Zelf bepalen

Hoi Charlotte, Wat fijn dat je hier je verhaal wil delen en je vraag durft te stellen. En wat vervelend dat de communicatie zo slecht loopt tussen jou en je ex. K kan me heel goed voorstellen dat je dat graag anders had gezien. Wat officieel de regels zijn met kinderen van die leeftijd weet ik niet zo goed. Zelf was ik 16 en mijn broertje 12 toen mijn ouders gingen scheiden, en bij ons was het zo dat mijn vader (bij wie wij wonen) mijn broertje moest stimuleren om naar mijn moeder te gaan, maar niet mocht dwingen. Of het ook zo is bij de leeftijd van jou kinderen durf ik niet te zeggen. Wat je volgens mij het beste kan doen is heel veel blijven praten met je dochter over wat zij wil. En daarnaast toch maar weer proberen om te praten met je ex? Ik hoop dat jullie er samen uit komen en dat het goed komt tussen je dochter en haar vader. Lieve groet, Charlotte

Lieve Charlotte, Dank voor het stellen van je vraag. Het klinkt alsof het een lastige situatie is, en dat je er actief mee bezig bent vind ik fijn om te lezen. Wat betreft regels zou ik niet weten hoe dit zit. Mijn stiefbroertje en -zusje zaten in dezelfde positie als je dochter; hun moeder had hun op gegeven moment verteld dat ze het zelf mochten weten. Mijn stiefvader, en hun vader, vond dit heel lastig. Ik heb het dus vooral meegekregen van de ouder kant die hierin niet werd betrokken. Het was, gezien onze woonsituatie, helemaal niet realistisch dat de kinderen zelf bepaalden wanneer ze bij wie waren, en waar ze wilden wonen. Dit maakte het voor hem heel lastig, omdat hij zijn kinderen juist het gevoel wil geven altijd welkom te zijn, maar dit nu eenmaal niet makkelijk te realiseren is voor fulltime wonen. Hoe sta jij hierin bij je dochter? Hier gaat het natuurlijk niet over fulltime switchen, maar ik denk dat het goed is om je eerst af te vragen wat je waar kan maken, voordat je hierover in gesprek gaat. Kan ze ieder weekend bij jou zijn, mocht ze hiervoor kiezen? Heb je gegronde redenen dit niet te kunnen realiseren? Het lijkt me het belangrijkst dat dit voor iedereen fijn is, dus uiteraard ook voor jou. Daarnaast heeft mijn moeder me altijd gestimuleerd om naar mijn vader te gaan. Soms had ik hier helemaal geen zin in, maar achteraf ben ik blij dat dit lang gewoon de gang van zaken is geweest. Ik had op die leeftijd nooit kunnen overzien wat de gevolgen zouden zijn als het contact met mijn vader verwaterde. Ik ben nu dan ook super blij dat ik ben blijven gaan. Wat betreft de ruzie; ik wil dit zeker niet afdoen als iets kleins, maar ook bij gescheiden ouders heb je soms ruzies, en soms heel veel. Ik denk niet dat dit bij kinderen van ouders die nog bij elkaar zijn anders is. Als het nu echt alleen deze ruzie is geweest, hoop ik dat het daarbij blijft, en het geen reden hoeft te zijn voor je dochter om minder naar haar vader te gaan. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, mocht je nog vragen hebben hoor ik het graag. Liefs en succes, Madelief