Wat heeft een meisje van 9 nodig bij een wisselende omgangsregeling?

Hoi Franciska, Bedankt voor je bericht. Wat fijn dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden en om hulp vraagt! Ik kan me goed voorstellen dat het voor je dochter vervelend is als er weinig structuur is wat betreft de omgangsregeling. Het is fijn om te lezen dat jullie in ieder geval rekening houden met zoveel mogelijk dagen achter elkaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar was. Wij hadden we een stabiele omgangsregeling, maar de vakanties en feestdagen waren flexibel. Wat ik fijn vond is dat mijn ouders aan ons vroegen wat wij prettig vonden gedurende deze periodes. Je dochter is ook op een leeftijd dat ze (waarschijnlijk) zelf goed kan aangeven wat ze wel of niet fijn vindt en wat ze voelt. Mijn advies zou daarom ook zijn om haar te betrekken bij het plannen van de omgangsregeling. Dit kun je natuurlijk vormgeven op een manier die voor jullie beiden fijn is. Hopelijk heb je iets aan deze tip en komen jullie er samen uit. Mocht je nog meer vragen hebben, stel ze gerust! Liefs Lisa

Hi Fanciska! Fijn dat je hierbij stilstaat als moeder, dat het mogelijk veel impact heeft op je dochters stabiliteit. Ik denk dat dat al heel veel zegt, en heel fijn is voor haar dat je je inleeft. Mogelijk kan het helpen dit ook zo transparant mogelijk met jullie dochter te communiceren, zowel vanuit haar vader als jou (als jullie dat niet al doen). Zo kan zij ook begrijpen dat het vanwege haar vaders werk de best mogelijke manier is en jullie je uiterste best doen voor haar.Daarnaast denk ik dat het super fijn is haar regelmatig te vragen hoe het voor haar is; misschien wel maandelijks weer even een in-check momentje samen op de bank: "hoe vind je het nu gaan, heb je nog dingen waar papa en mama aan kunnen werken?". Zelf ging ik om het weekend naar mijn vader, maar vond ik het vooral belangrijk om de leuke uitjes niet te hoeven missen. Dit werd naarmate de puberteit naderde steeds belangrijker: dat ene festival of het feestje van een vriendin. Je hebt in die levensfase, en wellicht ook al op de basisschool, veel last van FOMO - fear of missing out ;-). Dus mogelijk dat jullie haar die flexibiliteit sowieso kunnen bieden, dat zij nooit momenten die zij niet graag mist hoeft te missen. Maar mogelijk wonen jullie dichtbij elkaar in hetzelfde dorp/stad, en is het missen van gebeurtenissen daardoor sowieso geen probleem voor haar. Daarnaast kan het mogelijk helpen, omdat de regeling moeilijk te stabiliseren is, de leefomgeving en het gedrag wel stabiel te maken voor haar, door ervoor te zorgen dat zij op beide plekjes zich goed thuisvoelt. Enerzijds door een fijne thuisplek te maken wat helpt in het niet hoeven sjouwen van lievelingsspullen. Maar ook door ervoor te zorgen dat de situatie bij beide ouders stabiel voelt. Dit kan middels oprechte aandacht voor haar en zorgen voor zo min mogelijk spanningen bij het halen en brengen, maar ook door "normaal" het ouderschap voortzetten. Ik hoorde van een vriendin dat ze bij haar ouders bijvoorbeeld altijd mocht kiezen wat te eten; dat kan ook tegenwerken voor een kind als het altijd "speciaal" gemaakt wordt als je er bent. En als zij ondanks alle beste intenties ooit aangeeft dat het wel te instabiel is voor haar, of je merkt dat het impact heeft op hoe ze zich voelt, kan je wellicht met haar vader nog een andere optie bespreken. Bijvoorbeeld dat je wel vaste dagen afspreekt, en dat als zijn rooster hiervan afwijkt, zij dan op die dagen langer bij jou is. Als hij dat lastig vindt, kan ze bijvoorbeeld voorstellen dat ze dan alsnog wel kunnen eten samen, maar dat ze dan voor de stabiliteit in elk geval niet altijd onverwachts van huis hoeft te wisselen. Ik snap dat je dit wellicht goed met iemand wilt bespreken met professionele ervaring hiermee, omdat het ook juist ten koste van de band met haar vader kan gaan. Maar als je daar goed over praat met elkaar, zou het wellicht ook een optie kunnen zijn. Ik wens je veel succes! Liefs