Vechtscheiding

Hallo Gerry, Bedankt voor het delen van uw bericht hier op het forum! Wat naar om te horen dat uw zoon gaat scheiden en dan ook nog eens in een vechtscheiding belandt. Ik kan begrijpen dat het voor u ook erg moeilijk moet zijn om dit mee te maken. Hoe hard het misschien ook klinkt, het is uw zoon zijn scheiding en niet die van u. Wat u wel kunt doen is uw zoon steunen in het hele proces en er voor hem zijn als hij dit nodig heeft. Ik weet niet waarom u uw kleinkinderen niet vaak ziet, maar misschien kunt u aanbieden om is een keer op te passen. Voor de kinderen is het natuurlijk ook niet fijn om in deze situatie terecht te komen. Er eventjes tussen uit gaan naar opa en oma is dan natuurlijk altijd even fijn! Er is een website waar u terecht kunt met uw vragen hierover, namelijk https://www.vooreenveiligthuis.nl/ik-maak-me-zorgen-om-iemand/ik-ben-ouder-dan-18-jaar/ik-maak-me-zorgen-om-een-kind-in-een-vechtscheiding/. Ik hoop dat u wat aan mijn advies heeft. Natuurlijk wens ik u en uw zoon veel sterkte in deze periode. Groetjes Danny

Beste Gerry, Ik begrijp dat jullie zoon binnenkort zal gaan scheiden. Het lijkt me lastig voor jullie, en grootouders in het algemeen, om alles vanaf de zijlijn te zien gebeuren. De scheiding is natuurlijk een zaak van jullie zoon, daar kun je weinig aan veranderen en volgens mij is het niet verstandig om daar enigszins 'tussen' te gaan zitten. Maar als opa en oma kun je zeker een belangrijke rol spelen voor de kleinkinderen. Die hebben straks behoefte aan warmte, aan afleiding en mensen die ze vertrouwen en altijd kunnen spreken als ze ergens mee zitten. Misschien zouden jullie die rol kunnen vervullen door ze regelmatig uit te nodigen om gezellig samen te eten of iets anders te doen. Het zou juist het moment zijn om weer beter contact te krijgen met de kleinkinderen, en ze weer wat vaker te zien. Mochten jullie het lastig vinden om contact te zoeken omdat de ouders dat een beetje dwars lijken te zitten (bewust of onbewust), zou je bijvoorbeeld eens kunnen kijken bij een sportwedstrijd van de kleinkinderen, of een optreden of iets dergelijks. En dan vervolgens na afloop contact zoeken en vragen of ze eens een hapje komen eten binnenkort. Een brief zou ook een optie zijn, of een uitgebreide mail waarin je aangeeft dat ze van harte welkom zijn. Sterkte gewenst. Hopelijk hebben jullie iets aan mijn advies;-) Yannick

Beste Gerry Raaijmakers, Bedankt voor uw bericht. Wat naar om te horen dat uw zoon door een lastige periode gaat. Dit is voor u natuurlijk ook niet leuk en ik snap dat dat veel impact kan hebben. Wat ik zou doen ik ze het zelf laten uitzoeken en er niet te veel mee te bemoeien. Laat zien dat uw zoon altijd bij u terecht kan komen voor zorg en vragen. Misschien is het handig als u wat vaker op de kinderen kan passen zodat uw zoon wat meer tijd en rust heeft om alles uit te zoeken. Dit is toch zijn pad die hij moet bewandelen en niet die van u. Geef aan wat u graag zou willen en sta open voor mogelijkheden en probeer er niet te veel op de focussen. Het is belangrijk met dit soort situaties dat je genoeg afleiding zoekt op een dag. Het is vallen en op staan en dat zorgt er voor dat we groeien. Mvg, Pim