Wat is het beste voor de kinderen?

Hee Marijke, Vind het mooi om te lezen dat jullie als ouders zo goed jullie verantwoordelijkheid nemen in het belang van de kinderen. Good Job! Persoonlijk heb ik hier geen ervaring mee. Na de scheiding heb ik mijn beide ouders moeten missen. Was op dat moment 13 jaar en vond het super naar om men ouders te moeten missen. Met het gemis is op zo'n moment niet om te gaan. Al mijn gevoelens gingen heen en weer, wist niet zo goed meer hoe ik me voelde. Een nieuw begin is ten alle tijde al een mooi iets als alles loopt zoals je wilt. Persoonlijk had ik het denk ik geweldig gevonden als mijn ouders dichtbij elkaar hadden gewoond. Niks is mooier om even naar papa of mama te lopen als je daar behoefte aan hebt. Als ze wat ouder zijn niet te hoeven kiezen bij wie ze willen zijn of lange reis tijden wat vaak leidt tot problemen. Al dat heb ik helaas niet gehad of gekend. Echt tips zijn er niet. Ieder kind reageert anders op een scheiding of verandering. Maar als ik dat zo lees komt dat wel goed daar! Jullie zijn al zo goed bezig! Groetjes Gerjan

Beste Marijke, Wat goed dat je je vraag hier op het forum stelt! En wat fijn voor jullie dat je zo dicht bij elkaar kunt blijven wonen! Zelf heb ik geen ervaring met deze situatie omdat ik 18 was toen mijn ouders gingen scheiden. Wel heb ik hetzelfde dat mijn ouders tijdelijk in hetzelfde huis hebben gewoond en dat ze om en om inderdaad bleven slapen. Ik denk dat het systeem wat jullie bedacht hebben best een goed systeem is, maar ik snap ook je vraag heel goed. Ik ben natuurlijk geen professional op dit gebied, maar heen en weer lopen lijkt me op zich ook fijn voor de kinderen. Wanneer het mogelijk is met het werk van de vader, zou je bijvoorbeeld kunnen afspreken dat de kinderen een dag (of meerdere) in de week extra bij hun vader eten. Dit geeft voor de kinderen wat meer duidelijkheid, wat voor sommige kinderen heel erg fijn is. Een andere optie is dat je de situatie natuurlijk zou kunnen aankijken. Als je vasthoudt aan het idee dat de kinderen gewoon heen en weer kunnen en je merkt dat de kinderen zich daar zelf ook goed bij voelen (en blijven voelen) dan lijkt het mij geen probleem. Wel is het dan denk ik belangrijk dat jullie samen in de gaten houden dat het evenwichtig is en niet dat ze bijvoorbeeld nooit meer naar de één of nooit meer naar de ander gaan. Voor sommige kinderen is die vrijheid juist weer heel fijn! Ik hoop dat je iets met dit advies kan! Mocht je nog vragen hebben dan kun je ze natuurlijk hieronder stellen, of een nieuw berichtje op het forum plaatsen! Groetjes, Maureen