NPO Radio 1: Buddy Kim leest de open brief 'Aan alle gescheiden ouders voor'

George (22 jaar) uit Meerssen is sinds twee jaar Buddy. In dit interview met CJG 043, een platform voor opgroei en opvoedvragen in Limburg, vertelt hij hoe het precies in z’n werk gaat om Buddy te zijn en wat hem zo aanspreekt.“Wat ik het mooiste vind aan het Buddy zijn? Ik had heel erg het gevoel dat ik iets wilde betekenen voor kinderen in deze situaties. Waarbij ik heel erg de drive had om mijn eigen ervaring daarin mee te nemen, het te kunnen omzetten naar iets positiefs. En dat kan als Buddy. Want juist door je eigen ervaring kun je beter aanvoelen hoe iets is voor een kind. Je kunt het beter plaatsen. En je staat er totaal buiten. Je bent onafhankelijk, dat maakt dat het voor een kind vaak ook veilig voelt om iets met jou als buddy te delen."

Afgelopen dinsdag was onze Marsha Pinedo te gast bij 'Dit is de dag' van Radio 1. Dit naar aanleiding van het debat van de Tweede Kamer op dezelfde dag over vechtscheidingen. In de uitzending vertelt Marsha over het belang van scheidingseducatie, omdat ouders vaak niet door hebben wat een scheiding met kinderen doet. 'Kinderen worden vaak verscheurd tussen beide ouders, terwijl een kind openlijk van beide ouders moet kunnen houden.' Ook mediator en advocaat Petra Slingenberg is aan het woord in het programma, evenals scheidingsonderzoeker Ed Spruijt. Klik hier om de uitzending terug te luisteren!

Of het nu om een boerderij of een organisatie met honderden werknemers gaat, het overnemen van een bedrijf is geen sinecure. In een reeks met verschillende artikelen vraagt NU.nl (kersverse) opvolgers hoe het ze vergaat in hun nieuwe rol. Sanne Abrahams (36), directeur van Villa Pinedo, vertelt hoe het voor haar is om deze rol van Marsha Pinedo over te nemen. Ik kan het niet voor iedereen 100 procent goed doen, maar ik kan wel luisteren naar de verschillende perspectieven.Wat hoop je de komende tijd te bereiken met de stichting?"Nog meer verschil maken voor  kinderen en jongeren met gescheiden ouders. Ze voelen zich vaak alleen of verantwoordelijk voor volwassen zaken. Er gebeurt veel meer achter de voordeur dan we op het eerste gezicht kunnen zien, maar we lijken onze ogen er ook voor te willen sluiten of pas te openen als specialistische hulp nodig blijkt."Lees het artikel op NU.nl hier.