Eerste zomervakantie

Dag Adri,

Fijn dat je het forum gevonden hebt en ik begrijp je vraag. Het lijkt mij lastig als je hier als ouders niet over op één lijn ligt. Mijn ouders hebben hier vroeger ook een andere aanpak in gehad. Mijn ouders hebben besloten dat wij altijd de helft van de zomer en kerstvakanties onafgebroken bij één van de ouders zijn. Dit betkende dat ik 3 weken bij mijn vader was en 3 weken bij mijn moeder. Dit resulteerde wel eens in vrijwel geen dagen thuis zijn, en van de ene vakantie in de andere vakantie rollen. 2x op zomervakantie gaan klinkt niet vervelend natuurlijk, maar ik had hierdoor ook weinig tijd voor mezelf. Soms kwam ik op vrijdag terug met mijn moeder, en gingen we op zaterdag weer weg met mijn vader. Achteraf gezien had ik graag gewild dat er iets meer tijd voor mijzelf was geweest. Wel gaf het mij rust dat ik tijdens de vakantie iets minder hoefde te wisselen dan normaal zodat ik meer tijd had om te wennen.

Ik zag ook altijd enorm op tegen het wisselmoment, ik kreeg buikpijn en moest veel huilen. Mijn ouders hadden een week op week af co-ouderschap. Hierdoor was 3 weken onafgebroken bij één ouder ineens heel lang en ging ik de andere ouder nog meer missen. Nu ik erop terug kijk, had ik het fijn gevonden als ik wat korter bij één ouder was geweest tijdens de vakantie en er meer ruimte voor wisselingen was. Ik snap wel dat 5 dagen wellicht wat kort is, hoe korter de tijd tussen de wisselingen, hoe meer wisselingen en dus buikpijn er is. Zou het bijvoorbeeld een idee zijn om bijvoorbeeld om de week of om de 10 dagen te wisselen? Dan blijven de wisselingen wel, maar op een iets trager tempo. Ik vond de dagen dat ik wist dat er geen wisseling was, fijner dan een wisseldag.

Je zou ook kunnen kijken hoe lang de andere ouder op vakantie zou willen en daar samen een middenweg in proberen te vinden. Het is heel fijn dat je je dochter als uitgangpunt houdt en haar behoeften voorop stelt. Ze is nog wel jong dus ik kan mij voorstellen dat het lastig is om haar te vragen hoe zij het voor zich ziet, maar misschien heeft ze er wel een idee over. Kan ze misschien al aangeven of ze wel of niet op vakantie wil bijvoorbeeld? Het is altijd fijn als je als kind meegenomen wordt in een beslissing, in plaats van dat het als mededeling komt.

Veel succes en als je er nog vragen over hebt, mag je die hier onder altijd stellen. Ik hoop dat je er wat aan hebt!

Groetjes Robina

Hi Adri,

Mooi dat je hier je vraag stelt. Het klinkt alsof je heel begaan bent en nadenkt over hoe je het wil aanpakken. Je dochter is immers ook nog echt jong. Ik had dezelfde leeftijd als zij toen mijn ouders scheidden, en woonde initieel ook 50% bij beide ouders. Van die periode kan ik me specifieke zomers of momenten niet goed meer herinneren, juist vooral de terugkerende buikpijn en hoofdpijn en hoe lastig het contact tussen mijn ouders was.

Ik snap je overweging over de vakantie. Alleen denk ik dat er veel mogelijke redenen én oplossingen zijn van je dochters buikpijn en dus algemene ongemak bij de huidige situatie. Bij mij had die buikpijn namelijk vooral juist ook met dat moeilijke contact tussen mijn ouders te maken (dat ik dus meerdere keren per week ervaarde), en met de hoeveelheid wisselen en dus 'van hot naar her' gaan en niet kunnen landen.

Ook bij mij waren de zomervakanties zo ingedeeld dat mijn ouders elk 3 weken achter elkaar met mij (en mijn broertje) hadden. De eerste vakantie na de scheiding hadden mijn ouders 4 (of misschien zelfs 6) weken een stacaravan gehuurd, waarvan ik er 2/3 weken met mijn vader en 2/3 weken met mijn moeder was. Hoe ze dat toen hebben geregeld gezien hun moeilijke contact vraag ik me nog steeds af, maar ik denk dat er toch ineens veel water bij de wijn kon. Ik heb die vakantie als helemaal prima ervaren. Mijn beide opa's en oma's kwamen langs (want het was dus ook nog 'in de buurt') en ik was alleen maar bezig met even vakantie vieren, juist eigenlijk ook van het vele wisselen.

Ik weet dat het missen bij een kind vaak ook juist na een aantal dagen zakt, als het wat kan landen, en juist die over en weer beweging kan dat dus in stand houden. Niet om te zeggen dat je dochter jou of haar moeder niet zal missen als jullie ervoor kiezen langere periodes te kiezen maar dat is dan meer incidenteel, of kan opkomen wanneer zij het voelt ipv dat ze alweer anticipeert op een wisselmoment. Voor het missen zijn dan trouwens ook andere oplossingen. Ik had het vroeger heel fijn gevonden als er een mogelijkheid werd geboden om mijn moeder te bellen vanaf mijn vader. Hij stond daar alleen helemaal niet voor open, en dus durfde ik het ook niet te vragen. Ook om daarmee te zeggen als een vraag dus uitblijft van je dochter betekent dat niet per se dat de behoefte er niet is.

Ik hoop dat dit je een persoonlijk perspectief heeft geboden.

Groetjes, Carly