Wat kan ik doen?

Hé Wendy! Goh, wat een situatie zeg. Ik kan me voorstellen dat je je veel zorgen maakt. Dat wil natuurlijk niemand voor zijn/haar kind. Klinkt alsof het echt heel moeilijk voor je is om haar zo achter te laten . Lijkt me zo zwaar! Wat goed dat je er voor haar wil zijn en dat je de situatie voor haar wil verbeteren. Als er íets belangrijk is, is het dat je dochter niet te veel meekrijgt van dat geschreeuw, gedreig en gescheld. Ik heb dat vroeger ook eens meegemaakt, en als kind is dat echt verschrikkelijk om te zien. Jullie ruzie moet niet haar probleem worden en het lijkt me beter als ze daar ook gewoon helemaal niet bij is. Ik neem even aan dat de vader van je dochter ook het beste voor haar wil en daar zit wellicht een overeenkomst tussen jullie beiden: jullie willen allebei dat jullie dochter opgroeit tot een leuke, lieve jonge vrouw die niet geplaagd wordt met allerlei nare herinneringen uit haar kindertijd. Je mag best tegen je ex-man zeggen dat je je daar zorgen over maakt. Uit je berichtje lijkt het alsof in gesprek gaan lastig is, maar misschien kun je een mail, of desnoods een brief schrijven. Daarin kun je uitleggen dat je het lastig vindt voor jullie dochter dat ze ziet dat er zoveel ruzie is. Je kunt hem verzoeken om in haar bijzijn niet te schreeuwen, schelden en vechten, gewoon puur en alleen in haar belang. Als hij zijn woede of frustraties niet voor zich kan houden, kun je eventueel nog een alternatief aanbieden, bijvoorbeeld door te zeggen dat hij je mag bellen of mailen als hij het ergens over wil hebben of het ergens niet mee eens is. Zoek alternatieve vormen van contact, in plaats van de ruziemomenten voor de deur met je dochter erbij. Ik hoop dat dit je helpt! Groetjes, Anne