders waar zij zoal doorheen gingen, delen ze tips en staan speelse opdrachten om de scheiding te verwerken. "Zo schrijven de kinderen: laat ons geen kant kiezen, maak geen ruzie waar we bij zijn, praat niet negatief over elkaar en geef ons de ruimte om van jullie allebei te houden."Lees hier het hele artikel.

Lunchinterview - Sophie Mulder (26) en Demi Keppel (24) werden door NRC geïnterviewd over het boek'Je hoeft het niet alleen te doen' dat zij samen schreven met Marsha Pinedo. Daarbij putten zij uit eigen ervaring. Sophies verhaal gaat zo: ze was drie toen haar vader apart ging wonen, verderop in dezelfde straat in Utrecht. Zij woonde om en om bij allebei. Haar moeder en haar nieuwe man kregen een baby, haar halfbroertje. Ze was negen. In datzelfde jaar ging haar vader samenwonen met zijn nieuwe vriendin. „Bij mijn vader vond ik het toen leuker. Mijn stiefmoeder was cool, we gingen samen shoppen, naar de film.” Tot daar ook een baby kwam, een halfbroertje, en daarna nog een. Ondertussen was haar moeder weer gescheiden, verliefd en opnieuw gaan samenwonen. Die periode, zo tussen haar negende en achttiende, was wel „allenig”, zegt Sophie. „Ik hoorde nergens tot de kern van het gezin. ” Dat meisje, zegt ze, zat in haar hoofd toen ze aan het boek werkte. Lees het hele interview hier.