Verzachten

Lieve Willeke, Dank u, voor het delen van uw verhaal. Wat zitten jullie in een nare situatie. Ik zat/zit zelf in een zachter pakket. Ik was ouder toen mijn ouders gingen scheiden en ik weet dat mijn vader ergens heel graag contact met mij wil. Maar ik ben niet welkom bij hem thuis (hier mag u gerust lezen: Ik ben niet welkom bij hem thuis omdat zijn vriendin dat niet wilt). Hoe erg ik ook probeer duidelijk te maken dat ik graag wel een band wil hebben maakt allemaal niet uit, mijn vader heeft het niet door. Ik snap heel erg goed dat jullie dochter haar vader ontzettend kan missen. Ondanks alles blijft hij toch altijd haar papa. Dat machteloze gevoel wat u beschrijft is heel moeilijk en ik vrees dat dat nog wel even zal blijven. Wat ik fijn vond als er weer een afwijzing kwam was dat mijn moeder klaar zat met thee en een luisterend oor. Zonder oordeel maar met veel empathie en begrip voor mijn situatie. Zij deed dan haar best om geen negatieve dingen over mijn vader te zeggen maar wel erkenning te geven voor mijn gevoel en dat was heel goed voor mij. Heeft u al weleens aan uw dochter gevraagd wat zij van u nodig heeft? Zij kan daar zelf ook goede ideeën over hebben. Ik heb zelf een notitieboek met mooie herinneringen en krachtige eigenschappen die ik waardeer in mijn vader. Af en toe blader ik daarin om niet te vergeten dat hij naast dit gedrag (ik zie het als hij DOET stom ipv hij IS stom want dat geeft mij hoop dat het altijd anders kan zolang hij maar wilt) ook een hele leuke vader kan zijn. Ik hoop dat u hier iets aan heeft. Warme groeten, Sabine