Mijn dochter wil minder naar haar vader

Beste Sanne,

Wat fijn dat je ons forum hebt gevonden! Ik vind het ten eerste heel fijn om te lezen hoeveel je om jullie dochters geeft. Uit je verhaal blijkt dat je het beste voor hen wil doen. Dat is erg mooi om te zien!

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zeven jaar oud was. Ik had tot mijn 12e ook een week-op-week-af-regeling tussen mijn ouders. Ook ik vond het erg vervelend om telkens van huis te wisselen. Ik snap dan ook het gevoel van jouw jongste dochter dat zij het gevoel heeft niet één huis te hebben. Mijn moeder heeft destijds meerdere malen met mijn vader gesproken. Hij moest er in het begin ook niets van hebben, maar uiteindelijk stond hij toch open om met mijn moeder in gesprek te gaan. Dit komt mede doordat een derde (bij mij een lerares van school in een oudergesprek) aangaf dat ik onrustig was en last leek te hebben van de wisselingen. Ik kan mij voorstellen dat deze boodschap van een derde mijn vader meer aan het denken heeft gezet. Heb jij wel eens gedacht aan een gesprek met een derde erbij? Bijvoorbeeld een gemeenschappelijke vriend, een docent van school óf misschien een professional (zoals een mediator of een hulpverlener?). Mijn vader begreep hierdoor uiteindelijk dat het beter voor mij was om wat minder (op vaste dagen) bij hem te zijn. Ik ging vanaf toen eens in de twee weken een weekend naar hem toe en ging één of twee dagen in de week bij hem eten. Hierdoor voelde het huis van mijn moeder meer als thuis en had ik meer rust.

Nu is dat natuurlijk niet voor ieder kind de oplossing. Het belangrijkste is denk ik dat je dochter(s) blijven praten over hun gevoel. Ik lees dat je jongste dochter zich niet meer uit. Ik vond dit ook moeilijk vroeger, maar mijn moeder bleef aangeven dat zij het belangrijk vond om te weten hoe ik mij voelde. Dit gaf mij in ieder geval altijd het gevoel dat ik bij mijn moeder terecht kon. Ook ben ik uiteindelijk met een professional (de praktijkondersteuner) gaan praten. Samen met haar heb ik mijn gevoel op papier gezet en ook mijn wens om minder van huis te wisselen. Ook dit leek bij mijn vader te helpen om te beseffen dat ik niet goed in mijn vel zat door de wisselingen. Misschien is dit ook een idee voor jouw (in ieder geval jongste) dochter(s)?

Ik snap dat dit hele stappen zijn, maar dit is wat ik vroeger heb meegemaakt en wat mij heeft gelopen. Vanuit Villa Pinedo hebben wij ook buddy’s die met kinderen praten over hun gevoel en ervaringen delen (Wat kan een Buddy voor jouw kind betekenen? | Villa Pinedo). Dit kan mogelijk voor jouw (jongste) dochter(s) ook al fijn zijn om haar gevoel op een laagdrempelige manier te delen.

Hopelijk heb je iets aan mijn ervaringen. Ik wens je in ieder geval heel veel succes met deze lastige situatie. Als je nog vragen hebt, beantwoord ik die (natuurlijk) graag.

Liefs, Linde