Dubbel straf?

Beste Silvia, Wat kan het leven soms hard zijn he. Als ik gelijk met de deur in huis mag vallen is dit wel het antwoord. Soms word je dubbel gestraft terwijl je er niks aan kan doen , thats life. Natuurlijk moet je er alles aan doen om je leven zo gelukkig mogelijk te leven. En voor de kinderen is dat nu blijkbaar meer met hun vader dan met jou. Wat belangrijk is is dat je met je kinderen erover praat waarom ze meer bij hun vader willen zijn, en geef aan dat je het totaal niet erg vind en nooit daarom boos zal worden, alleen dan zullen ze alles vertellen. Als je het antwoord weet, dan zou je ergens aan kunnen werken als er een probleem is, anders zou je altijd nog kunnen denken de kids zijn nog jong als die ouder zijn willen ze misschien wel meer tijd met mij doorbrengen, kinderen veranderen veel op jonge leeftijd. Hoop dat dit je helpt, gr Pim

Beste Silvia, Wat een moeilijke situatie. Helemaal als je hier niet beide achter staat. Wanneer ik je stuk lees begrijp ik goed dat je het er lastig mee hebt. Probeer sterk te blijven en in gesprek te gaan met je kinderen. Wat is de reden van hun keuzes? Misschien dat wanneer hier goed over gesproken wordt er meer duidelijk wordt. Verder zou ik proberen dat wanneer dit echt hun keuze is hier toch een plekje voor te zoeken. Het kan namelijk goed zijn dat de kinderen tijd nodig hebben en dat hun gevoel nog veranderd in de loop van de tijd. Wees verder vooral een luisterend oor en laat merken dat je voor ze klaar staat! Dat voelt voor een kind altijd erg fijn. Ik hoop dat u hier wat mee kunt.Heel veel succes met de situatie. Liefs Catlin

Hallo Silvia, Wat een ontzettend lastige situatie is dit zeg. Helemaal als je niet goed weet waar de keuzes van je kinderen op gebaseerd zijn. Als het mogelijk is en ze hier voor open staan zou ik eens met je kinderen om tafel gaan zitten en met ze in gesprek gaan. Misschien kom je er zo achter wat hun beweegredenen zijn en kweekt dit wat begrip. Het is wel belangrijk om tijdens dit gesprek je kinderen te laten merken dat je nog steeds veel van ze houdt en dat je misschien wel verdrietig bent maar niet boos. Mijn ervaring is dat boosheid alleen nog maar verder wegjaagt. Wanneer ze bij hun keuze blijven is het goed om je kinderen de ruimte te bieden om dit ook te doen. Laat ze weten dat je van ze houdt, dat ze altijd welkom zijn en dat je er altijd voor ze zal zijn. Wanneer ze dan de behoefte hebben om meer tijd met je door te brengen zullen ze dit ook makkelijker laten merken. Ik wens je heel veel sterkte en succes! Liefs, Meike