Ten einde raad

Beste Thijs, Wat moedig om hier uw bericht en vraag te plaatsen. Een heftig verhaal om te lezen. Ik vind het erg dat het zo heeft moeten lopen, en vooral dat uw kinderen het mee hebben moeten maken. Ik begrijp dat u nog goed contact heeft met uw jongste zoon, wat enorm fijn voor u. Daarnaast geeft u aan dat uw ex vrouw negatief over u praat en invloed 'probeert' te hebben hoe Valentijn op u en de situatie reageert. Dit verhaal herken ik enorm. Ik was zelf rond de leeftijd van Thijs dat mijn ouders in een vechtscheiding raakten. De heftige dingen die ik zag heb ik gelukkig een paar jaar geleden achter me kunnen laten. In de periode van de scheiding, en de jaren erna werd er door mijn beide ouders veel gemanipuleerd en zat ik tussen twee vuren in. Ik wist niet wat ik moest kiezen, wat slecht en goed was. Ik kan me dus goed inleven in wat Valentijn moet voelen en hoe moeilijk hij het ermee heeft. Onderschat dit niet, tussen ouders instaan heeft een enorme impact op een jongen die zich aan het ontwikkelen is. Mijn advies is vooral richting u. Dit is omdat u allereerst de reactie van de moeder niet kan beïnvloeden. het begint bij het besef dat uw zoon tussen twee ouders instaat. Uw reactie op de situatie kan zijn kijk ook veranderen. Door niet oordelend in gesprek te gaan, troost te bieden en vooral niet de situatie via Valentijn te bespreken voorkomt u dat hij van één van de ouders wegloopt. Hij heeft waarschijnlijk het gevoel dat hij moet kiezen. Dus door juist hem het gevoel te geven dat hij u niet verliest, wat er ook gebeurt, zal de druk bij hem enorm verlagen. Mijn advies op de situatie zelf is om een professional in te schakelen. Ga in gesprek met de moeder, hou de kinderen hier buiten en probeer een oplossing te zoeken. Doe dit niet samen. Gezien wat er gebeurt is ligt er nog teveel emotie waardoor het waarschijnlijk lastig is om in het belang van de kinderen te spreken. Probeer met een professional het gesprek aan te gaan, en zorg vooral dat de professional door uw beiden gekozen is. Zodat er geen 'kant' gekozen is. Mocht dit niet lukken, vanuit u of de moeder, dan is het denk ik goed om vooral te focussen op Valentijn, en hem het gevoel te geven dat hij er mag zijn wat er ook gebeurt. Probeer vooral niet te forceren, dat maakt alles moeilijker. Toen mijn moeder zich extreem begon te forceren terwijl mijn vader mij het gevoel gaf dat ik haar niet mocht zien, werd alles voor mij zo moeilijk, dat ik juist mijn moeder vaarwel heb gezegd. Ondertussen is er weer contact, dus ik hoop dat dat hoopgevend is voor u. Mocht u nog vragen hebben, stel ze gerust. Sterkte met deze situatie, Gerard