Voel me slecht

Hallo, bedankt voor uw bericht op ons forum en wat fijn dat u op deze manier om advies vraagt! Ik kan me voorstellen dat u als moeder in een lastige situatie zit. Het is ook niet niks voor zowel u als de kinderen dat het thuis al een tijd niet lekker loopt en de kinderen hier de dupe van zijn. Ik ben zelf geen moeder, maar kan me wel voorstellen dat u zich door deze twijfels slecht voelt. Maar, als kind van gescheiden ouders, lees ik in uw bericht terug dat u zich juist heel erg bezig houdt met en zorgen maakt om de kinderen. Misschien houdt u dit zelf al drie jaar vol vanwege de kinderen? Ik heb het zelf altijd heel fijn gevonden dat mijn ouders erkenning gaven voor de vervelende situaties die zich voordeden door erover te praten en naar mij te luisteren. Dus ik denk dat als een moeder in deze situatie juist zoveel aan haar kinderen denkt, dat juist goed is. Ik vind dat ouders die gaan scheiden geen slechte ouders zijn, want dat zijn mijn ouders ook niet. Maar ik denk wel dat het heel belangrijk is om het proces van het gaan scheiden goed te begeleiden als ouder naar het kind toe. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat ik het heel fijn had gevonden als mijn ouders bleven communiceren en ervoor hadden gezorgd dat ik er niet tussenin kwam te staan. Want ik heb wel lang het gevoel gehad te moeten kiezen tussen mijn ouders, omdat ze allebei slecht over de ander praatten. Natuurlijk zijn mijn ouders ook maar mensen, maar ik had tijdens de scheiding vooral een ouder nodig en niet een vader of moeder die als vriend of vriendin met mij praatte. Mijn ouders zijn voor mij geheel onverwachts gescheiden, maar ik lees dat in jullie situatie de kinderen wel op de hoogte zijn van de spanningen. Misschien voelen zij de spanningen ook al wel drie jaar aan en hebben ze nu duidelijkheid en rust nodig. Ik vond het heel fijn als kind dat mijn ouders met mij bespraken wat ik nu kon verwachten met gescheiden ouders. Dat papa en mama samen ouders blijven en samen van mij en mijn zusje houden. Alleen dat ze niet meer verliefd zijn op elkaar. Zo'n gedachte had mij zeker weten geholpen, want dan hoef je als kind niet te piekeren over de spanningen waar je zelf tussen zit, of het misschien jouw schuld is en kun je vertrouwen op de verantwoordelijkheden die ouders hebben. Mijn meester heeft mij ook ontzettend geholpen de scheiding te verwerken, omdat hij mij goed kende en daarnaast niet te dichtbij de thuissituatie stond. Dat kan voor uw kinderen misschien iemand anders zijn, maar ik vond het soms heel prettig om over de scheiding te praten met iemand anders dan mijn ouders zelf. Wie weet kan dat ook helpend zijn voor uw kinderen. Ik heb u in dit bericht tips gegeven vanuit mijn ervaring als kind van gescheiden ouders. Ik kan u moeilijk advies geven of u wel of niet moet scheiden, want kinderen willen dit eigenlijk nooit. Maar als ik dingen meekreeg van de spanningen tussen mijn ouders, had ik vooral behoefte aan rust en duidelijkheid vanuit mijn ouders. Dus wie weet kunt u, welke keuze u ook maakt, dit voor uw kinderen creëren. Ik hoop dat u iets aan mijn berichtje hebt gehad en wens u heel veel sterkte en liefs, Demi

Lieve moeder, Bedankt voor uw bericht op het forum, wat fijn dat u uw verhaal met ons wilt delen. Ondanks dat ik zelf geen moeder ben, kan ik me goed voorstellen dat deze situatie heel lastig voor u is. Zoals ik het lees moet u kiezen tussen samen blijven of scheiden, twee situaties die beide flinke nadelen hebben. Een ontzettend moeilijke tweestrijd. Ik wil u graag op het hart drukken dat ik u helemaal geen slechte moeder vind. Dat u zo goed na probeert te denken over wat het juiste is om te doen en dat u zich zo'n zorgen maakt om uw kinderen, maakt u in mijn ogen juist een hele goede moeder! Nu wil ik u natuurlijk niet aanmoedigen om te gaan scheiden, want dit is een keuze die u zelf het beste kunt maken, maar ik wil u wel meegeven dat scheiden u ook geen slechte moeder zou maken. Ik zie het altijd zo: als je met iemand gaat trouwen, doe je dit omdat je op dat moment er zeker van bent dat je de rest van je leven met deze persoon wilt delen. Daar gaat het om. Als dit dan anders uitpakt is dat voor alle leden van het gezin verdrietig en had iedereen het graag anders gezien, maar soms is het niet anders. Dit kunnen we helaas niet vooraf voorzien. U geeft aan gelezen te hebben dat scheiden voor de kinderen geen pretje is. Het is natuurlijk nooit leuk, maar het hoeft ook niet altijd verschrikkelijk te zijn. Een goede aanpak zal natuurlijk niet betekenen dat het niet verdrietig en lastig is, maar zal dit naar mijn idee wel zo veel mogelijk beperken. Ik ben er van overtuigd dat mijn ouders toen zij 18 jaar geleden gingen scheiden echt wel hun best gedaan hebben om een goede aanpak te bedenken, maar het had volgens mij ook een stuk beter gekund. Ondanks dat ze er goed over nadachten, deden ze soms maar wat voor mijn gevoel. Maar dit kan ik ze niet echt kwalijk nemen, want dat je gaat scheiden betekent natuurlijk niet dat je ook meteen verstand hebt van scheiden. Ik denk dat de online workshop van Villa Pinedo en/of het boek van Marsha Pinedo mijn ouders heel goed had kunnen helpen en daarom denk ik dat dit misschien ook wel iets voor u is. Meer informatie over de workshop vindt u hier: https://www.villapinedo.nl/online-workshop/#intro. Hier wordt het ook al beschreven, niemand weet hoe scheiden moet. Op de volgende website kunt u het eerste hoofdstuk van het boek gratis downloaden: https://www.villapinedo.nl/ouders/, zo kunt u kijken of het u wat lijkt. Wat ik zo mooi vind is dat Villa Pinedo zo veel waarde hecht aan de ervaring van het kind. Ik denk namelijk echt dat ik al wat meer verstand heb van scheiden, omdat ik mijn eigen ervaring mee zou kunnen nemen. Wat ik ten slotte nog kwijt wil is dat ik het zelf uiteindelijk het allerbelangrijkst vond dat mijn ouders gelukkig waren. Ik zeg dan ook altijd: ik heb liever dat mijn ouders gelukkig zijn zonder elkaar, dan ongelukkig met elkaar. Ik hoop dat u hier iets aan hebt en dat het u helpt een weloverwogen keuze te maken. Heel veel succes en heel veel liefs, Zoë