Online Workshop in De Telegraaf

Kinderen die zich terugtrekken of andere problemen krijgen. Het is niet ongebruikelijk na een scheiding. Maar ook het gevoel dat kinderen met gescheiden ouders ervaren ‘dat ze er helemaal alleen voor staan’ blijkt nog altijd aan de orde van de dag. Om daar iets aan te doen, schreef pedagoog Sophie Mulder (26) samen met collega’s Demi Keppel en Marsha Pinedo het boek Je hoeft ’t niet alleen te doen. LINDA.nl schreef hier een artikel over.Gesprek over de scheiding met je oudersIn het boek worden praktische tips gegeven. Sophie geeft een voorbeeld: “Het is nooit te laat om met je ouders over de scheiding te praten. Ook als je jaren later vragen krijgt en de behoefte voelt hierover in gesprek te gaan met je ouders, is het goed om dat te bespreken. Als je het gesprek aangaat, bijvoorbeeld om te horen waarom ze uit elkaar gingen, krijg je ook meer begrip en context bij je eigen geschiedenis.”Een ander belangrijke tip uit het boek is dat praten over de scheiding heel belangrijk is. “Er niet over praten of gevoelens opkroppen gebeurt heel veel. Maar je mag er over praten, ook over de rotdingen én hulp zoeken als dat niet lukt. Klop eens aan bij iemand die je vertrouwt om je hart te luchten. Als je het moeilijk vindt om een gesprek te beginnen, schrijf dan eerst eens een brief aan die persoon om aan te geven waar je mee zit.”Praat over met anderenZe vertelt dat gevoelens opkroppen niet werkt. “Praat je er niet over, dan gaat het zich op een andere manier uiten. Het is voor ieder mens prettig om je emoties te kunnen ventileren. En praat je erover, dan kun je het verwerken, een plek geven en er beter mee leven. Doe je dat niet, dan blijft het een open wond. Heel je die wond, dan word je daar echt gelukkiger van.”Lees het hele artikel op LINDA.nl.

Marsha Pinedo vertelt in 'Arts en Auto' dat zij er voorstander van is om ceremonieel te scheiden. “We besteden een jaar voorbereiding aan het huwelijk. Maar als we gaan scheiden, dan is het vaak in een keer klaar. Ergens ook wel logisch. Als een van de twee aangeeft te willen scheiden, dan is de door boosheid en verdriet ingegeven reactie vaak: ‘Daar is de deur’. Maar meestal hebben echtgenoten óók goede jaren samen gehad. Je kunt elkaar ook bedanken voor die jaren. Ik denk dat een scheidingsceremonie steeds gebruikelijker zal worden. Het is ook goed en duidelijk voor de kinderen dat je naar elkaar uitspreekt: we stoppen als partners, maar we blijven ouders en we beloven elkaar te respecteren."Lees het hele artikel hier.

Weet dat je er niet alleen voor staat Sophie: ,,De cijfers spreken voor zich: 86.000 kinderen per jaar horen dat hun ouders gaan scheiden. Je bent dus niet de enige. En ja, je kunt je heel erg alleen voelen. Dat weet ik uit eigen ervaring. Nu weet ik dat je het niet alleen hoeft te doen. Je mág om hulp vragen, je mag je eerlijk uitspreken. Je mag je ook gewoon even kut voelen, maar deel het met anderen. Het gaat om herkenning en erkenning.’’ Geef jezelf de tijd om te wennenRandi: ,,Mijn vader ging verhuizen, en ik bleef bij mijn moeder wonen. Mijn vader ging naar een huis dat ik niet kende, dat was in het begin lastig. Ik wilde daar ook graag mijn draai vinden. Samen hebben we een kamer ingericht en heb ik er een eigen plek van weten te maken. Je mag alles voelenJesse: ,,Mijn ouders scheidden toen ik 2 jaar was. Als ik bij mijn vader was en ik miste mijn moeder, dan voelde ik me bezwaard. Ik durfde niet te zeggen dat ik even wilde bellen, ook al wist ik wel dat dit oké was. Nu denk ik dat het wel goed is om te doen. Je mag alles voelen. Toen ik een jaar of 11 was, ging ik drummen. Het was, en is nog steeds, een fijne afleiding. Je vergeet de nare dingen even.’’ Krop niet op, durf te vragenSophie: ,,Bijna 70 procent van de kinderen van gescheiden ouders kropt gevoelens op, praat er niet of zelden over. Dat blijkt uit onderzoek van Villa Pinedo. Dat is een schokkend getal, er is een soort zwijgcultuur. Het is niet tof om tegen je vrienden te zeggen dat je twee dagen Netflix in bed hebt gekeken omdat je je rot voelt. Het moet allemaal goed gaan voor de buitenwereld: je moet knap en rijk zijn, je wilt het perfecte plaatje laten zien. Als kind van gescheiden ouders kies je voor een overlevingsstrategie. Mijn broertje was vooral boos op alles en iedereen, terwijl ik een aangepast kind werd: ik schikte me in de situatie, vermeed ruzies, gaf geen commentaar. Zo ga je aan jezelf voorbij: je slikt in, wilt geen probleem zijn voor de rest."Lees het hele artikel hier. Het boek 'Je hoeft het niet alleen te doen'bestel je bij Bruna.